• Φεβρουάριος 2021: Ο Καρίμ Χαν (Karim Khan) εκλέγεται επικεφαλής εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) από τη Συνέλευση των Κρατών Μελών (ASP).

• Μάρτιος 2021: Η προκάτοχος του Χαν, Φατού Μπενσούντα (Fatou Bensouda), ξεκινά την έρευνα του ΔΠΔ για εικαζόμενα εγκλήματα πολέμου στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

• 21 Ιουνίου 2021: Ο Χαν ορκίζεται, γινόμενος το τρίτο πρόσωπο που αναλαμβάνει τη θέση από την ίδρυση του δικαστηρίου το 2002.

• Καλοκαίρι 2022: Η γυναίκα που αργότερα γίνεται η καταγγέλλουσα στην υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης ισχυρίζεται ότι ένας άλλος ανώτερος αξιωματούχος του ΔΠΔ συμπεριφέρθηκε ακατάλληλα απέναντί της.

• 31 Αυγούστου 2022: Ο Χαν γράφει στην πρόεδρο της ASP εκφράζοντας τις ανησυχίες της γυναίκας για τον εν λόγω αξιωματούχο. Εξωτερικοί ερευνητές διορίζονται τον Οκτώβριο του 2022 με τη συνεργασία της.

• 11 Δεκεμβρίου 2023: Η εν λόγω ξεχωριστή εξωτερική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε «μη ικανοποιητική συμπεριφορά» από τον εμπλεκόμενο αξιωματούχο.

• 17 Νοεμβρίου 2023: Πέντε κράτη (Νότια Αφρική, Μπανγκλαντές, Βολιβία, Κομόρες, Τζιμπουτί) παραπέμπουν επίσημα την κατάσταση στην Παλαιστίνη στον εισαγγελέα μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο Ισραήλ και τον επακόλουθο ισραηλινό πόλεμο στη Γάζα.

• Δεκέμβριος 2023: Ο Χαν επισκέπτεται το Ισραήλ (κιμπούτζ, τον χώρο του φεστιβάλ Nova) και συναντά Παλαιστίνιους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς στη Ραμάλα.

Η περίοδος πριν από τα εντάλματα (Ιανουάριος–Απρίλιος 2024)

• Ιανουάριος 2024: Ο Χαν συγκαλεί μια ανεξάρτητη επταμελή επιτροπή εμπειρογνωμόνων για να αξιολογήσει εάν πληρούνταν το νομικό όριο για την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης για τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον τότε Υπουργό Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ και τρεις ηγέτες της Χαμάς. Η επιτροπή καταλήγει ομόφωνα τον Μάρτιο ότι η διαδικασία ήταν «δίκαιη, αυστηρή και ανεξάρτητη» και ότι υπήρχε επαρκές υλικό για την αίτηση ενταλμάτων.

• 16 Μαρτίου 2024: Η νομική ομάδα του Χαν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι θα είναι σε θέση να υποβάλει αίτηση για τα ισραηλινά εντάλματα και τα εντάλματα της Χαμάς έως τα τέλη Απριλίου.

• 21 Μαρτίου 2024: Ο Χαν διατάσσει έλεγχο «συμπληρωματικότητας» σχετικά με το αν το Ισραήλ ερευνούσε το ίδιο τα εικαζόμενα εγκλήματα· το γραφείο του καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν το έκανε.

• 25 Μαρτίου 2024: Ο Χαν ενημερώνει την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την απόφασή του και ότι θα επιδιωχθούν εντάλματα μέχρι τα τέλη Απριλίου.

• 15 Απριλίου 2024: Στο Λονδίνο, ο Χαν λέει στον Υπουργό Δικαιοσύνης του Ηνωμένου Βασιλείου Άλεξ Τσαλκ (Alex Chalk) ότι θα υποβάλει αίτηση για τα εντάλματα. Ήθελε να ενημερώσει απευθείας τον Υπουργό Εξωτερικών Ντέιβιντ Κάμερον (David Cameron), αλλά ο Κάμερον βρισκόταν στο εξωτερικό.

