Ήταν 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 όταν οι δυνάμεις του Γ’ Ράιχ ξεκίνησαν την ταυτόχρονη εισβολή τους στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, σημαδέτοντας ανεξίτηλα την πορεία της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ογδόντα πέντε χρόνια μετά, η επέτειος αυτή παραμένει μια ημέρα βαριάς ιστορικής μνήμης, με τις πληγές της Κατοχής να παραμένουν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, όχι μόνο ως ιστορικό γεγονός αλλά και ως μια εκκρεμής απαίτηση δικαιοσύνης. Η φετινή επέτειος πλαισιώνεται από παρεμβάσεις που συνδέουν τον ηρωισμό των οχυρών με το σύγχρονο αίτημα για την απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων και την επιστροφή του κατοχικού δανείου.

Η γερμανική επίθεση βρήκε τον ελληνικό στρατό να αμύνεται με σθένος, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό της ναζιστικής ηγεσίας. Η αντίσταση στα οχυρά της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου υπήρξε ηρωική, αποσπώντας τον σεβασμό τόσο των συμμάχων, με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ να εξαίρει τη γενναιότητα των Ελλήνων, όσο και του ίδιου του Χίτλερ. Παρά την επίδειξη αυτοθυσίας, η στρατιωτική υπεροπλία της Γερμανίας και η ταχεία κατάρρευση του γιουγκοσλαβικού μετώπου διαμόρφωσαν μια δυσμενή πραγματικότητα.

Η εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων μέσω της ελληνογιουγκοσλαβικής μεθορίου οδήγησε στην κατάληψη της Θεσσαλονίκης στις 9 Απριλίου, σε μια στιγμή που τα περισσότερα οχυρά συνέχιζαν ακόμη να ανθίστανται. Μέχρι τις 13 Απριλίου, η αμυντική γραμμή του Βερμίου είχε ανατραπεί, επιτρέποντας στις δυνάμεις της Βέρμαχτ να κινηθούν ακάθεκτες προς την ενδοχώρα. Σύμφωνα με τους ιστορικούς αναλυτές, ο συνδυασμός των λαθών στον αμυντικό σχεδιασμό και η συντριπτική υπεροχή των γερμανικών επιθετικών μέσων δεν επέτρεψαν διαφορετική έκβαση στην πολεμική αναμέτρηση.

Η παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού για την ιστορική μνήμη

Στο πλαίσιο της φετινής μαύρης επετείου, η Μαρία Καρυστιανού προχώρησε σε μια παρέμβαση που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, χρησιμοποιώντας ως σύμβολο τη φωτογραφία από τη Σφαγή στο Κοντομαρί. Στην ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού χαρακτήρισε την 6η Απριλίου ως μια ημέρα που έφερε βία, βασανιστήρια και μια πολυετή κατοχή, υπογραμμίζοντας ότι, παρά την παρέλευση 85 ετών, η μνήμη παραμένει ζωντανή επειδή «η ιστορία αυτή δεν έχει τελειώσει».

Η κ. Καρυστιανού εστίασε στο γεγονός ότι η δικαιοσύνη δεν έχει ακόμη αποδοθεί για το βαρύ τίμημα που πλήρωσε η Ελλάδα. Αναφέρθηκε στους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από την πείνα και τις εκτελέσεις, καθώς και στην ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της χώρας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο κατοχικό δάνειο, το οποίο επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό υπό καθεστώς βίας και καταναγκασμού, παραμένοντας μέχρι σήμερα μια ανεκπλήρωτη οικονομική και ηθική υποχρέωση της Γερμανίας.

Στην ανάρτηση της γράφει:

6 Απριλίου. Ημέρα βαριάς ιστορικής μνήμης για την πατρίδα μας, μαύρη επέτειος της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα που έφερε βία, βασανιστήρια, καταστροφές και πολυετή κατοχή.

Πέρασαν 85 χρόνια από τότε.

Κι όμως η μνήμη δεν έχει σβήσει.

Γιατί η ιστορία αυτή δεν έχει τελειώσει.

Γιατί η δικαιοσύνη δεν έχει αποδοθεί.

Η Ελλάδα πλήρωσε τίμημα βαρύ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί από πείνα, σφαγές κι εκτελέσεις.

Ολοκληρωτική καταστροφή πόλεων, χωριών και υποδομών της χώρας μας, και ένα κατοχικό δάνειο που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό, ως αποτέλεσμα βίας και καταναγκασμού.

Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα ο φάκελος των γερμανικών αποζημιώσεων, παραμένει ανοιχτός, χωρίς καμία κυβέρνηση να έχει επιδείξει ανάστημα στην άσκηση των νομίμων αξιώσεων της χώρας.

Για άλλη μία φορά δουλική συμπεριφορά που δεν αρμόζει στην ιστορία της πατρίδας μας και τη γενναιότητα των αγώνων του λαού μας!

Για τους λόγους αυτούς χαιρετίζουμε κάθε πρωτοβουλία που κρατά ζωντανή αυτή την ιερή υποχρέωση κι ευχόμαστε να έρθει σύντομα η στιγμή που η τήρησή της θα γίνει πράξη!

Πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για την καταβολή των αποζημιώσεων για τα ναζιστικά εγκλήματα και την επιστροφή του κατοχικού δανείου.