Σε μία εφ’ όλης της ύλης καταγγελία για τη συστηματική απόπειρα υπονόμευσης των δημοκρατικών θεσμών στις Ηνωμένες Πολιτείες από μία πανίσχυρη ελίτ δισεκατομμυριούχων της τεχνολογίας προχωρά ο Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζιλ Ντουράν (Gil Durán).
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «The Nerd Reich: Silicon Valley Fascism and the War on Democracy» —το οποίο αναρριχήθηκε στην τρίτη θέση της λίστας ευπώλητων των New York Times χωρίς να δεχθεί ούτε μία νομική αμφισβήτηση των στοιχείων του—, ο πρώην πολιτικός σύμβουλος παραθέτει δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων επενδυτών όπως ο Πίτερ Τιλ (Peter Thiel) και ο Έλον Μασκ (Elon Musk).
Μιλώντας στο δίκτυο DW News, ο Ντουράν υποστηρίζει ότι οι ολιγάρχες της Silicon Valley διαθέτουν πλέον επαρκή οικονομική ισχύ ώστε να «εξαγοράζουν και τις δύο πλευρές» του πολιτικού φάσματος, επιδιώκοντας την υποκατάσταση του παραδοσιακού κράτους-έθνους από εταιρικά ελεγχόμενες δομές, την ώρα που η εγχώρια οικονομία καθίσταται επικίνδυνα εξαρτημένη από μία διογκούμενη κερδοσκοπική φούσκα γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Η «κούρσα τεχνολογίας και δημοκρατίας» και η εισροή 526 εκατ. δολαρίων από Crypto και AI
Αναλύοντας τη συγκυρία των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, ο Ντουράν εκκινεί από τη διακήρυξη του Πίτερ Τιλ περί μίας «θανάσιμης κούρσας μεταξύ τεχνολογίας και δημοκρατίας», εκτιμώντας ότι η αναμέτρηση αυτή έχει εισέλθει στην πιο κρίσιμη φάση της:
«Βρισκόμαστε σε ένα αποφασιστικό στάδιο αυτής της κούρσας. Αυτή τη στιγμή, η Silicon Valley δαπανά πρωτοφανή ποσά προκειμένου να εξαγοράσει τις ενδιάμεσες εκλογές και πιθανότατα θα δαπανήσει ακόμη περισσότερα το 2028. Αποκαλύφθηκε ότι ο Έλον Μασκ, ο οποίος το 2025 δήλωνε ότι δεν θα αναμειγνυόταν πλέον στην πολιτική και ότι αποσυρόταν, έχει ήδη δαπανήσει 276 εκατομμύρια δολάρια για να στηρίξει το κόμμα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές. Και αυτά δεν είναι καν το σύνολο των χρημάτων που διέθεσε, καθώς σύμφωνα με τους New York Times έχει δώσει και άλλα κεφάλαια μυστικά. Παρακολουθούμε μία συνολική απόπειρα της Silicon Valley να υφαρπάξει την αμερικανική δημοκρατία και το μέλλον».
Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι η παρέμβαση αυτή δεν συνιστά θεωρία συνωμοσίας αλλά καταγεγραμμένη πραγματικότητα, καθώς βασίζεται σε δημόσιες τοποθετήσεις δεκαετιών:
«Αυτή η χούφτα των πάμπλουτων δισεκατομμυριούχων πιστεύει ότι είναι πεπρωμένο της στον 21ο αιώνα να ανατρέψει τη δημοκρατία. Δεν πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να έχουν λόγο. Πρόκειται για μέρος της διαχρονικής μάχης μεταξύ δημοκρατίας, ολιγαρχίας και τυραννίας… Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκαλούσε επί χρόνια τα κρυπτονομίσματα “απάτη ενάντια στο δολάριο”. Την ημέρα που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, έγινε ο ίδιος δισεκατομμυριούχος των crypto, σύμφωνα με τους New York Times… Αυτή τη στιγμή, επιτροπές πολιτικής δράσης (Super PACs) που χρηματοδοτούνται από το AI και τα κρυπτονομίσματα διαθέτουν 526 εκατομμύρια δολάρια σε εισφορές. Αυτό είναι πρωτοφανές: είναι μέγεθος μεγαλύτερο από τις τράπεζες, μεγαλύτερο από το πετρέλαιο. Αυτοί οι ολιγάρχες κατάλαβαν ότι η δημοκρατία στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι προς πώληση και επιχειρούν να την αγοράσουν ολόκληρη με τη μία».
