Του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη *
Μήνες και χρόνια το θέμα του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ κρατιέται ψηλά τόσο στην αντιπαράθεση των αστικών κομμάτων, όσο και στα ΜΜΕ.
Τις τελευταίες μέρες μονοπωλεί το ενδιαφέρον, ενώ ήδη είναι ολοφάνερο πως το θέμα της συνεννόησης με την Τουρκία έχει λυθεί εδώ και καιρό. Καθοριστική σ’ αυτή τη συνεννόηση ή «συνεννόηση» η παρέμβαση ΗΠΑ και Γαλλίας. Δοσμένη επίσης η βούληση της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και όλης της Δύσης που στηρίζουν αναφανδόν, μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία με τη Ρωσία και μέχρι τώρα, οποιοδήποτε έργο απεξαρτά την Ευρώπη από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Και φυσικά η ηλεκτρική διασύνδεση της Ευρώπης με το Σιωναζιστικό κράτος μαντρόσκυλο της Δύσης είναι ακόμη πιο σημαντική γεωστρατηγικά ιδιαίτερα για τις ΗΠΑ.
Από την πρώτη απόπειρα, που βούλιαξε άδοξα για την ελληνική αστική τάξη στα όχι πολύ βαθιά νερά μεταξύ Κρήτης και Κάσου, μέχρι σήμερα οι εξελίξεις έχουν διαμορφώσει τα δεδομένα με τρόπο τέτοιο που να μην επιτρέπει στην αστική τάξη της Τουρκίας σοβαρή παρέμβαση αυτή τη φορά επί του πεδίου. Όμως το ίδιο διάστημα οι διπλωματικές – γεωπολιτικές παρεμβάσεις της αξιοποίησαν τις εξελίξεις τόσο για το άπλωμα της επιρροής της (Λιβύη, Συρία, Αίγυπτος), όσο και στη σοβαρή στρατηγική της συνεργασία με την Ε.Ε. (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία κ.ο.κ.)
Στον αντιδραστικό ανταγωνισμό τους η αστική τάξη της Ελλάδας αντιπαραθέτει ότι είναι μέλος του ΝΑΤΟ αλλά και της Ε.Ε. Ενισχύει το στρατιωτικό της αποτύπωμα και το παραχωρεί ακόμη και για θερμή χρήση όπου απαιτούν οι ΗΠΑ- ΝΑΤΟ. Επενδύει στην πλέρια στοίχιση με τις ΗΠΑ στο γεγονός ότι αντίθετα με την Τουρκία αυτή είναι σταθερά προβλέψιμη και δαπανά δις, από το υστέρημα του λαού, σ’ αυτή την κατεύθυνση. Αντίστοιχα η Τουρκία είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη και μεταξύ άλλων διαθέτει το δεύτερο, σε συμβατική ισχύ, στρατό του ΝΑΤΟ με σημαντική παραγωγή όπλων και φυσικά κρίσιμη γεωπολιτική παρουσία και βαρύτητα στον αραβομουσουλμανικό κόσμο και την Ευρασία.
Αυτές τις μέρες για δεύτερη φορά μετά τα Ίμια αποκαλύπτεται πως, όσο κι αν ο αντιδραστικός ανταγωνισμός των δύο αστικών τάξεων είναι επικίνδυνος για την ειρήνη στο Αιγαίο, ωστόσο αυτό που καθορίζει τις εξελίξεις είναι η παρέμβαση του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Η ελληνική αστική τάξη στο όνομα αυτής της «προστασίας» από τους ιμπεριαλιστές «προστάτες» δίνει γη και ύδωρ και ιδιαίτερα με τις βάσεις των ΗΠΑ (όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα) μπλέκει τη χώρα τυχοδιωκτικά με τον πιο επικίνδυνο τρόπο στα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Ουσιαστικά η χώρα όχι μόνο δε διασφαλίζει ειρήνη και σταθερότητα όπως διαφημίζεται, μα είναι βαθιά και επικίνδυνα βουτηγμένη χάρη των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- Ισραήλ στη διακεκαυμένη ζώνη του πολέμου σε μια περιοχή που από τη Λιβύη μέχρι το Ιράν και το Αφγανιστάν οι φλόγες του πολέμου αλλού ανάβουν, αλλού σιγοκαίνε αλλά ποτέ και πουθενά δε σβήνουν εδώ και δεκαετίες. Το αφήγημα της αστικής τάξης (που δυστυχώς σιγοντάρεται και από το ΚΚΕ και άλλους στην αριστερά που επιδρούν στο λαό πολύ πιο αποτελεσματικά από τους γνωστούς φασίστες πατριδοκάπηλους), είναι πως έχουμε κακό γείτονα, την επιτιθέμενη Τουρκία.
