Σε μία ιδιαίτερα οξεία παρέμβαση από το βήμα της 81ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη προχώρησε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Εδουάρδο Ροντρίγκες Παρίγια (Bruno Eduardo Rodríguez Parrilla), καταγγέλλοντας την πολυδιάστατη κλιμάκωση της επιθετικότητας των Ηνωμένων Πολιτειών και προειδοποιώντας τη διεθνή κοινότητα ότι «ο νόμος της ζούγκλας δεν μπορεί να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας».

Ο επικεφαλής της κουβανικής διπλωματίας περιέγραψε με μελανά χρώματα την εντατικοποίηση των αμερικανικών πιέσεων από τον Ιανουάριο του 2026, εστιάζοντας στην επιβολή ενεργειακού αποκλεισμού που παραλύει τις εισαγωγές καυσίμων, στον εγκλωβισμό άνω των 7.000 εμπορευματοκιβωτίων με τρόφιμα και ιατροφαρμακευτικό υλικό σε διεθνή λιμάνια, καθώς και στις ασφυκτικές πιέσεις προς τρίτες κυβερνήσεις για την ακύρωση των διμερών ιατρικών αποστολών.

Χαρακτηρίζοντας τις κυρώσεις αυτές ως πράξη συλλογικής τιμωρίας και συνειδητή προσπάθεια πρόκλησης ανθρωπιστικής κρίσης, ο κ. Ροντρίγκες διαμήνυσε την ακλόνητη απόφαση της Αβάνας να υπερασπιστεί την εθνική της κυριαρχία, επιμένοντας ταυτόχρονα στην ανάγκη αναζήτησης διπλωματικής διεξόδου στη βάση της ισότητας και του διεθνούς δικαίου.

Ο ενεργειακός αποκλεισμός, τα 7.000 κοντέινερ και η πολιτική της ασφυξίας

Στην ανάλυσή του ενώπιον των αντιπροσωπειών, ο Κουβανός υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι η σχεδόν επτά δεκαετιών αμερικανική εχθρότητα έχει προσλάβει πρωτοφανείς και ιδιαίτερα επικίνδυνες διαστάσεις. Ειδική αναφορά έγινε στην επιβολή ενεργειακού αποκλεισμού, ο οποίος μέσω εκφοβισμού και εξαναγκασμού απαγορεύει σε οποιαδήποτε χώρα την εξαγωγή καυσίμων προς την Κούβα —μέτρο που, όπως τόνισε, ισοδυναμεί με ναυτικό αποκλεισμό και συνιστά πράξη πολέμου βάσει του διεθνούς δικαίου.

Οι συνέπειες αυτών των απαγορεύσεων αποτυπώνονται άμεσα στις εμπορικές ροές, με περισσότερα από 7.000 κοντέινερ να παραμένουν ακινητοποιημένα σε λιμάνια ανά τον κόσμο, παρότι πολλά εξ αυτών μεταφέρουν είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα και ιατρικά μηχανήματα που έχουν ήδη εξοφληθεί ακόμη και από κουβανικές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Καταγγέλλοντας την παραβίαση της ελευθερίας του εμπορίου και της ναυσιπλοΐας, ο κ. Ροντρίγκες σημείωσε ότι ασκείται συστηματικός εκφοβισμός σε ξένους επενδυτές, παρεμποδίζεται η άφιξη επισκεπτών και περιορίζεται δραστικά η πρόσβαση της χώρας σε διεθνή χρηματοδότηση και τεχνολογία.

Αναφερόμενος στη στρατηγική της Ουάσιγκτον, ο επικεφαλής της κουβανικής διπλωματίας επικαλέστηκε τις κατευθύνσεις της αμερικανικής ηγεσίας:

«Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, η επίσημη πολιτική είναι να κλείσει κάθε βαλβίδα ανακούφισης, να αποκλειστεί κάθε πιθανή διέξοδος και να εξαλειφθεί κάθε μορφή επιβίωσης για την Κούβα».

Συνδέοντας τις σημερινές πρακτικές με το ιστορικό μνημόνιο Μάλορι (Mallory Memorandum) του 1960, υποστήριξε ότι στόχος παραμένει η ανατροπή της κουβανικής κυβέρνησης μέσω της οικονομικής ασφυξίας, της στέρησης και της απόγνωσης του πληθυσμού.

Οι πιέσεις στις ιατρικές αποστολές και η καταγγελία για συλλογική τιμωρία

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών να πλήξουν τα διεθνή προγράμματα παροχής ιατρικής φροντίδας από Κουβανούς επιστήμονες υγείας. Σύμφωνα με τον κ. Ροντρίγκες, ασκούνται ασφυκτικές πιέσεις σε κυρίαρχες κυβερνήσεις προκειμένου να αποκηρύξουν τις συμφωνίες ιατρικής συνεργασίας, στερώντας δωρεάν περίθαλψη από ευάλωτους πληθυσμούς.

Μάλιστα, κατήγγειλε ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ συγκάλεσε ταπεινωτική συνάντηση ειδικά με τα κράτη-αποδέκτες αυτής της βοήθειας κατά τη διάρκεια των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης.