• 19 Απριλίου 2024: Ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος προειδοποιεί τηλεφωνικά τον Χαν για «καταστροφικές συνέπειες» εάν προχωρήσει. Ο Χαν δηλώνει ότι απέρριψε την προειδοποίηση, επικαλούμενος την έλλειψη συνεργασίας του Ισραήλ.

• 23 Απριλίου 2024: Ενώ ο Χαν πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη Βενεζουέλα, ο Κάμερον τον καλεί στο τηλέφωνο και λέει ότι η έκδοση ενταλμάτων για τους Νετανιάχου και Γκάλαντ θα ήταν «σαν να ρίχνεις μια βόμβα υδρογόνου». Ο Κάμερον μίλησε επιθετικά, είπε στον Χαν ότι θα «έχανε τα αποδυτήρια» και θα θεωρούνταν ότι «έχασε τη μπάλα», ενώ δήλωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα «διέκοπτε τη χρηματοδότηση του δικαστηρίου και θα αποχωρούσε από το Καταστατικό της Ρώμης» εάν εκδίδονταν εντάλματα. Ο Χαν απάντησε ότι αυτό θα σήμαινε πως «το σύστημα που βασίζεται σε κανόνες θα ήταν νεκρό».

Σε μια αφήγηση του επεισοδίου στο βιβλίο του δημοσιογράφου του MEE Πίτερ Όμπορν (Peter Oborne), Complicit: Britain’s Role in the Destruction of Gaza, μια πηγή κοντά στον Κάμερον ανέφερε ότι η κλήση με τον Χαν πράγματι πραγματοποιήθηκε και ήταν «έντονη». Ωστόσο, η πηγή ανέφερε ότι αντί να εκτοξεύσει απειλή, ο Κάμερον επεσήμανε ότι ισχυρές φωνές στο Συντηρητικό Κόμμα θα πίεζαν για διακοπή της χρηματοδότησης του ΔΠΔ και αποχώρηση από το Καταστατικό της Ρώμης.

• 24 Απριλίου 2024: 12 Ρεπουμπλικανοί Αμερικανοί γερουσιαστές (συμπεριλαμβανομένου του Μάρκο Ρούμπιο) στέλνουν επιστολή στον Χαν προειδοποιώντας: «Στοχοποιήστε το Ισραήλ και θα στοχοποιήσουμε εσάς».

• 25 Απριλίου 2024: Ο Βρετανός δημοσιογράφος Ντάγκλας Μάρεϊ (Douglas Murray) γράφει στη New York Post ότι ο Χαν θα ζητήσει εντάλματα εντός ημερών, πριν αυτό γίνει δημοσίως γνωστό.

• 26 Απριλίου 2024: Ο Νετανιάχου επικρίνει δημόσια το ΔΠΔ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λέγοντας: «Υπό τη δική μου ηγεσία, το Ισραήλ δεν θα αποδεχθεί ποτέ καμία προσπάθεια του ΔΠΔ να υπονομεύσει το εγγενές δικαίωμά του στην αυτοάμυνα».

• 28 Απριλίου 2024: Το Ισραήλ δηλώνει ότι θα επιτρέψει στον Χαν να επισκεφθεί το Ισραήλ και τη Γάζα, μια πρωτοφανής προσφορά που καθυστερεί τις αιτήσεις για τα εντάλματα.

• 29 Απριλίου 2024: Συνάδελφος του Χαν εγείρει ισχυρισμούς για παρενόχληση εναντίον του σε μια ιδιωτική συζήτηση.

• 30 Απριλίου–1 Μαΐου 2024: Ο Χαν περιγράφει συναντήσεις με δυτικά κράτη και Αμερικανούς αξιωματούχους τις οποίες χαρακτηρίζει ως προσπάθειες να τον μεταπείσουν από το να προχωρήσει.

