Υπήρξε για σειρά ετών ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών κι από αυτό το μετερίζι πάλεψε για μια καλύτερη ποιότητα στη ζωή των ασθενών στη χώρα, για ένα καλύτερο σύστημα Υγείας. Από τον Αύγουστο έδινε την μάχη για τη ζωή του στο Λαϊκό νοσοκομείο.

Ο Γιώργος Καστρινάκης γεννήθηκε το 1956 στο χωριό Στύλος του Ν. Χανίων κι ήταν εδώ και δεκαετίες έναν από τους ακούραστους πρωτεργάτες των αγώνων για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, καθώς και ο ίδιος υπέφερε  από νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου.

Ήταν διακεκριμένος αθλητικογράφος, πρόεδρος της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών» και συνιδρυτής του τριτοβάθμιου οργάνου εκπροσώπησης των πολιτών με αναπηρία, της ΕΣΑΜΕΑ. Το 1989 εξέδωσε βιβλίο με τον τίτλο «Θέλω να ζήσω» με στόχο την ενημέρωση της κοινής γνώμης για το πρόβλημα της χρόνιας νεφρικής νόσου και τη δωρεά ιστών και οργάνων το οποίο έχει πραγματοποιήσει 19 εκδόσεις, με συνολικό τιράζ 62.000 αντίτυπα.

Ήταν τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ και μέλος του Μικτού Διοικητικού Συμβουλίου και τακτικό μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου στον οποίο διετέλεσε επί 15ετία διοικητικό στέλεχος.

Μακρά ήταν και η θητεία του στην Αυτοδιοίκηση (πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος Αμαρουσίου, εκλεγμένος σε όλη τη διαδρομή της τοπικής Αυτοδιοίκησης και πρώτος πανελλαδικά σε σταυρούς στις περιφερειακές εκλογές του 2010 με 13.754 σταυρούς στο Βόρειο Τομέα της Περιφέρειας Αττικής.