Έτσι η ελληνική αστική τάξη εξοπλίζεται σαν αστακός και κυρίως αξιοποιεί τον μπαμπούλα της Τουρκίας για να παραλύει τα όποια βήματα ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου. Επιβάλλει την τάχα «εθνική» ενότητα που προδίδει η ίδια ξεπουλώντας τη χώρα στους ιμπεριαλιστές σε βάρος του λαού (βλέπε μνημόνια, βάσεις κ.ο.κ.). Η αστική τάξη, που πράττει έως και ενδοτισμούς στο πλαίσιο του ανταγωνισμού της με την τουρκική αστική τάξη προκειμένου να υπηρετήσει τις ευρύτερες βλέψεις της, ταυτόχρονα καλλιεργεί μαξιμαλισμούς και μεγαλο-ιδεατισμούς στην κόντρα της αλλά και για τον αποπροσανατολισμό του λαού. Ακόμη πιο άθλιοι από τους επίσημους είναι οι πατριδοκάπηλοι, «πατριώτες» του πληκτρολογίου της ακροδεξιάς και οι φασίστες που ήδη ο κυπριακός λαός έχει πληρώσει τη μισαλοδοξία και τον λακεδισμό τους στον ιμπεριαλισμό και τον ανέξοδο για την κάστα τους τυχοδιωκτισμό τους. Οι υμνητές του γερμανόφιλου Μεταξά και της χούντας που μεταξύ άλλων ευθύνεται για την κυπριακή τραγωδία, βρίσκουν έδαφος και χώρο ύπαρξης ακριβώς χάρη στους μαξιμαλισμούς που ενίοτε διατυπώνουν οι ίδιοι οι «σώφρονες» της αστικής τάξης αλλά και χάρη στον απίθανο μιλιταρισμό που καλλιεργούν επενδύοντας δις για το ισχυρό στρατιωτικό αποτύπωμα.
Οι πολεμικές δαπάνες δεν αφορούν την υπεράσπιση της ειρήνης και την ασφάλεια της χώρας, όπως διακηρύττουν. Η αστική τάξη θέλει ισχυρό στρατιωτικό αποτύπωμα για να είναι όσο μπορεί υπολογίσιμη στα σχέδια των ιμπεριαλιστών στην περιοχή τα οποία υπηρετώντας τα τυχοδιωκτικά και βρώμικα διεκδικεί τον όποιο ρόλο μπορεί να της δοθεί. Έτσι οι πύραυλοι Πάτριοτ συμμετέχουν στον πόλεμο του αντιδραστικού Σαουδαραβικού βασιλείου σε βάρος του λαού της Υεμένης που διεξάγει έναν δίκαιο πόλεμο κόντρα στα ανδρείκελα των αραβικών μοναρχιών που θέλουν να τον υποδουλώσουν. Μαζί με την Τουρκία που μέσω του αραβικού ΝΑΤΟ στηρίζει στρατιωτικά τη Σαουδική Αραβία επιστρατεύοντας μέλη του ISIS από τη Συρία, η αστική τάξη της Ελλάδας υπερασπίζεται, με θερμή εμπλοκή, τάχα την άμυνα της χώρας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά της.
Οι πρόσφατες διαδοχικές επισκέψεις Δένδια και Μητσοτάκη στη Μέκκα τονίζουν τη σημασία του ολοφάνερου τυχοδιωκτισμού της αστικής τάξης. Για τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των διυλιστηρίων , των ομίλων ηλεκτροπαραγωγής και γενικότερα της πλουτοκρατίας που εκμεταλλεύεται στυγνά τους εργαζόμενους, η κυβέρνηση με τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού και των ακροδεξιών- φασιστικών του απολήξεων, μπλέκει με τον πιο τυχοδιωκτικό και βρώμικο τρόπο τη χώρα ενεργά στον πόλεμο, στο όνομα της ασφάλειας και της σταθερότητας.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που έχει ν’ αντιμετωπίσει ο λαός πίσω από τα ψεύτικα αστικά αφηγήματα που επιδιώκουν τον αποπροσανατολισμό του και την παράλυση των αντιστάσεων του. Να γιατί είναι ανάγκη οι ταξικοί αγωνιστές να προτάξουν αποφασιστικά την ανάγκη πάλης των εργαζομένων για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Γιατί αυτή η πάλη για το μεροκάματο και ευρύτερα για δικαιώματα (δωρεάν περίθαλψη, δικαίωμα της νεολαίας σε δωρεάν σπουδές) εφόσον ξεδιπλωθεί, είναι η μόνη που μπορεί να μπει εμπόδιο στον αντιδραστικό εθνικισμό, τον μιλιταρισμό και τα αποπροσανατολιστικά αστικά αφηγήματα. Η αστική τάξη μας θέλει εχθρούς με τους μετανάστες που ξεριζώνονται από τις χώρες που κατέστρεψε ο ιμπεριαλισμός συχνά από βάσεις από το έδαφος της χώρας μας. Κρύβει η αστική τάξη το τι έχει συμβεί στις μοναρχίες που φιλοξενούσαν βάσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο. Ταυτόχρονα με τη βρώμικη υπηρέτηση των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ και των Σιωναζιστών η αστική τάξη γεννά την έχθρα σε εκατοντάδες εκατομμύρια λαών του Αραβομουσουλμανικού κόσμου που υποφέρουν από τους πολέμους και τις γενοκτονίες από τα χρόνια της αποικιοκρατίας έως σήμερα.
Μπροστά στην επέτειο της εξέγερσης του Νοέμβρη να αξιοποιήσουμε το αντιιμπεριαλιστικό της νόημα, καθώς και το μήνυμα της αδιάλλακτης πάλης ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που κουβαλάει αυτή η επέτειος εδώ και δεκαετίες. Το ξέσπασμα αγώνων για το μεροκάματο, που είναι ο κρίσιμος κρίκος για το γενικότερο δυνάμωμα της λαϊκής πάλης, μπορεί να διαμορφώσει έδαφος για φιλία και αλληλεγγύη με τους γύρω λαούς και να τους ενώσει αποτελεσματικά ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τα ντόπια στηρίγματα.
* μέλος της π.ο. Κομμουνιστική Πάλη