Υποβολή ενταλμάτων, εμφανίζονται οι κατηγορίες (Μάιος 2024)

• 2 Μαΐου 2024: Οι κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση τίθενται για πρώτη φορά στον Χαν αυτοπροσώπως από μέλη της ομάδας του, την ίδια ημέρα που, σύμφωνα με μεταγενέστερη υποβολή του στο ΔΠΔ, σχεδίαζε να ανακοινώσει τα εντάλματα για τους Νετανιάχου/Γκάλαντ. Ο Χαν συναντάται ξεχωριστά με Ολλανδούς αξιωματούχους αντιτρομοκρατίας για μια ενημέρωση ασφαλείας σχετικά με ύποπτη δραστηριότητα της Μοσάντ στη Χάγη.

• 3 Μαΐου 2024: Συνάδελφος του Χαν παραπέμπει τις κατηγορίες για παρενόχληση στον Μηχανισμό Εσωτερικής Εποπτείας (IOM) του ΔΠΔ.

• 7 Μαΐου 2024: Η πρώτη έρευνα του IOM κλείνει αφού η καταγγέλλουσα αρνείται να συνεργαστεί.

• 19–20 Μαΐου 2024: Με την υποσχεθείσα επιστολή άδειας του Ισραήλ για την επίσκεψη στη Γάζα να μην έχει ακόμη παραδοθεί, ο Χαν ακυρώνει το ταξίδι και, στις 20 Μαΐου, ανακοινώνει ότι ζητά εντάλματα σύλληψης για τους Νετανιάχου, Γκάλαντ και τους ηγέτες της Χαμάς Γιαχία Σινουάρ, Ισμαήλ Χανίγια και Μοχάμεντ Ντέιφ. Στη δημόσια δήλωσή του αναφέρει: «Επιμένω ότι όλες οι προσπάθειες παρακώλυσης, εκφοβισμού ή αθέμιτης επηρεασμού των αξιωματούχων αυτού του Δικαστηρίου πρέπει να σταματήσουν αμέσως».

• 21 Μαΐου 2024: Ο Ντέιβιντ Κάμερον αποκαλεί δημόσια την απόφαση για τα εντάλματα «λάθος», κατηγορώντας το ΔΠΔ ότι δημιουργεί μια «ηθική εξίσωση» μεταξύ Ισραηλινών ηγετών και ηγετών της Χαμάς.

• 10 Ιουνίου 2024: Η απερχόμενη κυβέρνηση των Συντηρητικών υποβάλλει επίσημη ένσταση αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ επί Ισραηλινών υπηκόων. Η νέα κυβέρνηση των Εργατικών αποσύρει την ένσταση τον επόμενο μήνα, μετά τις γενικές εκλογές του Ιουλίου 2024.

Διαρροές, δεύτερη καταγγελία, εντάλματα σύλληψης (Οκτώβριος–Νοέμβριος 2024)

• 17 Οκτωβρίου 2024: Ένας ανώνυμος λογαριασμός στο Twitter αρχίζει να κυκλοφορεί λεπτομέρειες για τις κατηγορίες παρενόχλησης κατά του Χαν.

• 19 Οκτωβρίου 2024: Η Mail on Sunday αναφέρει ότι η Πρόεδρος της ASP Πέιβι Καουκοράντα (Paivi Kaukoranta) επιβεβαίωσε την ύπαρξη των κατηγοριών. Ακολουθεί επίσημη δήλωση της ASP στις 24 Οκτωβρίου.

• Οκτώβριος–Νοέμβριος 2024: Μια δεύτερη έρευνα του IOM ανοίγει και κλείνει αφού η καταγγέλλουσα αρνείται εκ νέου να συνεργαστεί.

• 11 Νοεμβρίου 2024: Η πρόεδρος της ASP αποφασίζει στη συνέχεια να ζητήσει εξωτερική έρευνα από τον ΟΗΕ για τον Χαν μέσω του Γραφείου Υπηρεσιών Εσωτερικής Εποπτείας (OIOS).

