«Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου εξελέγη για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου ένα δημοκρατικό και μη αρχηγικό κόμμα. Το σύστημα διακυβέρνησης στην Ελλάδα είναι “πρωθυπουργοκεντρικό”, όπερ σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα με δική του ευθύνη και δικές του επιλογές να κυβερνά τη χώρα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, στο μέτρο βέβαια που διατηρεί την εμπιστοσύνη της Βουλής, δηλαδή συμπαγή την κυβερνητική πλειοψηφία.
Ο Αλ. Τσίπρας δεν προέρχεται από αυτήν τη σχολή των πολιτικών, αλλά από έναν δημοκρατικά οργανωμένο και συμμετοχικό πολιτικό φορέα. Και αυτές οι ποιότητες έγινε προσπάθεια να μεταλαμπαδευθούν στο κυβερνητικό σχήμα.
Είναι αναμενόμενο αυτή η αλλαγή προτύπου, η οποία μάλιστα συνδυάζεται και με μία οιονεί καθεστωτική αλλαγή, αφού για πρώτη φορά σπάει η εναλλαγή των αστικών κομμάτων στην εξουσία, να εμφανίζει προβλήματα, αρρυθμίες, δυσκολίες προσαρμογής. Όλα αυτά είναι λογικά και αναμενόμενα ώς ένα βαθμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούν να διαιωνίζονται και να καθίστανται πολιτικά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης.
Η πολυτέλεια την οποία είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ως μικρό κόμμα να λειτουργεί “στο περίπου” και με ρυθμούς ελάσσονος αντιπολίτευσης δεν μπορούν επ’ ουδενί να ισχύουν σε μια κυβέρνηση η οποία μάλιστα δίνει αγώνα σε πολλαπλά μέτωπα. Πρέπει να είναι σαφές πού αρχίζει και πού τελειώνει η κυβερνητική πολιτική και να μην εξαρτάται από ερμηνείες.
Πρέπει να ξέρουμε ποιοι είμαστε, που είμαστε και πού είναι ο αντίπαλος. Χρειάζονται κινήσεις πυκνής πολιτικής τάξεως και όχι ακροβολισμοί. Πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί η κυβέρνηση να δίνει την εικόνα ομοσπονδίας υπουργών οι οποίοι πορεύονται όχι με άξονα την κεντρική κυβερνητική πολιτική και τις απαιτήσεις της συγκυρίας, αλλά με βάση τις ιδιαίτερες απόψεις και προτεραιότητές τους.
Τέτοιου είδους φαινόμενα, ακόμη και αν δεν αφορούν τα πολύ βασικά της κυβερνητικής πολιτικής, συχνά μεγεθύνονται από τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα έλλειψης σοβαρότητας και ευθύνης. Η περίοδος χάριτος προς την κυβέρνηση, αυτή που απλόχερα, παρά την κρισιμότητα των στιγμών, προσφέρει η κοινωνία, δεν θα κρατήσει για πάντα. Αυτό που επείγει είναι η κυβέρνηση να στοιχηθεί, να “σφίξει” ως μπλοκ ή, όπως λέμε και στον δρόμο, “να κάνουμε αλυσίδες, σύντροφοι”».
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
