2026: Το τέλος της «Pax Americana»; – Οι προειδοποιήσεις του Βίκτορ Ζικάι Γκάο για το πυρηνικό αδιέξοδο και την κρίση στη Μέση Ανατολή

Σε μια περίοδο καταιγιστικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, ο διαπρεπής Κινέζος ειδικός στις διεθνείς σχέσεις και ακαδημαϊκός, Βίκτορ Ζικάι Γκάο (Victor Zhikai Gao), προχωρά σε μια βαρυσήμαντη ανάλυση της παγκόσμιας κατάστασης, χαρακτηρίζοντας το έτος 2026 ως την αφετηρία για το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας. Μιλώντας στην ψηφιακή πλατφόρμα The Cradle, ο κ. Γκάο, ο οποίος κατέχει τη θέση του Αντιπροέδρου στο Κέντρο για την Κίνα και την Παγκοσμιοποίηση (CCG) στο Πεκίνο, σκιαγραφεί ένα ζοφερό μέλλον για τις παραδοσιακές ισορροπίες ισχύος, εστιάζοντας στην κατάρρευση των αμυντικών συστημάτων της Δύσης και τον κίνδυνο πυρηνικής ανάφλεξης.

Η πυρηνική αποτροπή και το μέλλον του Ισραήλ

Το πλέον αιχμηρό σημείο της παρέμβασης του κ. Γκάο αφορά την αποτροπή χρήσης πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή. Ο Κινέζος αναλυτής υποστήριξε ότι οποιαδήποτε απόπειρα του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει πυρηνική κεφαλή εναντίον άλλης χώρας θα σήμανε την οριστική κατάρρευση του ίδιου του κράτους. Όπως εξήγησε, μια τέτοια ενέργεια θα μετέτρεπε το Ισραήλ σε «δημόσιο εχθρό νούμερο ένα» για τη διεθνή κοινότητα, προκαλώντας τεράστιες συνέπειες που υπερβαίνουν την απλή διπλωματική καταδίκη.

Παράλληλα, ο κ. Γκάο έθεσε το ερώτημα της επιρροής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, διερωτώμενος γιατί η Ουάσινγκτον φαίνεται να δέχεται υπαγορεύσεις σχετικά με την ανάπτυξη των στρατευμάτων της. Στο πλαίσιο αυτό, έκανε μια αμφιλεγόμενη αναφορά στην ανάγκη «εξάλειψης του κακού» που αντιπροσωπεύει η υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν, υπονοώντας ότι οι λεπτομέρειες αυτής της υπόθεσης επηρεάζουν τις διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ και ότι «τα πάντα θα έρθουν τελικά στο φως».

Η κατάρρευση της «Pax Americana» και η αποτυχία των αμυντικών συστημάτων

Ανασκοπώντας τις εξελίξεις του 2026, ο κ. Γκάο εκτίμησε ότι η ιστορία θα καταγράψει τη φετινή χρονιά ως την αρχή του τέλους της Pax Americana. Στήριξε την άποψή του στην κλιμάκωση της αμερικανικής στρατιωτικής δραστηριότητας, αναφέροντας ως παραδείγματα την «επιθετική σύρραξη» κατά του Ιράν, τις στρατιωτικές ενέργειες στη Βενεζουέλα —συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής του προεδρικού ζεύγους— καθώς και τις απειλές κατά της κυριαρχίας του Καναδά, της Γροιλανδίας και της Δανίας.

Σύμφωνα με τον Κινέζο ειδικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδείξει την αδυναμία τους να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, καθώς τα αντιπυραυλικά συστήματα τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ισραήλ υπέστησαν «θανάσιμη κατάρρευση». Το αξιοσημείωτο, κατά τον ίδιο, είναι ότι αυτή η αποτυχία προκλήθηκε από το Ιράν, μια χώρα που τελεί υπό καθεστώς κυρώσεων και απομόνωσης για δεκαετίες, η οποία ωστόσο κατάφερε να κινητοποιήσει πόρους ικανούς να επιφέρουν καίρια πλήγματα.

Το Ιράν και ο «ληκμαίος λίθος» του Παλαιστινιακού

Η ανάλυση του κ. Γκάο αναδεικνύει το Ιράν ως έναν παράγοντα με απρόβλεπτες ακόμη δυνατότητες, σημειώνοντας ότι κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο μπορεί να εξαπολύσει η Τεχεράνη σε περίπτωση συνέχισης του πολέμου. Στο περιβάλλον αυτό, η Κίνα εμφανίζεται, κατά τον ίδιο, ως ο σθεναρότερος υποστηρικτής του παλαιστινιακού λαού.

Ο κ. Γκάο κατέληξε υποστηρίζοντας ότι η στάση απέναντι στα νόμιμα δικαιώματα των Παλαιστινίων αποτελεί τον «ληκμαίο λίθο» (litmus test) για το ποια χώρα είναι πραγματικός φίλος του αραβικού και ισλαμικού κόσμου. Η τοποθέτηση αυτή αντανακλά τη στρατηγική μετατόπιση του Πεκίνου προς μια πιο ενεργή διπλωματική εμπλοκή στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής, την ώρα που η παραδοσιακή επιρροή της Δύσης δοκιμάζεται σκληρά στο πεδίο των μαχών και της διεθνούς ηθικής.

Σημασία και μελλοντικές προεκτάσεις

Οι δηλώσεις του Βίκτορ Ζικάι Γκάο στο The Cradle δεν αποτελούν απλώς μια ακαδημαϊκή προσέγγιση, αλλά αντικατοπτρίζουν την οπτική μιας ανερχόμενης παγκόσμιας δύναμης για την τρέχουσα κρίση. Η αμφισβήτηση της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής και η ανάδειξη της Παλαιστίνης ως κεντρικού άξονα της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής προμηνύουν μια νέα εποχή πολυπολικής διπλωματίας. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί πλέον με κομμένη την ανάσα αν οι προβλέψεις για το τέλος της αμερικανικής ειρήνης θα επιβεβαιωθούν από τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν στο υπόλοιπο του 2026.