• 21 Νοεμβρίου 2024: Το Τμήμα Προδικασίας Ι του ΔΠΔ εγκρίνει ομόφωνα και εκδίδει τα εντάλματα σύλληψης για τους Νετανιάχου και Γκάλαντ, την πρώτη φορά που το δικαστήριο στοχοποιεί αξιωματούχους δυτικού συμμάχου. Απέρριψε επίσης δύο ισραηλινές προσφυγές κατά της υπόθεσης βάσει των Άρθρων 19 και 18 του Καταστατικού της Ρώμης.

Κυρώσεις και απειλές (Φεβρουάριος–Αύγουστος 2025)

• 6 Φεβρουαρίου 2025: Ο Τραμπ εκδίδει το Εκτελεστικό Διάταγμα 14203 επιβάλλοντας κυρώσεις σε αξιωματούχους του ΔΠΔ, με αρχικό στόχο τον Χαν, για τα εντάλματα των Νετανιάχου/Γκάλαντ. Η βίζα του για τις ΗΠΑ ανακαλείται, η σύζυγος και τα παιδιά του αποκλείονται από τις ΗΠΑ, και οι τραπεζικοί λογαριασμοί στο Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύονται.

• 19 Μαΐου 2025: Ο Χαν λαμβάνει οικειοθελή άδεια εν αναμονή της έρευνας του OIOS. Οι αναπληρωτές εισαγγελείς Ναζχάτ Σαμίμ Χαν (Nazhat Shameem Khan) και Μαμέ Μαντιαγιέ Νιανγκ (Mame Mandiaye Niang) αναλαμβάνουν την ηγεσία του γραφείου του.

• Μάιος 2025: Λίγο πριν βγει σε άδεια, ο Χαν προετοίμαζε νέες αιτήσεις ενταλμάτων για τους Ισραηλινούς υπουργούς Μπεζαλέλ Σμότριτς και Ιταμάρ Μπεν Γκβίρ για την επέκταση των οικισμών στη Δυτική Όχθη.

• 5 Ιουνίου 2025: Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο ανακοινώνει κυρώσεις εναντίον τεσσάρων δικαστών του ΔΠΔ: Μπέτι Χόχλερ (Σλοβενία) και Ρέιν Αλαπίνι-Γκανσού (Μπενίν) για τον ρόλο τους στα εντάλματα σύλληψης των Νετανιάχου/Γκάλαντ, και Λους δελ Κάρμεν Ιμπάνιες Καράνσα (Περού) και Σολόμι Μπαλούνγκι Μπόσα (Ουγκάντα) για την έγκριση της έρευνας για το Αφγανιστάν.

• 9 Ιουλίου 2026: Οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις στην Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη Φραντσέσκα Αλμπανέζε (Francesca Albanese) για τη συνεργασία της με το ΔΠΔ.

• 16 Ιουλίου 2025: Οι δικαστές του ΔΠΔ απορρίπτουν ισραηλινό αίτημα για απόσυρση των ενταλμάτων Νετανιάχου/Γκάλαντ εν αναμονή της προσφυγής του Ισραήλ για τη δικαιοδοσία.

• 20 Αυγούστου 2025: Οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις στους δικαστές Κίμπερλι Προστ (Καναδάς) και Νικολά Γιαν Γκιγιού (Γαλλία), καθώς και στους αναπληρωτές εισαγγελείς Ναζχάτ Σαμίμ Χαν (Φίτζι) και Μαμέ Μαντιαγιέ Νιανγκ (Σενεγάλη).

• 4 Σεπτεμβρίου 2025: Οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις σε τρεις παλαιστινιακές ΜΚΟ για τη συνεργασία τους με το ΔΠΔ.

• 13 Οκτωβρίου 2025: Το MEE αποκαλύπτει ότι η Μαργκαρέτα Κασανγκάνα (Margareta Kassangana), Πολωνή διπλωμάτης και αντιπρόεδρος της ASP, συναντήθηκε ιδιωτικά με την καταγγέλλουσα του Χαν για να συζητήσουν την υπόθεση πριν το Γραφείο της Συνέλευσης των Κρατών Μελών (το διοικητικό όργανο του δικαστηρίου) παραπέμψει το θέμα στο OIOS του ΟΗΕ στα τέλη του 2024.

