Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δημοσίευσε στίχο γνωστού εθνικιστικού ύμνου δύο ημέρες μετά την αμφιλεγόμενη δολοφονία Αμερικανίδας πολίτη από πράκτορα της ICE, πυροδοτώντας αντιδράσεις για ιδεολογική εργαλειοποίηση.

Σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής πόλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια ανάρτηση του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχεται να ρίξει «λάδι στη φωτιά», εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τον ιδεολογικό προσανατολισμό των ομοσπονδιακών αρχών.

Η χρήση του συνθήματος «We’ll Have Our Home Again» (Θα έχουμε ξανά την πατρίδα μας) από έναν κρατικό φορέα, λίγες μόλις ώρες μετά την πολύνεκρη εμπλοκή στη Μινεάπολη, ερμηνεύεται από πολιτικούς αναλυτές όχι ως μια απλή επικοινωνιακή αστοχία, αλλά ως μια συνειδητή στροφή προς ρητορικές που παραδοσιακά συνδέονται με τον ακροδεξιό εξτρεμισμό.

Από το «Dog Whistle» στην ανοιχτή πρόκληση

We’ll have our home again.https://t.co/nZkBEj3GGi pic.twitter.com/OVX3fac1xr

— Homeland Security (@DHSgov) January 9, 2026

Η φράση «We’ll Have Our Home Again» δεν αποτελεί ένα αθώο πατριωτικό γνωμικό. Πρόκειται για τον τίτλο και το ρεφρέν ενός τραγουδιού του νεο-φολκ συγκροτήματος «Pine Tree Riots», το οποίο έχει διασκευαστεί από καλλιτέχνες όπως ο Reich και έχει υιοθετηθεί ευρέως ως ανεπίσημος ύμνος από ομάδες λευκών εθνικιστών.

Οι στίχοι του τραγουδιού περιγράφουν την αίσθηση του «ξένου στον ίδιο του τον τόπο» και καλούν σε ανάκτηση της πατρίδας μέσω «αίματος και ιδρώτα».

Η επιλογή του συγκεκριμένου στίχου από το DHS σηματοδοτεί, σύμφωνα με ειδικούς, μια μετάβαση από τα λεγόμενα «dog whistles» –κωδικοποιημένα μηνύματα που απευθύνονται σε συγκεκριμένα ακροατήρια– σε μια τακτική «τηλεβόα» (bullhorn).

Με τον τρόπο αυτό, η υπηρεσία φέρεται να ευθυγραμμίζεται με την ιδεολογία της «Μεγάλης Αντικατάστασης», επαναπροσδιορίζοντας την αποστολή της όχι ως τήρηση του νόμου, αλλά ως αγώνα για εθνική και πολιτισμική παλινόρθωση.

Η σκιά της δολοφονίας στη Μινεάπολη

Ο χρονισμός της δημοσίευσης, στις 9 Ιανουαρίου 2026, προσδίδει στο γεγονός ιδιαίτερη βαρύτητα. Η ανάρτηση έγινε μόλις δύο 24ωρα μετά τον θάνατο της Ρενέ Νικόλ Γκουντ (Renee Nicole Good), μιας 37χρονης Αμερικανίδας πολίτη, η οποία έπεσε νεκρή από πυρά πράκτορα της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) στη Μινεάπολη, στις 7 Ιανουαρίου.

Το περιστατικό έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων. Ενώ η Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Κρίστι Νόεμ, έσπευσε να χαρακτηρίσει το θύμα «εγχώρια τρομοκράτη» υποστηρίζοντας ότι ο πράκτορας βρισκόταν σε αυτοάμυνα, οπτικοακουστικό υλικό που ήρθε στη δημοσιότητα αμφισβητεί την επίσημη εκδοχή, δείχνοντας την Γκουντ να προσπαθεί να απομακρυνθεί με το όχημά της και όχι να επιτεθεί.

Οπτική ρητορική και συμβολισμοί

Η εικόνα που συνόδευε την ανάρτηση –ένας μοναχικός καβαλάρης σε χιονισμένο τοπίο– σε συνδυασμό με το κείμενο, λειτουργεί, κατά τους επικριτές, ως εξιδανίκευση της κρατικής βίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρήση θανατηφόρας βίας εναντίον πολιτών όπως η Γκουντ εμφανίζεται ως αναγκαία θυσία («αίμα και ιδρώτας») για την επίτευξη του στόχου της «ανάκτησης της πατρίδας».

Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως μια μορφή θριαμβολογίας («victory lap») για το είδος της αστυνόμευσης που οδήγησε στον θάνατο της 37χρονης. Υποδηλώνει μια ανησυχητική μετατόπιση, όπου το κράτος παύει να λειτουργεί ως ουδέτερος διαιτητής και εμφανίζεται ως ενεργός συμμετέχων σε έναν πολιτισμικό πόλεμο, διαχωρίζοντας τους πολίτες σε «πραγματικούς», που δικαιούνται την πατρίδα, και σε εκείνους που αντιμετωπίζονται ως εμπόδια ή απειλές.

Το περιστατικό αναδεικνύει τους φόβους πολλών αναλυτών ότι ομοσπονδιακές υπηρεσίες λειτουργούν πλέον υπό το πρίσμα μιας νατιβιστικής εντολής. Η υιοθέτηση εξτρεμιστικής φρασεολογίας από επίσημα χείλη δεν αποτελεί απλώς επικοινωνιακό ζήτημα, αλλά θέτει επί τάπητος το ζήτημα της νομιμοποίησης της βίας εναντίον των ίδιων των πολιτών στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «εθνικής καθαρότητας».