Σφοδρές αντιδράσεις σε διεθνές επίπεδο προκαλούν οι ακραίες τοποθετήσεις του Ισραηλινού πρώην βουλευτή της Κνεσέτ (Knesset) και επικεφαλής ακροδεξιών σχηματισμών, Μοσέ Φέιγκλιν (Moshe Feiglin), ο οποίος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Jerusalem Post υποστήριξε ανοιχτά ότι η εβραϊκή ηθική επιτάσσει τη θανάτωση ακόμη και των βρεφών των εχθρών.
Γνωστός για τις υπερεθνικιστικές, μεσσιανικές του θέσεις και τη σκληρή ρητορική του γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα, ο Φέιγκλιν τάχθηκε ανεπιφύλακτα υπέρ της ολοκληρωτικής εκκένωσης και προσάρτησης της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, συγκρίνοντας την αναγκαία —κατά την εκτίμησή του— στρατιωτική δράση με τον πυρηνικό βομβαρδισμό του Ναγκασάκι από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παράλληλα, οριοθέτησε ως εχθρό το σύνολο του πληθυσμού της Γάζας και όχι αποκλειστικά τη Χαμάς, ισχυριζόμενος ότι τα παιδιά των Αράβων γαλουχούνται με στόχο την καταστροφή του Ισραήλ και ότι μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου δεν υπάρχει περιθώριο επανεκπαίδευσης ή διαλόγου.
Η επίκληση της «εβραϊκής ηθικής» και η παραπομπή στο Ναγκασάκι
Στο επίκεντρο των δηλώσεων του Μοσέ Φέιγκλιν στην ισραηλινή εφημερίδα βρέθηκε η έννοια του ηθικού καθήκοντος σε συνθήκες πολέμου, με τον ίδιο να διατυπώνει μία ακραία ερμηνεία για τη μεταχείριση των αμάχων και των βρεφών:
«Επειδή είμαι Εβραίος, και υποθέτω ότι είμαι λίγο αδύναμος ηθικά, δεν θέλω να βλέπω μωρά να σκοτώνονται. Αλλά ηθικά αυτό είναι που θα έπρεπε να είχε γίνει».
Συνεχίζοντας το σκεπτικό του, ο πρώην βουλευτής υποστήριξε ότι η εφαρμογή απόλυτης καταστροφικής ισχύος θα είχε αποτρέψει τη διεθνή κριτική και τη δημιουργία ερευνητικών έργων που καταγράφουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, επικαλούμενος ιστορικά προηγούμενα:
«Αν είχαμε κάνει στη Γάζα ό,τι έκαναν οι Αμερικανοί στο Ναγκασάκι, αυτή η ταινία “NAZA” δεν θα είχε υπάρξει ποτέ. Ο κόσμος θα ήταν μαζί μας, ακριβώς όπως ήταν μαζί μας αφού κερδίσαμε τον Πόλεμο των Έξι Ημερών».
Με την αναφορά αυτή, ο Φέιγκλιν συνέδεσε την επιβολή καθολικού πλήγματος με την κατοχύρωση της διεθνούς αποδοχής, υποστηρίζοντας ότι η επίδειξη αποφασιστικότητας αναγνωρίζεται ιστορικά από τη διεθνή κοινότητα.
«Ο εχθρός είναι η Γάζα, όχι η Χαμάς»: Η στοχοποίηση του πληθυσμού και η 7η Οκτωβρίου
Αναλύοντας τη στρατηγική του θεώρηση για τον παλαιστινιακό θύλακα, ο Ισραηλινός πολιτικός απέρριψε τον διαχωρισμό μεταξύ της ένοπλης οργάνωσης Χαμάς και των πολιτών, προσδιορίζοντας τη συλλογική οντότητα της περιοχής ως τον πραγματικό αντίπαλο:
«Πρέπει να συνειδητοποιήσετε… Το μωρό που θα γεννηθεί αύριο στη Γάζα, το Άραβας μωρό —προσέξτε ότι δεν λέω Χαμάς, δεν λέω Παλαιστίνιοι, υπάρχει μία λεγόμενη εθνική οντότητα που δημιουργήσαμε στη Γάζα— ο εχθρός είναι η Γάζα, όχι η Χαμάς. Το μωρό που θα γεννηθεί στη Γάζα αύριο θα κάνει ακριβώς το ίδιο —ο Θεός να φυλάξει— στο δικό σας μωρό που θα γεννηθεί αύριο στην Ιερουσαλήμ. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζουν. Αυτό μαθαίνουν με το μητρικό τους γάλα».
