Του Λευτέρη Χαρωνίτη *

Πριν από εκατόν δέκα  ακριβώς χρόνια κατά τους πρώτους μήνες του 1916  ο Β.Ι. Λένιν, ολοκλήρωσε το πάντα επίκαιρο θεμελιώδες  έργο του Ο Ιμπεριαλισμός ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού.

Τις τελευταίες δεκαετίες, μετά την ανατροπή του σοσιαλιστικού πολιτικού συστήματος των ευρωπαϊκών  χωρών και την κυριαρχία  του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού , βλέπουμε δεκάδες εστίες πολέμου σε όλον τον πλανήτη ως αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ανάμεσα στην ευρωατλαντική συμμαχία με επικεφαλής τις ΗΠΑ και την υπό διαμόρφωση ευρασιασιτική με επικεφαλής τη Κίνα και την Ρωσία, για οικονομικά  και όχι μόνο συμφέροντα,  το τελευταίο διάστημα με επίκεντρο τις χώρες της ευρύτερης  Μέσης Ανατολής  και το Αφγανιστάν με σκοπό την καθυπόταξη των λαών, την εδραίωση της πολιτικής τους κυριαρχίας και την αρπαγή του πλούτου τους. Ο ιμπεριαλισμός σήμερα είναι ασύδοτος, κυνικός, αρπακτικός.

Αυτό που παρακολουθούμε σε ζωντανή μετάδοση στις οθόνες μας, δεν είναι θέαμα, είναι σόου θανάτου και τρομοκρατίας.

Αμερικάνοι και Ισραηλινοί χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, με αίολα προσχήματα και κυνισμό, σκορπούν τον όλεθρο και τον αφανισμό στο Ιράν και το Λίβανο.

Χιλιάδες άνθρωποι νεκροί και τραυματίες.

Οργή, δάκρυα, πένθος, ανθρώπινος πόνος.

Πλήρης απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Δημιουργήματα του ανθρώπινου μόχθου ισοπεδώνονται.

Ιστορικές πόλεις καταστρέφονται.

Μνημεία της  παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς πλήττονται ή  αφανίζονται.

Σ’ αυτό το πρωτοφανές μακελειό η χώρα μας δεμένη στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, συμβάλλει με τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην καταστροφική επιχείρηση.

Η Σούδα,  η Αλεξανδρούπολη, το Στεφανοβίκειο, το Άκτιο και οι άλλες αμερικάνικες βάσεις του θανάτου είναι εν δυνάμει, ή ενεργά ορμητήρια πολέμου.

Οι βάσεις όμως δεν είναι μόνο ορμητήρια, είναι και στόχοι θανάτου για το λαό μας. Η χώρα μας βρίσκεται εκτεθειμένη στο φαύλο κύκλο της καταστροφής.

Οι στρατιωτικές βάσεις δεν είναι ασφαλείς όταν τα αφεντικά τους νιώθουν ότι ο κοινωνικός περίγυρός τους είναι εχθρικός. Αυτό που φοβούνται οι ιμπεριαλιστές και οι συνοδοιπόροι τους είναι οι λαϊκές κινητοποιήσεις έξω από τις βάσεις και ο οργανωμένος σταθερός  αγώνας του λαού για το ξήλωμά τους.

Ταυτόχρονα όμως με τον πόλεμο, στόχος της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας είναι να ενσταλάξει το φόβο στις ψυχές των ανθρώπων, να τους φορτώσουν με άγχος, ανησυχία και ανασφάλεια, να τους τρομοκρατήσουν, να τους  αδρανοποιήσουν και να τους οδηγήσουν στην αποδοχή, στην απραξία και την ιδιώτευση.

Όμως ο λαός μας που γνωρίζει και ιδιαίτερα οι Κρητικοί που ποτέ δεν υπολόγισαν θυσίες, δε θα ακολουθήσουν. Θα υψώσουν τείχος αντίστασης ενάντια στην παρουσία της θανατηφόρου αμερικάνικης στρατιωτικής βάσης της Σούδας και θα δυναμώσουν το κίνημα  τους μέχρι το οριστικό ξήλωμά της.

Γιατί ο πόλεμος δεν είναι θέαμα, είναι θάνατος, δάκρυα, πένθος, ανθρώπινος πόνος και καταστροφή.

* Σκηνοθέτης – Μέλος της Παγκρήτιας Επιτροπής ενάντια στις βάσεις και την πολεμική εμπλοκή