Πολλές φορές οι αντιθέσεις αποτυπώνουν αλήθειες που αλλιώς είναι δυσδιάκριτες.

Οι πλάκες που τοποθετήθηκαν για να τιμήσουν τους συμμάχους που πολέμησαν μαζι με τους Κρητικούς ενάντια στον φασιστικό κατακτητή στο μνημείο για τη Μάχη της Κρήτης στο εγκαταλειμμένο μνημειακό συγκρότημα για τη Μάχη της Κρήτης στον Γαλατά βρίσκονται  θρυμματισμένες στο έδαφος, τη στιγμή όπου το ναζιστικό μνημείο στα Φλώρια βρίσκεται σε άριστη κατάσταση.

Στο μνημείο για τη Μάχη της Κρήτης πλέον δεν γίνεται καμία εκδήλωση για να τιμηθούν αυτοί που θαραλλέα πολέμησαν ενάντια στον πάνοπλο και πανίσχυρο κατακτητή, στο ναζιστικό μνημείο για τα Φλώρια κάθε χρόνο μέχρι τουλάχιστον το 2016 μαζεύονταν βετεράνοι και έβγαλαν λόγους για το θάρρος των ναζί πολεμιστών κάνοντας μάλιστα και αναφορές σε παραβάσεις του Δίκαιου του Πολέμου από αυτούς που αντιστάθηκαν.

To μνημείο στο Γαλατά δημιουργήθηκε ως “σύμβολο αγώνα, θάρρους και αποφασιστικότητας για την επικράτηση των ιδεωδών της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας”. Άραγε, η εγκατάλειψή του αποτυπώνει και μια υποχώρηση των ιδεωδών της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας για την οποία τόσοι και τόσοι πεθάνανε στον αγώνα ενάντια στον Ναζισμό;

Το μνημείο στα Φλώρια δημιουργήθηκε για να τιμηθούν οι ναζί που επεσαν για τη “Μεγάλη Γερμανία” ενώ για τη συντήρησή του συνεισφέρει και ο μαρτυρικός Δήμος Καντάνου. Άραγε, το γεγονός οτι ένας μαρτυρικος δήμος συνεισφέρει για τη διατήρηση ενός ναζιστικού μνημείου ενώ όλοι οι δήμοι του νομού αδιαφορουν για το μνημείο στο Γαλατά οσο και για τη δημιουργία Μουσείου για τη Μάχη της Κρήτης δεν αποτυπώνει μία προσβολή για την ιστορία του τόπου;

Ας σταματησουμε όμως εδώ. Άλλωστε, οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.