Με κείμενό της η οργάνωση “Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη” εξηγεί πώς η ιστορία των Εβραίων χειραγωγείται στα πλαίσια του Σιωνιστικού αφηγήματος προωθώντας ένα μιλιτιραστικό αποικιοκρατικό απαρτχάιντ:
Απόψε, η ισραηλινή κυβέρνηση ολοκληρώνει τον ετήσιο κύκλο των κρατικών εορτών της —την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, την Ισραηλινή Ημέρα Μνήμης και την Ισραηλινή Ημέρα Ανεξαρτησίας— που τιμούν διαδοχικά το Ολοκαύτωμα, τον ισραηλινό μιλιταρισμό και τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ.
Η αλληλουχία αυτών των εορτών σχεδιάστηκε σκόπιμα ώστε να καταλήγει και να επισκιάζει τη 15η Μαΐου, την ημέρα που οι Παλαιστίνιοι τιμούν τη συνεχιζόμενη Νάκμπα.
Ο Σιωνισμός, η ιδεολογία στην οποία στηρίζεται η ισραηλινή κυβέρνηση, ισχυρίζεται ότι η εβραϊκή ασφάλεια απαιτεί ένα αμιγώς εβραϊκό έθνος-κράτος. Οι Σιωνιστές χρησιμοποιούν τη στρατηγική της βίαιης εθνοκάθαρσης για να εξασφαλίσουν τον στόχο τους για «μέγιστη γη, ελάχιστους Παλαιστίνιους».
Η σκόπιμη χειραγώγηση της ιστορίας από την ισραηλινή κυβέρνηση μέσω των κρατικών εορτών της —Γιομ Ασοά, Γιομ Αζικαρόν και Γιομ Αατσμαούτ— προωθεί ψευδή σιωνιστικά αφηγήματα ότι:
-
Το Ολοκαύτωμα δικαιολογεί την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων
-
Οι Εβραίοι μπορούν να είναι ασφαλείς και ελεύθεροι σε ένα μιλιταριστικό, αποικιοκρατικό κράτος απαρτχάιντ
Η ψευδής ιδέα ότι το Ολοκαύτωμα (που τιμάται με τη Γιομ Ασοά) κατέστησε αναγκαία τη Νάκμπα, παγιώνεται στη συνέχεια με τη Γιομ Αζικαρόν. Αυτή η γιορτή τιμά τη μνήμη των στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον «Πόλεμο της Ανεξαρτησίας» του 1948 — ενώ διαιωνίζει τη Νάκμπα, την οποία το ισραηλινό κράτος συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Συνδυάζοντας το μνημόσυνο για τους στρατιώτες με τον εορτασμό της κρατικής υπόστασης, η ισραηλινή κυβέρνηση ενισχύει τον μύθο των Εβραίων ως αιώνιων θυμάτων, που μπορούν να είναι ασφαλείς μόνο σε ένα στρατιωτικοποιημένο κράτος. Αυτό απαιτεί την παρουσίαση των Ισραηλινών στρατιωτών ως θυμάτων και την εσκεμμένη απόκρυψη της εξουσίας που ασκούν πάνω στους Παλαιστίνιους.
Το σιωνιστικό αφήγημα κορυφώνεται την «Ημέρα Ανεξαρτησίας», η οποία σηματοδοτεί τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και αρχικά εορταζόταν στις 15 Μαΐου. Κάθε χρόνο, οι Παλαιστίνιοι τιμούν τη 15η Μαΐου ως Ημέρα της Νάκμπα.
Οι κρατικές εορτές του Ισραήλ στέλνουν ένα σαφές μήνυμα: Οι Εβραίοι είναι καταδικασμένοι σε διωγμούς — αλλά ένα αμιγώς εβραϊκό κράτος απαρτχάιντ με ισχυρό στρατό μπορεί να μας σώσει. Γνωρίζουμε ότι αυτό είναι ψευδές.
Απορρίπτουμε τη διαστρέβλωση της εβραϊκής ιστορίας από το ισραηλινό κράτος σε μια μυθολογία ατέρμονων διωγμών. Αρνούμαστε την ιδέα ότι είμαστε καταδικασμένοι στο ρόλο του θύματος, εκτός εάν αποδεχτούμε τον μιλιταρισμό και τον εθνικισμό.
Μέσω της αλληλεγγύης με άλλες κοινότητες που στοχοποιούνται από την υπεροχή της λευκής φυλής —όχι μέσω του Σιωνισμού και του μιλιταρισμού— χτίζουμε έναν κόσμο ασφάλειας, ελευθερίας και δικαιοσύνης για όλους.
