Την αποφασιστικότητα της δημοτικής αρχής να εξαντλήσει κάθε θεσμικό μέσο κατά της διέλευσης των γραμμών υψηλής τάσης, υπογραμμίζει ο Δήμαρχος Χαράλαμπος Κουκιανάκης, απαντώντας στις νομικές κινήσεις του ΑΔΜΗΕ.

Κλιμακώνεται η νομική και θεσμική αντιπαράθεση μεταξύ του Δήμου Αποκορώνου και του Ανεξάρτητου Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ), με φόντο τον σχεδιασμό της ενεργειακής διασύνδεσης και τη χάραξη των γραμμών υψηλής τάσης στην περιοχή. Με αφορμή την κατάθεση αντιρρήσεων από την πλευρά του ΑΔΜΗΕ κατά της προσφυγής που έχει ασκήσει ο Δήμος στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), ο Δήμαρχος Αποκορώνου, Χαράλαμπος Κουκιανάκης, προχώρησε σε μια βαρύνουσας σημασίας παρέμβαση. Ο κ. Κουκιανάκης καθιστά σαφές πως η τοπική αυτοδιοίκηση δεν αντιτίθεται στα έργα ενέργειας, αλλά διεκδικεί τον σεβασμό στο περιβάλλον και την κοινωνία, προτάσσοντας επιστημονικά δεδομένα και συνταγματικές επιταγές έναντι ενός σχεδιασμού που χαρακτηρίζεται «ερήμην της κοινωνίας».

Η αντίδραση του Διαχειριστή να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του ενώπιον της Δικαιοσύνης δεν εξέπληξε τη δημοτική αρχή, η οποία ωστόσο εντοπίζει στη νομική αυτή κίνηση την επιβεβαίωση μιας συγκεκριμένης νοοτροπίας. Σύμφωνα με τον Δήμαρχο, ο ΑΔΜΗΕ εμμένει σε έναν σχεδιασμό που αντιμετωπίζει τον γεωγραφικό χώρο ως ένα απλό «τεχνικό υπόβαθρο» διέλευσης καλωδίων, αγνοώντας ότι πρόκειται για ένα ζωντανό κοινωνικό, περιβαλλοντικό και ιστορικό σύστημα.

Η βασική ανησυχία που εκφράζεται από τον Δήμο εστιάζει στην συστηματική παραβλέψη των πολυεπίπεδων επιπτώσεων που θα επιφέρει η διέλευση της γραμμής υψηλής τάσης. Ζητήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία, την αλλοίωση του φυσικού τοπίου, την κοινωνική συνοχή, αλλά και τη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής, φαίνεται να μην έχουν αξιολογηθεί επαρκώς κατά τον αρχικό σχεδιασμό. «Η Μαδάρα δεν είναι διάδρομος διέλευσης», τονίζεται χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας πως ο Αποκόρωνας είναι ένας τόπος με ιστορικό βάθος και μνήμη.

Η επιστημονική «ασπίδα» του ΕΜΠ και οι εναλλακτικές χαράξεις

Απαντώντας σε τυχόν αιτιάσεις περί πρόχειρων ή λαϊκίστικων αντιδράσεων, ο κ. Κουκιανάκης υπογράμμισε τη στρατηγική που έχει χαράξει ο Δήμος. Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη πλαισιώνεται από τη συνεργασία με έγκριτους νομικούς, αλλά κυρίως από την επιστημονική συνδρομή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).

Ήδη, η πρώτη φάση της επιστημονικής μελέτης έχει κατατεθεί, ενώ άμεσα αναμένεται η ολοκλήρωση της τελικής φάσης. Η μελέτη αυτή αναμένεται να αποτελέσει το «βαρύ πυροβολικό» της επιχειρηματολογίας του Δήμου, καθώς θα τεκμηριώνει με αδιάσειστα δεδομένα τις πραγματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου, προτείνοντας παράλληλα βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις χάραξης. Η θέση της δημοτικής αρχής είναι πως η εξέταση εναλλακτικών οδεύσεων δεν αποτελεί μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία, αλλά ουσιαστική υποχρέωση που πηγάζει τόσο από το Σύνταγμα όσο και από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο — μια υποχρέωση που, κατά τον Δήμο, δεν έχει εκπληρωθεί.

Η συνταγματική επιταγή και η κρίση του ΣτΕ

Στον πυρήνα της νομικής επιχειρηματολογίας του Δήμου Αποκορώνου βρίσκεται το άρθρο 24 του Συντάγματος περί βιώσιμης ανάπτυξης. Όπως υποστηρίζεται, η αρχή αυτή δεν μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό τεχνικών σκοπιμοτήτων. Αντιθέτως, επιβάλλεται να λαμβάνονται υπόψη οι μακροπρόθεσμες και μη αναστρέψιμες βλάβες στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον.

Επικαλούμενος τις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης, ο Δήμος ζητά αυξημένο επίπεδο τεκμηρίωσης για ένα έργο τέτοιας κλίμακας σε μια ευαίσθητη γεωμορφολογικά περιοχή. Η εμπιστοσύνη στην ανεξάρτητη κρίση της Δικαιοσύνης παραμένει αδιαπραγμάτευτη για τη δημοτική αρχή, η οποία προσβλέπει ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θα σταθμίσει όχι μόνο το «τεχνικά εφικτό», αλλά και το «θεσμικά ορθό».

Καταλήγοντας, ο Χαράλαμπος Κουκιανάκης έστειλε ένα σαφές μήνυμα για την ηθική διάσταση της υπόθεσης, σημειώνοντας πως σε ένα κράτος δικαίου, η νομιμότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ηθική και την κοινωνική δικαιοσύνη, διαμηνύοντας πως ο αγώνας θα συνεχιστεί «θεσμικά, νόμιμα και μέχρι τέλους».

Γιατί, όπως τόνισε:

“στο κράτος δικαίου, το νόμιμο δεν μπορεί να αποκοπεί από το ηθικό”