Όλα ξεκίνησαν από μία διαδικτυακή πρωτοβουλία χανιωτών φωτογράφων μέσω facebook για την καταστροφή της βάρκας «Λουλού» στο παλιό λιμάνι

Η βάρκα «ΛΟΥΛΟΥ», στο παλιό καρνάγιο καθ’ οδόν προς τον φάρο του παλιού λιμανιού μας, αποτελούσε ένα σημείο που προκαλούσε το ενδιαφέρον των ντόπιων και των ξένων επισκεπτών της πόλης των Χανίων. Σταθερή εκεί αυτή η βαρκούλα, ξεχώριζε με τη μορφή της και Χανιώτες αλλά και επισκέπτες από άλλους τόπους τη φωτογράφιζαν, γιατί τους προκαλούσε εντύπωση.

Η Λουλού αποτελούσε μέσο για τη μεταφορά από το μώλο στο Ενετικό λιμάνι των Χανίων και βασικό χαρακτήρα της φυσιογνωμίας του λιμανιού.

Με το κλείσιμο του καρνάγιου έμεινε στο μώλο και αποτελούσε σημείο ενδιαφέροντος με την χαρακτηριστική μορφή της.

Πολλοί γνώριζαν τη «Λουλού», όχι όμως οι δημοτικές αρχές της πόλης μας οι οποίες αφού δεν αναγνώρισαν κάποια αξία,  τη θεώρησαν σκουπίδι, μία ενόχληση και προχώρησαν το 2013 προς έκπληξη πολλών στον καθαρισμό της περιοχής από την παρουσία της.

Η Μαριάννα Αγγελάκη ήταν μία από αυτούς τους περίεργους που δεν ένοιωθε ενόχληση και αντιθέτως έβρισκε ενδιαφέρον το θέμα της βάρκας «Λουλού». Έμεινε έκπληκτη από την απόφαση των αρχών. Μαζί με άλλους φωτογράφους και με αφορμή τη δημοσίευση μίας φωτογραφίας στο περιοδικό «ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ», πήραν την πρωτοβουλία να δημιουργήσουν την ομάδα «Λουλού» στο facebook.

Στο εισαγωγικό τους σημείωμα μας ενημερώναν:

«Σήμερα 9.6.13, γεννήθηκε η ιδέα της συλλογής φωτογραφιών με θέμα την βάρκα “Λουλού” , που τόσα χρόνια συντρόφευε τους περιπάτους μας στον Βενετσιάνικο λιμενοβραχίονα της παλιάς πόλης Χανίων. Η χιλιοφωτογραφημένη Λουλού, θεωρήθηκε σκουπίδι από την Δημοτική Αρχή και έτσι “καθάρισε” ο τόπος… Εμείς που αγαπήσαμε την ήσυχη Λουλού που την θεωρήσαμε στολίδι και παρεούλα, επιθυμούμε να μαζευτεί φωτογραφικό υλικό με στόχο τη δημιουργία έκθεσης.»

Η δράση της ομάδας Errand που ξαναέφερε στη ζωή την Λουλού

Μετά και το ενδιαφέρον που υπήρξε, η ομάδα Errand προχώρησε σε μία δράση ανακατασκευής της χαμένης αγαπημένης βάρκας των Χανιωτών χρησιμοποιώντας και κομμάτια από τα κατεστραμμένα ψαροκάικα. Η δράση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με ντόπιους καραβομαραγκούς, μαθητές και άλλες τοπικές κοινότητες της πόλης των Χανίων.

Στόχος της ανακατασκευής ήταν η εξερεύνηση της ιστορίας του καρνάγιου και του ενετικού λιμανιού, της προφορικής ιστορίας που αναφέρεται στη Λουλού, της πρόσφατης νομοθεσίας καταστροφής των καϊκιών, αλλά και η σύνδεση των τοπικών κοινοτήτων μέσα από τη δράση αυτή.

Η βάρκα ανακατασκευάστηκε πριν 4 χρόνια και από τότε φυλασσόταν σε νεώριο.

Γιατί πρέπει η βάρκα να ποντιστεί

Πριν λίγες ημέρες η βάρκα ποντίστηκε δίπλα στον ιστιοπλοϊκό όμιλο.

Πρόκειται για μια από τις πιο κλασικές παραδόσεις της ναυτικής μας τέχνης. ​Αν και ακούγεται περίεργο να θέλεις να «ποτίσεις» κάτι που προορίζεται να επιπλέει, υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος τεχνικός λόγος: ​​Όταν μια ξύλινη βάρκα κατασκευάζεται ή μένει για καιρό έξω από το νερό (στο καρνάγιο), το ξύλο στεγνώνει και συστέλλεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται μικρές χαραμάδες ανάμεσα στα μαδέρια (τις τάβλες). ​Το «ποτισμα».