Το MEE αναφέρει επίσης μια ηχογραφημένη τηλεφωνική συνομιλία του καλοκαιριού του 2025, στην οποία ένα άλλο μέλος του γραφείου, η πρέσβης της Ουγκάντα Μίρτζαμ Μπλάακ (Mirjam Blaak), ακούγεται να λέει σε συνάδελφό της ότι πιστεύει πως ο Χαν «μπορεί να μην επιστρέψει», περιγράφοντας την καταγγέλλουσα με προσωπικούς όρους και επαναλαμβάνοντας τον καταρριφθέντα έκτοτε ισχυρισμό του Νετανιάχου ότι ο Χαν βιάστηκε να εκδώσει τα εντάλματα των Νετανιάχου/Γκάλαντ για να προλάβει μια υπερασπιστική γραμμή περί «παγίδευσης» (honey trap).

Απόπειρα εξαίρεσης και η μυστική κατάθεση για τον Σμότριτς (Νοέμβριος 2025–Μάιος 2026)

• 17 Νοεμβρίου 2025: Το Ισραήλ ζητά επίσημα από το ΔΠΔ να εξαιρέσει τον Χαν από την έρευνα για την Παλαιστίνη και να αποσύρει τα εντάλματα των Νετανιάχου/Γκάλαντ, επικαλούμενο τις κατηγορίες για παράπτωμα ως απόδειξη μεροληψίας. Το δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφανθεί επί του αιτήματος.

• 3 Δεκεμβρίου 2025: Η ετήσια συνέλευση της ASP στη Χάγη εκδίδει διακήρυξη που προβάλλει αντίσταση στις απαιτήσεις των ΗΠΑ να εγκαταλειφθούν οι έρευνες για Παλαιστίνη/Αφγανιστάν και να τροποποιηθεί το Καταστατικό της Ρώμης, χωρίς να κατονομάζει άμεσα τις ΗΠΑ.

• 10 Δεκεμβρίου 2025: Ο Χαν υποβάλλει δήλωση στο τμήμα προσφυγών του ΔΠΔ απαντώντας στο αίτημα εξαίρεσης του Ισραήλ, περιγράφοντας για πρώτη φορά έναν «ανώτερο αξιωματούχο της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου» (επιβεβαιώθηκε από το MEE ως ο Κάμερον) που απείλησε με αποστέρηση της βρετανικής χρηματοδότησης.

• 11 Δεκεμβρίου 2025: Το OIOS παραδίδει την οριστικοποιημένη έκθεσή του (150 σελίδες, με περίπου 5.000 σελίδες υποστηρικτικών αποδεικτικών στοιχείων) στην δικαστική επιτροπή που διορίστηκε από την ASP για νομική απόφανση.

• 18 Δεκεμβρίου 2025: Οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις στους δικαστές Γκότσα Λορντκιπανίτζε (Γεωργία) και Ερντενεμπαλσουρέν Νταμντίν (Μογγολία) μετά την απόρριψη της ισραηλινής προσφυγής κατά της έρευνας για τη Γάζα.

• 22 Ιανουαρίου 2026: Απαντώντας σε αίτημα Ελευθερίας της Πληροφορίας, το Υπουργείο Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου επιβεβαιώνει για πρώτη φορά ότι η τηλεφωνική κλήση Κάμερον-Χαν πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 2024.