Ποια είναι η οργάνωση “Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη”
Η «Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη» (Jewish Voice for Peace) είναι η μεγαλύτερη προοδευτική εβραϊκή αντισιωνιστική οργάνωση στον κόσμο. Οργανώνουμε ένα λαϊκό, πολυφυλετικό, διαταξικό και διαγενεακό κίνημα Εβραίων των ΗΠΑ σε αλληλεγγύη με τον παλαιστινιακό αγώνα για ελευθερία, καθοδηγούμενοι από ένα όραμα δικαιοσύνης, ισότητας και αξιοπρέπειας για όλους τους ανθρώπους.
Όπως γενιές Εβραίων αριστερών πριν από εμάς, αγωνιζόμαστε για την απελευθέρωση όλων των ανθρώπων. Πιστεύουμε ότι μέσω της οργάνωσης, μπορούμε και θα διαλύσουμε τους θεσμούς και τις δομές που συντηρούν την αδικία και θα καλλιεργήσουμε στη θέση τους κάτι νέο, χαρούμενο, όμορφο και ζωογόνο.
Οραματιζόμαστε τους Παλαιστίνιους να ευημερούν από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα, ζώντας με σεβασμό στα αναπαλλοτρίωτα δικαιώματά τους, ξαναχτίζοντας σχολεία και νοσοκομεία και φυτεύοντας ελαιώνες με τους πόρους που χρειάζονται. Φανταζόμαστε τη σφύζουσα ζωή των ανοικοδομημένων πόλεων και χωριών. Οραματιζόμαστε το τσιμέντο του τείχους του απαρτχάιντ κομματιασμένο σε ελεύθερο παλαιστινιακό έδαφος. Οραματιζόμαστε τις ισραηλινές φυλακές, τα δεσμωτήρια και τα κέντρα κράτησης άδεια και διαλυμένα. Οραματιζόμαστε την επιστροφή των Παλαιστινίων προσφύγων, να επανενώνονται με τις οικογένειες και τις κοινότητές τους.
Βλέπουμε τους εγκληματίες πολέμου να λογοδοτούν, και μια διαδικασία αλήθειας και συμφιλίωσης για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, της γενοκτονίας και του απαρτχάιντ. Οραματιζόμαστε μια δίκαιη κοινωνία που μπορεί να ριζώσει μόνο στο στερέωμα της λογοδοσίας. Φανταζόμαστε Εβραίους Ισραηλινούς να ενώνονται με τους Παλαιστίνιους για να οικοδομήσουν μια κοινωνία ριζωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα αντί για την καταπίεση, στην ισότητα αντί για την ανωτερότητα, στην αξιοπρέπεια αντί για την κυριαρχία, στη δημοκρατία αντί για τον ξεριζωμό. Μια κοινωνία όπου κάθε ζωή είναι πολύτιμη.
Στο πλαίσιο της συμμετοχής των Ισραηλινών στην περιφερειακή αποαποικιοποίηση, φανταζόμαστε Άραβες, Μεσανατολίτες και Εβραίους της Νοτιοδυτικής Ασίας/Βόρειας Αφρικής να έχουν ηθική και ασφαλή πρόσβαση στην επιστροφή στις αρχικές πατρίδες και την κληρονομιά τους σε δρόμους που οι ίδιοι θα χαράξουν, και όχι μέσω των μηχανισμών βίαιης ενσωμάτωσης και του «brownwashing» του Σιωνισμού.
Σε όλη την εβραϊκή διασπορά, οραματιζόμαστε τις κοινότητές μας να αρχίζουν να θεραπεύονται από τον τρόπο με τον οποίο ο σιωνισμός, η λευκή υπεροχή και η ασκενοκανονικότητα (ashkenormativity) έχουν αποδυναμώσει και σβήσει πολλές από τις ιστορίες, τις γλώσσες και τις παραδόσεις της διασποράς μας. Οραματιζόμαστε την αντικατάσταση των εβραϊκών θεσμών που χρησιμοποιούν τον φόβο για να μας κρατούν πειθαρχημένους, με μια πληθώρα ακμαίων και ζωντανών εβραϊκών κοινοτήτων που οικοδομούν ασφάλεια για εμάς και όλους τους γείτονές μας, βασισμένες σε ένα όραμα αξιοπρέπειας, δύναμης και αγάπης για όλους τους ανθρώπους.