Περιγράφοντας τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα των πολιτών, ο Κουβανός υπουργός σημείωσε:

«Ο αντίκτυπος μιας τέτοιας σιδηράς και αδίστακτης πολιορκίας έχει ανθρώπινο πρόσωπο. Ο οικονομικός πόλεμος στρέφεται κατά του λαού. Βλάπτει τον κουβανικό λαό στο σύνολό του. Έχει κόστος σε ανθρώπινες ζωές. Προκαλεί ατομικό και συλλογικό πόνο, προκαλεί αγωνία. Δεν είναι “παράπλευρη απώλεια”. Είναι μια πολιτική σκόπιμα σχεδιασμένη να πληγώσει τα βαθύτερα αισθήματα των οικογενειών της Κούβας, να διαταράξει την ευημερία τους και να πλήξει την αξιοπρέπεια του λαού. Είναι μια πράξη συλλογικής τιμωρίας, ένα έγκλημα που απαγορεύεται από το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο. Ο προφανής βραχυπρόθεσμος στόχος αυτής της πολιτικής είναι να προκαλέσει μια ανθρωπιστική κρίση στην Κούβα, κάτι που επίσης αποτελεί έγκλημα».

Οι δηλώσεις περί «αποτυχημένου κράτους» και η στρατιωτική απειλή

Απαντώντας στους πρόσφατους ισχυρισμούς του προέδρου των ΗΠΑ από το βήμα του ΟΗΕ, ο οποίος χαρακτήρισε την Κούβα «αποτυχημένο κράτος» αναγνωρίζοντας παράλληλα την άσκηση της μέγιστης πίεσης που έχει εφαρμοστεί ποτέ κατά χώρας, ο κ. Ροντρίγκες αντέτεινε ότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο, δεν θα υπήρχε ανάγκη επιβολής δευτερογενών κυρώσεων, απειλών και ενεργειακού αποκλεισμού. Υπενθύμισε δε παλαιότερη δήλωση σύμφωνα με την οποία «το μόνο που απομένει είναι να μπούμε μέσα και να καταστρέψουμε τα πάντα».

Ο Κουβανός υπουργός προειδοποίησε ότι η απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας παραμένει υπαρκτή, παραβιάζοντας τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (Χάρτης του Αγίου Φραγκίσκου):

«Σε περίπτωση που υλοποιηθεί, θα συνιστούσε ένα μείζον έγκλημα. Θα προκαλούσε τον θάνατο Κουβανών και Αμερικανών νέων, καθώς και τεράστια καταστροφή. Η Κούβα θα ασκήσει, με τη μέγιστη αποφασιστικότητα και ενέργεια, το νόμιμο δικαίωμά της στην αυτοάμυνα».

Παράλληλα, κατήγγειλε έναν βάναυσο γνωστικό και επικοινωνιακό πόλεμο που συνοδεύει τις κυρώσεις, απορρίπτοντας ως ανυπόστατο τον ισχυρισμό ότι η Κούβα συνιστά ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Εσωτερικός μετασχηματισμός, ετοιμότητα για διάλογο και διεθνείς συμμαχίες

Στο εσωτερικό πεδίο, ο Μπρούνο Ροντρίγκες κατέστησε σαφές ότι η χώρα δεν παραμένει αδρανής, αλλά προχωρά σε βαθιές αλλαγές του οικονομικού και κοινωνικού της μοντέλου. Επικαλέστηκε την τοποθέτηση του προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ (Miguel Díaz-Canel) στην Εθνοσυνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας στις 30 Ιουλίου:

«Ενόψει της περίπλοκης κατάστασης που περιέγραψα, πώς μπορούμε να επικρατήσουμε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού; Πώς θα μπορούσαμε να βρούμε τους υλικούς και οικονομικούς πόρους που απαιτούνται για να διατηρήσουμε τα κοινωνικά επιτεύγματα της Επανάστασης; Όπως συνέβη και σε προηγούμενες περιστάσεις […] υπό την καθοδήγηση του Κόμματος, με συλλογικό και δημοκρατικό τρόπο, σε διαβούλευση με τον λαό, χωρίς να διακυβεύεται η ανεξαρτησία, η εθνική κυριαρχία ή τα κοινωνικά επιτεύγματα της Επανάστασης».

Επαναλαμβάνοντας τη ρήση του στρατηγού Ραούλ Κάστρο Ρους (Raúl Castro Ruz) για έγκαιρη υλοποίηση προτεραιοτήτων με τη συνειδητή συμμετοχή του λαού, ο υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε την πάγια διάθεση της Αβάνας για ουσιαστικό διάλογο με την Ουάσιγκτον:

«Ήμασταν πάντα και θα συνεχίσουμε να είμαστε έτοιμοι να συμμετάσχουμε σε διάλογο με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την εξεύρεση λύσης στις διμερείς διαφορές, στη βάση της υπευθυνότητας, του σεβασμού, της κυρίαρχης ισότητας, της τήρησης του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς καμία ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών και χωρίς προαπαιτούμενα».

Στο γεωπολιτικό πλαίσιο, ο κ. Ροντρίγκες απέρριψε κατηγορηματικά το Δόγμα Μονρόε, υπενθυμίζοντας τη διακήρυξη της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ως «Ζώνης Ειρήνης» από το 2014 στην Αβάνα.

Εξέφρασε την αλληλεγγύη της Κούβας προς την κυβέρνηση της Νικαράγουας, επανέλαβε τη στήριξη στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης του Πουέρτο Ρίκο και του λαού των Σαχράουι, τάχθηκε υπέρ της αρχής της «Μίας Κίνας», και ζήτησε επανορθώσεις προς τις χώρες της Αφρικής και της Καραϊβικής για τα δεινά της αποικιοκρατίας και του διατλαντικού δουλεμπορίου.