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο μεταβολής αυτής της δυναμικής, ο Φέιγκλιν απέκλεισε οποιαδήποτε δυνατότητα συμφιλίωσης ή εκπαιδευτικής παρέμβασης, επικαλούμενος τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου:
«Δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξει αυτό. Δεν πρόκειται να τους αλλάξετε, δεν πρόκειται να τους διαπαιδαγωγήσετε. Το λένε ανοιχτά και το εξήγησαν πολύ, πολύ καθαρά την 7η Οκτωβρίου. Και αν δεν ακούσατε τι λένε με το στόμα και με τα μαχαίρια την 7η Οκτωβρίου, δεν είστε ηθικοί και δεν είστε υπεύθυνοι απέναντι στα παιδιά σας».
Απαίτηση για πλήρη προσάρτηση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης
Στο ερώτημα σχετικά με το μέλλον των παλαιστινιακών εδαφών και το εάν ενστερνίζεται την προοπτική πλήρους εξάλειψης της παλαιστινιακής παρουσίας στη Γάζα, ο Μοσέ Φέιγκλιν δήλωσε ότι συμφωνεί «κατά 100%», τασσόμενος ευθέως υπέρ της απομάκρυνσης όλων των κατοίκων και της πλήρους προσάρτησης τόσο της Λωρίδας της Γάζας όσο και της Δυτικής Όχθης.
Ερωτηθείς σχετικά με την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε ένα τέτοιο σχέδιο μαζικού εκτοπισμού και ενσωμάτωσης εδαφών, ο ίδιος υποβάθμισε τις διεθνείς πιέσεις, υποστηρίζοντας ότι η εθνική επιβίωση και η ασφάλεια των μελλοντικών γενεών του Ισραήλ υπερτερούν οποιασδήποτε διπλωματικής συνέπειας.
Ποιος είναι ο Μοσέ Φέιγκλιν
O Μοσέ Φέιγκλιν αναδείχθηκε στη δεκαετία του 1990 ως συνιδρυτής του κινήματος αυτού, το οποίο οργάνωνε μαζικές εκστρατείες πολιτικής ανυπακοής (μπλόκα σε δρόμους, καταλήψεις) ενάντια στις Συμφωνίες του Όσλο. Για τη δράση του αυτή καταδικάστηκε το 1997 από ισραηλινό δικαστήριο για στάση (sedition).
Εντάχθηκε στο κόμμα Λικούντ (Likud) και ίδρυσε τη σκληροπυρηνική θρησκευτική-εθνικιστική φράξια Manhigut Yehudit, επιχειρώντας να μετατοπίσει το κόμμα ακόμη δεξιότερα. Διεκδίκησε επανειλημμένα την ηγεσία του Λικούντ απέναντι στον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Εξελέγη βουλευτής με το Λικούντ το 2013 και διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος του κοινοβουλίου, προκαλώντας συχνά διπλωματικές και εσωτερικές εντάσεις με τις δημόσιες παρεμβάσεις του.
Το κόμμα «Zehut» (Ταυτότητα)
Το 2015 αποχώρησε από το Λικούντ και ίδρυσε το κόμμα Zehut, το οποίο συνδύασε ένα παράδοξο πολιτικό μείγμα:
Πλήρης απορρύθμιση της οικονομίας, κατάργηση επιδομάτων, σύστημα κουπονιών στην παιδεία και πλήρης νομιμοποίηση της κάνναβης (θέση που του χάρισε μεγάλη δημοτικότητα σε νέους ψηφοφόρους στις εκλογές του 2019).
Πλήρης προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, ακύρωση των Συμφωνιών του Όσλο, προσφορά οικονομικών κινήτρων για τη μαζική μετανάστευση των Παλαιστινίων εκτός της περιοχής και ανέγερση του «Τρίτου Ναού» στη θέση των ιερών ισλαμικών μνημείων στο Όρος του Ναού (Χαράμ αλ-Σαρίφ).