• 9 Μαρτίου 2026: Το MEE αποκαλύπτει την είδηση ότι μια τριμελής δικαστική επιτροπή (Λεόνα Θέρον από τη Νότια Αφρική, Πολ Λέμενς από το Βέλγιο και Σέιμουρ Πάντον από τη Τζαμάικα) καταλήγει ομόφωνα στο συμπέρασμα ότι τα ευρήματα του OIOS «δεν στοιχειοθετούν παράπτωμα ή παράβαση καθήκοντος» από τον Χαν. Ο Λέμενς, σε ξεχωριστή γνώμη, αναφέρει ότι έχει «σοβαρές αμφιβολίες» για το αν οι κατηγορίες θα μπορούσαν ποτέ να καλύψουν το απαιτούμενο όριο, αλλά προσχωρεί στο ομόφωνο συμπέρασμα.

• 23 Μαρτίου 2026: Το MEE αναφέρει ότι ορισμένα κράτη μέλη του γραφείου επιδιώκουν να σαμποτάρουν την έκθεση της επιτροπής των δικαστών.

• 2 Απριλίου 2026: Η πλειοψηφία του γραφείου ψηφίζει να αγνοήσει το συμπέρασμα της επιτροπής και να προβεί σε δική του αξιολόγηση των στοιχείων. Το MEE κατονομάζει τα 15 κράτη που ψήφισαν με αυτόν τον τρόπο: Βέλγιο, Βολιβία, Βραζιλία, Χιλή, Κύπρος, Ισημερινός, Φινλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Λετονία, Νέα Ζηλανδία, Πολωνία, Σλοβενία, Νότια Κορέα και Ελβετία.

• 2 Απριλίου 2026: Το γραφείο του εισαγγελέα καταθέτει μυστικά αίτηση εντάλματος σύλληψης για τον Ισραηλινό Υπουργό Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς, επικαλούμενο εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και απαρτχάιντ όσον αφορά την πολιτική οικισμών στη Δυτική Όχθη. Ήταν το ίδιο ένταλμα που είχε προετοιμάσει ο Χαν πριν βγει σε άδεια, αλλά, όπως ανέφερε το MEE, είχε μπει στο αρχείο για περίπου έναν χρόνο.

Ο Χαν μιλά δημοσίως για πρώτη φορά (Απρίλιος–Μάιος 2026)

• 29 Απριλίου 2026: Ο Χαν κάνει τα πρώτα του δημόσια σχόλια από τότε που βγήκε σε άδεια, σε συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Μεντί Χασάν (Mehdi Hasan) στο μέσο Zeteo. Δηλώνει ότι πίστευε πως το εύρημα της επιτροπής των δικαστών «ήταν το τέλος του θέματος» και είναι «προβληματισμένος» που το γραφείο δεν έκλεισε αμέσως την υπόθεση.

Χαρακτηρίζει τη θεωρία ότι βιάστηκε να εκδώσει τα εντάλματα Νετανιάχου/Γκάλαντ για να αποσπάσει την προσοχή από τις κατηγορίες ως «σαχλαμάρες», σημειώνοντας ότι είπε στις ΗΠΑ και σε άλλους ότι θα ζητούσε εντάλματα τον Μάρτιο του 2024, πριν εγερθεί οποιαδήποτε κατηγορία. Αναφέρει ότι οι ρωσικές και ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών πραγματοποιούσαν «στενή παρακολούθηση» σε αυτόν.

• 8 Μαΐου 2026: Σε συνέντευξη στο David Hearst Podcast του MEE, ο Χαν κατηγορεί τα μέλη του γραφείου ότι διεξάγουν μια «επικίνδυνη», μεροληπτική εκστρατεία εναντίον του και λέει ότι η πειθαρχική διαδικασία είναι μια «διαδικασία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μου… ειδική για εμένα».

Η απόφαση του Γραφείου, η πορεία προς την ψηφοφορία (Ιούνιος–Ιούλιος 2026)

• 8 Ιουνίου 2026: Το γραφείο ψηφίζει για τη σε αναστολή θέση του Χαν και, με πλειοψηφία δύο τρίτων, διαπιστώνει ότι διέπραξε «σοβαρό παράπτωμα». Το MEE αναφέρει την ψηφοφορία ως 14 υπέρ (Βέλγιο, Βραζιλία, Χιλή, Κύπρος, Ισημερινός, Φινλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Λετονία, Νέα Ζηλανδία, Πολωνία, Σλοβενία, Νότια Κορέα, Ελβετία), τέσσερις κατά (Κένυα, Σενεγάλη, Σιέρα Λεόνε, Ουγκάντα), τρεις αποχές (Βολιβία, Βοσνία, Νότια Αφρική).