Το όραμα του Πίτερ Τιλ και η πολιτική «κατασκευή» του Τζέι Ντι Βανς
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Ντουράν στις ιδεολογικές καταβολές του συνιδρυτή της PayPal και της Palantir, Πίτερ Τιλ, παραπέμποντας στο βιβλίο The Sovereign Individual (1997), το οποίο προέβλεπε ότι τα ψηφιακά νομίσματα και η αυτοματοποίηση θα καταστήσουν τα έθνη-κράτη παρωχημένα:
«Το 2009 ο Τιλ δήλωσε σε ομιλία του ότι δεν πιστεύει πλέον πως η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές. Το 2010 υποστήριξε ότι η κυβέρνηση είναι θεμελιωδώς κακή και ότι η τεχνολογία θα παράσχει μία απίστευτη εναλλακτική απέναντι στην πολιτική… Στην PayPal το αρχικό όραμα ήταν να αλλάξουμε τον κόσμο μέσω της τεχνολογίας, καθώς ως μικρή μειοψηφία δεν θα μπορούσαμε να κερδίσουμε εκλογές: να αλλάξεις τον κόσμο μονομερώς, χωρίς να χρειάζεται να πείθεις ανθρώπους που δεν θα συμφωνήσουν ποτέ μαζί σου».
Σύμφωνα με τον Ντουράν, η επιρροή αυτή αποκτά πλέον άμεση πρόσβαση στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας μέσω του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς (JD Vance):
«Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να γνωρίζει κανείς για τον Τζέι Ντι Βανς είναι ότι αποτελεί σχεδόν εξ ολοκλήρου δημιούργημα του Πίτερ Τιλ. Γνωρίστηκαν όταν ο Βανς ήταν φοιτητής νομικής. Αποφάσισε να μην γίνει δικηγόρος εξαιτίας του Τιλ, πήγε στη Silicon Valley και έγινε επιχειρηματίας συμμετοχών (venture capitalist) σε εταιρεία του Τιλ, και στη συνέχεια ίδρυσε δική του εταιρεία στο Οχάιο με κεφάλαια του Τιλ. Όταν κατήλθε στην πολιτική, ο Τιλ έριξε 15 εκατομμύρια δολάρια στην εκστρατεία του για τη Γερουσία —το μεγαλύτερο ποσό που έχει δοθεί ποτέ από μεμονωμένο άτομο σε τέτοια αναμέτρηση. Επιπλέον, εξασφάλισε τη στήριξη του Τραμπ, παρότι ο Βανς τον είχε αποκαλέσει στο παρελθόν “Χίτλερ της Αμερικής” και “πολιτιστικό όπιο των μαζών”. Ο Βανς τοποθετήθηκε στο προεδρικό ψηφοδέλτιο έπειτα από συνάντηση στο Σαν Φρανσίσκο, όπου επιχειρηματίες συνδεδεμένοι με τον Τιλ είπαν στον Τραμπ ότι έπρεπε να είναι αυτός. Ο Βανς παραθέτει τις ριζοσπαστικές ιδέες του Κέρτις Γιάρβιν (Curtis Yarvin), υποστηρίζοντας ότι ο Τραμπ θα έπρεπε να εκκαθαρίσει την ομοσπονδιακή διοίκηση παραβιάζοντας τον νόμο και να αψηφήσει τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Είναι ένας επικίνδυνος εξτρεμιστής, σε απόσταση μιας ανάσας από την προεδρία».
Ο Έλον Μασκ, η σύμπραξη DOGE και το μοντέλο των «Εταιρικών Κρατών»
Περνώντας στον ρόλο του Έλον Μασκ, ο Ντουράν τον χαρακτηρίζει «όπλο καταστροφής ενάντια στην αμερικανική κυβέρνηση», αναλύοντας τη θεσμική εμπλοκή του μέσω του νεοσύστατου κυβερνητικού φορέα DOGE κατά τους πρώτους μήνες της επιστροφής Τραμπ:
«Το αμερικανικό Σύνταγμα απαγορεύει σε άτομα μη γεννημένα στις ΗΠΑ να γίνουν πρόεδροι. Ο Μασκ όμως βρήκε παράκαμψη: δαπανώντας σχεδόν 300 εκατομμύρια δολάρια για την εκλογή Τραμπ, λειτούργησε επί πέντε μήνες ως συμπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, εμφανιζόμενος στην τηλεόραση και διαλύοντας τη δημόσια διοίκηση κατά βούληση. Στη συνέχεια αποχώρησε δηλώνοντας ότι ο Τραμπ περιλαμβανόταν στα αρχεία Επστάιν —κάτι που ήταν αληθές—, αλλά επέστρεψε ξανά, ρίχνοντας εκ νέου χρήματα στο παιχνίδι. Η ομοσπονδιακή μας κυβέρνηση έχει αλωθεί πλήρως από κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών και δισεκατομμυριούχους της Silicon Valley».