Μόλις η βάρκα πέσει στη θάλασσα, το ξύλο απορροφά υγρασία και διογκώνεται. ​Το σφράγισμα. Με τη διόγκωση, τα μαδέρια πιέζουν το ένα το άλλο, οι αρμοί κλείνουν ερμητικά και η βάρκα γίνεται στεγανή. ​

Τις πρώτες ώρες ή μέρες, είναι φυσιολογικό η βάρκα να «μπάζει» λίγο νερό. ​

Την αφήνουν δεμένη στο λιμάνι ώστε το ξύλο να δουλέψει με την ησυχία του.

Μόλις το ξύλο «χορτάσει» νερό και σφίξει, η βάρκα σταματά να βάζει νερά και είναι έτοιμη για ταξίδι. ​Σημείωση: Αυτό βέβαια ισχύει για τις ξύλινες κατασκευές (σκαριά από πεύκο, δρυ κ.λπ.).

Οι σύγχρονες βάρκες από πολυεστέρα (fiberglass) ή αλουμίνιο δεν χρειάζονται αυτή τη διαδικασία, καθώς τα υλικά τους δεν αλλάζουν όγκο με την υγρασία.

Ποια ήταν η “Λουλού”

‘Ονομα: ΛΟΥΛΟΥ ΙΙ

Δηλώθηκε μόλις το 1992

Ιδιοκτήτης ήταν ο Παριωτάκης Κωνσταντίνος. Πρόκειται για “ιδιοκατασκευή”.

Χρήση: αναψυχή – μεταφορά προσωπικού στο καρνάγιο. Το καρνάγιο ανήκε στον Παριωτάκη Κυριάκο, πατέρα του Κωνσταντίνου και στον Παριωτάκη Γιώργο αδελφό του Κυριάκου.

Το όνομα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που συνέλεξε η Μαριάννα Αγγελάκη, προέρχεται από τον σκοπό που χρησίμευε. Οι εργάτες στο καρνάγιο, όταν ήθελαν να πουν κάτι για την “βαριά” έλεγαν μεταξύ τους “πάμε να φέρουμε τη Λουλού, εδώ χρειάζεται η Λουλού»

Η βάρκα που ενέπνευσε καλλιτέχνες

Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι η συγκεκριμένη βάρκα αποτέλεσε το θέμα της ενδιαφέρουσας έκθεσης γλυπτικής, κεραμικής και φωτογραφίας της Δανάης Γεμενάκη με τίτλο «Η Λουλού και οι άλλες» που παρουσιάστηκε και στα Χανιά στις «Γλωσσίτσες» στις 29 Ιουνίου του 2011.

Η καλλιτέχνης σημείωνε για το συγκεκριμένο θέμα:

«Στο όμορφο λιμάνι των Χανίων, η βάρκα η Λουλού, εκτεθειμένη στον ήλιο και την αλμύρα βρίσκεται σε αποσύνθεση. Κάθε ηλιοκαμένη φλούδα μπογιάς φανερώνει μία φροντίδα, ένα νεράκι και τελικά μία ιστορία ολόκληρη.

Απέναντι από τα μαγαζιά με τα φώτα, τις μουσικές, καθώς και τα σύγχρονα σκάφη που μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι, το γέρικο σκαρί κάθεται και περιμένει τον περαστικό να το ανακαλύψει.

Στη Λουλού, η καλλιτέχνης είδε την αντανάκλαση της χώρας που έχει εγκαταλειφθεί».

Εμείς, να σημειώσουμε από την πλευρά μας ότι παλιότερα υπήρχε σχετικό γκρούπ υπό την ονομασία “ΛΟΥΛΟΥ” με πλέον των εκατό μελών κυρίως από ξένους επισκέπτες του τόπου μας στη γνωστή ιστοσελίδα δικτύωσης φωτογράφων flickr. Τώρα, βεβαίως, η συμμετοχή έχει ατονήσει και έχουν μείνει μόλις 10 μέλη.

Για όποιον έχει σχετικό υλικό και επιθυμεί να συνεισφέρει, το group για τη «ΛΟΥΛΟΥ» που έχει δημιουργηθεί στο facebook βρίσκεται

εδώ: https://www.facebook.com/groups/527589043943496

Επιπλέον υλικό μέσω του κοινωνικού δικτύου flickr εδώ: http://www.flickr.com/groups/loyloy/pool/