Η εμπιστευτική απόφαση, την οποία είδε το MEE, διαμορφώνει το εύρημα ως εξής: ο Χαν «ενεπλάκη σε σεξουαλική σχέση» με την καταγγέλλουσα που ήταν ακατάλληλη δεδομένης της ανισορροπίας ισχύος, μια σημαντική μετατόπιση από την αρχική κατηγορία περί μη συναινετικής συμπεριφοράς.

Ο Χαν αρνείται οποιαδήποτε σεξουαλική σχέση· η αφήγηση της καταγγέλλουσας επικεντρώνεται σε μη συναινετική συμπεριφορά. Οι δικηγόροι του Χαν αναφέρουν ότι αυτή η επαναδιατυπωμένη κατηγορία δεν τέθηκε ποτέ υπόψη του.

• 18 Ιουνίου 2026: Το MEE αποκαλύπτει ότι το γραφείο όρισε την 24η Ιουλίου, στα έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ως ημερομηνία και τόπο για την έκτακτη σύνοδο της πλήρους ASP.

• 13 Ιουλίου 2026: Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο απειλεί ρητά ότι η Ουάσινγκτον θα «αποσυναρμολογήσει το ΔΠΔ – τούβλο-τούβλο, αν χρειαστεί».

• 16 Ιουλίου 2026: Το CNN προβάλλει συνέντευξη με την κατήγορο του Χαν που βγαίνει στη δημοσιότητα για πρώτη φορά, εμμένοντας στις κατηγορίες της για μη συναινετικό σεξ.

• 17 Ιουλίου 2026: Η Πρόεδρος της ASP Καουκοράντα γράφει στα κράτη μέλη επιβεβαιώνοντας ότι το γραφείο απέτυχε να επιτύχει την απαιτούμενη πλειοψηφία σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες για αντίποινα κατά του Χαν (από άλλα μέλη του προσωπικού), οι οποίες τώρα έκλεισαν ως μη αποδεδειγμένες, διακριτές από το εύρημα σεξουαλικής παρεκτροπής που εξακολουθεί να παραπέμπεται στην πλήρη Συνέλευση.

• 18 Ιουλίου 2026: Ο Ζοζέπ Μπορέλ (Josep Borrell), πρώην επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, γράφει ότι η διαδικασία του γραφείου ισοδυναμεί με «πολιτική ψηφοφορία» που εξυπηρετεί αυτό που αποκαλεί αμερικανοϊσραηλινή «επίθεση» για να «αφοπλιστεί» το δικαστήριο, επικαλούμενος τη δηλωμένη πρόθεση του Ρούμπιο να αποσυναρμολογήσει το ΔΠΔ «τούβλο-τούβλο».

• 21 Ιουλίου 2026: Η νομική ομάδα του Χαν εκδίδει ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη της ASP αναφέροντας ότι οι επίσημοι δίαυλοι για να υποβάλει ο Χαν τις θέσεις του έχουν κλείσει, ότι η πρόεδρος της ASP αποθάρρυνε τα κράτη από το να συναντηθούν με την ομάδα του, και ότι στον Χαν και τους δικηγόρους του έχει αρνηθεί η διαπίστευση για να παραστούν στη συνεδρίαση της 24ης Ιουλίου.

• 24 Ιουλίου 2026 (προγραμματισμένη): Η πλήρης ASP ψηφίζει με μυστική ψηφοφορία στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, βάσει του Άρθρου 46 του Καταστατικού της Ρώμης, επί της ενιαίας συνδυασμένης πρότασης που καλύπτει τόσο το εύρημα παράπτωματος όσο και την απομάκρυνση του Χαν.