Η στρατηγική αυτή, κατά τον συγγραφέα, συνδέεται με τη θεωρία του «Δικτυακού Κράτους» (The Network State, 2023) του Μπάλατζι Σρινιβάσαν (Balaji Srinivasan), πρωτοπαλίκαρου του Τιλ:
«Ο Σρινιβάσαν προβλέπει ότι οι ΗΠΑ θα καταρρεύσουν σε έναν εμφύλιο πόλεμο προπαγάνδας μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, επιτρέποντας στους τεχνο-ολιγάρχες να παρέμβουν, να διαλύσουν το έθνος και να δημιουργήσουν ένα δίκτυο εταιρικά ελεγχόμενων επικρατειών. Ήδη έχουν μία τέτοια πόλη στην Προσπέρα της Ονδούρας, πρότειναν μία στη Γροιλανδία —εξ ου και οι απειλές Τραμπ για εισβολή πριν από την υπογραφή συμφωνίας—, υπάρχει πρόταση από τον Τζάρεντ Κούσνερ για οικοδόμηση μίας τέτοιας πόλης πάνω στα ερείπια της Γάζας, ενώ ο ίδιος ο Τραμπ στην προεκλογική του πλατφόρμα πρότεινε τη δημιουργία δέκα νέων “Πόλεων της Ελευθερίας” (Freedom Cities) παραχωρώντας ομοσπονδιακή γη σε εταιρείες».
Τεχνοφασισμός, η οικονομική φούσκα του AI και η ευθύνη των δύο κομμάτων
Ο Ντουράν αποδίδει στα σχέδια αυτά χαρακτηριστικά κλασικού φασισμού τύπου Μουσολίνι, επισημαίνοντας τη συγχώνευση της εταιρικής ισχύος με την κρατική εξουσία, τη θρησκευτική λατρεία της τεχνολογίας, τη στοχοποίηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των μειονοτήτων, και την προσπάθεια φίμωσης των πανεπιστημίων. Προειδοποιεί δε για τη δημιουργία ενός μονοπωλίου προπαγάνδας μέσω της εξαγοράς παραδοσιακών ενημερωτικών δικτύων, όπως το CBS και το CNN.
Παράλληλα, απομυθοποιεί το αφήγημα περί «παντοδύναμης» Τεχνητής Νοημοσύνης, εντοπίζοντας πίσω από τις αποκαλυπτικές εξαγγελίες μία κλασική επενδυτική φούσκα:
«Οι εταιρείες AI ξοδεύουν τρισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις για κέντρα δεδομένων, παράγοντας έσοδα μόλις δισεκατομμυρίων. Βρίσκονται σε βαθύ οικονομικό κίνδυνο. Η όλη ρητορική αποσκοπεί στο να διασφαλίσουν ότι όταν η φούσκα σπάσει, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα παρέμβει για να τις διασώσει ως “πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν” (too big to fail), όπως έπραξε με τη Wall Street το 2008… Μας λένε ότι το AI θα αφαιρέσει όλες τις θέσεις εργασίας αλλά ο Σαμ Άλτμαν υπόσχεται ότι όλοι θα λάβουν μερίδιο από έναν “παγκόσμιο ακραίο πλούτο”. Αυτό μοιάζει με κομμουνισμό πολυτελείας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται για μάρκετινγκ φόβου».
Κλείνοντας, ο συγγραφέας ασκεί δριμεία κριτική και στο Δημοκρατικό Κόμμα για τη διστακτικότητά του να συγκρουστεί με την οικονομική ολιγαρχία, υπενθυμίζοντας ότι ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ είχε δεχθεί χρηματοδότηση από τον Πίτερ Τιλ το 2018:
«Δεν είμαι Δημοκρατικός και οι Δημοκρατικοί είναι εξίσου ένοχοι. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ο Μπέρνι Σάντερς, η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, ο Τζέιμι Ράσκιν και ο Τζέιμς Ταλαρίκο, οι περισσότεροι αποφεύγουν να τα βάλουν με τους δισεκατομμυριούχους επειδή χρηματοδοτούνται από αυτούς. Οι δισεκατομμυριούχοι έχουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν και τις δύο πλευρές. Δεν υπάρχει μέση οδός: ή είσαι με τους δισεκατομμυριούχους ή είσαι με τον λαό».



