Της Γεωργίας Μακάκη
Σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίσμα στο Κομμένο Μπεντένι, κάτω από τα Ενετικά Τείχη του Ηρακλείου, προσπαθεί να επιβιώσει μια 32χρονη μητέρα δύο παιδιών.
Με μοναδικό στήριγμα την Εκκλησία για το καθημερινό της φαγητό, ζητά μια ευκαιρία για δουλειά και ένα σπίτι, την ώρα που ο Δήμος Ηρακλείου σχεδιάζει τη δημιουργία νέας δομής φιλοξενίας αστέγων
Σε αυτή την εγκαταλελειμμένη υποδομή κάτω από τα Ενετικά Τείχη στο Κομμένο Μπεντένι και μια ανάσα από την υπηρεσία Πρασίνου διαμένει η 32χρονη άστεγη, η οποία μέχρι πριν από έξι μήνες διέμενε στο Πάρκο Γεωργιάδη.
Ζει κάτω από άθλιες συνθήκες και επιβιώνει χάρη στη βοήθεια της Εκκλησίας, που της εξασφαλίζει καθημερινά ένα πιάτο φαγητό. Το μόνο που ζητά είναι να βρει ένα σπίτι και μία εργασία. Τα δύο παιδιά της διαμένουν με την πεθερά της σε άλλο σημείο της πόλης, με την ίδια να εκλιπαρεί για βοήθεια.

«Δεν είχα που να πάω και βρέθηκα σε αυτή την κατάσταση. Κατάγομαι από το Μεσολόγγι, όμως εδώ και πολλά χρόνια ζω στο Ηράκλειο. Έχω δύο ανήλια παιδιά, δύο κοριτσάκια, τα οποία μένουν μαζί με την γιαγιά τους. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει και η μητέρα μου έχει φύγει. Έχω οκτώ αδέλφια, αλλά δεν μεγάλωσα μαζί τους και δεν έχω στήριξη από συγγενικά πρόσωπα.
Έχω βρεθεί αρκετές φορές χωρίς στέγη στη ζωή μου. Αυτή την περίοδο είμαι άστεγη εδώ και έξι μήνες. Παλιότερα εργαζόμουν στον Δήμο, στην υπηρεσία καθαριότητας. Έχω καταθέσει ξανά τα χαρτιά μου και περιμένω να με καλέσουν για εργασία, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχω καμία ενημέρωση.
Για να επιβιώσω πηγαίνω στην εκκλησία και παίρνω φαγητό. Η ζωή στον δρόμο είναι πολύ δύσκολη. Δεν είμαι καλά ψυχολογικά. Ψάχνω συνεχώς για δουλειά, ρωτάω παντού, αλλά δεν βρίσκω κάποια λύση», δήλωσε μεταξύ άλλων στο neakriti.gr η κ. Δέσποινα.
Η ίδια έχει τοποθετήσει αλυσίδα στο εγκαταλελειμμένο κτίριο το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως κυλικείο. Φοβάται για την ασφάλεια της, ωστόσο δεν χάνει την ελπίδα ότι θα καταφέρει να αλλάξει τη ζωή της.
«Φυσικά, φοβάμαι. Είμαι μόνη μου. Δεν υπάρχει φωτισμός. Λίγα μέτρα από εδώ υπάρχει μια βρύση και έτσι πλένω τα ρούχα μου και κάνω μπάνιο εντός του χώρου. Η καθημερινότητα είναι πολύ δύσκολη. Αισθάνομαι ότι κανείς δεν βοηθά πραγματικά», τόνισε.
Ακόμη, η 32χρονη μιλά ανοιχτά για τα λάθη του παρελθόντος της και τα χρόνια που πέρασε στη φυλακή για κλοπές.
«Στο παρελθόν πέρασα δέκα περίπου χρόνια στη φυλακή για κλοπές. Τότε δεν είχα χρήματα, δεν είχα τίποτα και έκανα λάθη για να επιβιώσω. Σήμερα προσπαθώ να ξανασταθώ στα πόδια μου και να βρω εργασία. Δεν είμαι καλά ψυχολογικά με όσα περνάω. Θέλω να μπορέσω να βρω ένα σπίτι και μια δουλειά», κατέληξε.
Διαβαστε τη συνέχεια του άρθρου στο neakriti.gr



