Σε κλίμα συγκίνησης, ο νέος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης ορκίστηκε πίστη στο Σύνταγμα, υποσχόμενος το τέλος της λιτότητας και μια διακυβέρνηση που θα συγκρουστεί με τα συμφέροντα των λίγων για να υπηρετήσει τα 8,5 εκατομμύρια των πολιτών.

Μια νέα σελίδα για την ιστορία της Νέας Υόρκης άνοιξε και επίσημα, καθώς ο Ζοχράν Μαμντάνι ορκίστηκε ως ο νέος Δήμαρχος της πόλης, σηματοδοτώντας μια σαφή ιδεολογική στροφή προς τα αριστερά. Μπροστά σε ένα πλήθος χιλιάδων υποστηρικτών που αψήφησαν το ψύχος του Ιανουαρίου στο Κάτω Μανχάταν, ο Μαμντάνι έδωσε το στίγμα της νέας δημοτικής αρχής, διακηρύσσοντας το τέλος των «χαμηλών προσδοκιών» και την επιστροφή της ενεργής, παρεμβατικής διακυβέρνησης. Με αναφορές στον Μπέρνι Σάντερς —ο οποίος και τέλεσε την ορκωμοσία— αλλά και στην ιστορία της εργατικής τάξης της πόλης, ο νέος Δήμαρχος δεσμεύτηκε για ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητα των Νεοϋορκέζων.

«Θα κυβερνήσω ως δημοκρατικός σοσιαλιστής»

Η ομιλία του Ζοχράν Μαμντάνι δεν περιορίστηκε σε τυπικές ευχαριστίες, αλλά εξελίχθηκε σε ένα ιδεολογικό μανιφέστο. Απαντώντας στις ανησυχίες μερίδας του πολιτικού συστήματος για την πολιτική του ταυτότητα, ο νέος Δήμαρχος ήταν σαφής: «Εκλέχθηκα ως δημοκρατικός σοσιαλιστής και θα κυβερνήσω ως δημοκρατικός σοσιαλιστής».

Ο Μαμντάνι ξεκαθάρισε πως η νέα διοίκηση δεν θα λογοδοτεί σε «δισεκατομμυριούχους και ολιγάρχες», αλλά θα επιδιώξει να μετατρέψει το Δημαρχείο από έναν μηχανισμό άρνησης σε έναν μηχανισμό λύσεων. Επικαλούμενος τα λόγια του γερουσιαστή Σάντερς, τόνισε πως ριζοσπαστικό δεν είναι η πολιτική του ατζέντα, αλλά ένα σύστημα που στερεί τα βασικά αγαθά από τους πολλούς για να ευνοήσει τους λίγους.

Το τέλος της λιτότητας και οι προγραμματικές δεσμεύσεις

Στον πυρήνα της πολιτικής του τοποθέτησης βρέθηκε η απόρριψη του δόγματος της λιτότητας και της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα. «Σε όσους επιμένουν ότι η εποχή της “μεγάλης κυβέρνησης” έχει τελειώσει, ακούστε με όταν λέω το εξής: Το Δημαρχείο δεν θα διστάσει πλέον να χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να βελτιώσει τις ζωές των Νεοϋορκέζων», υπογράμμισε.

Ο κ. Μαμντάνι προχώρησε σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις που στοχεύουν στην ανακούφιση των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων:

• Πάγωμα των ενοικίων για τις κατοικίες που υπάγονται σε καθεστώς σταθεροποίησης (rent-stabilized).

• Δωρεάν και γρήγορες μετακινήσεις με τα λεωφορεία της πόλης.

• Καθολική φροντίδα παιδιών, χρηματοδοτούμενη από τη φορολόγηση των πλουσιότερων πολιτών.

• Ίδρυση Τμήματος Κοινωνικής Ασφάλειας, το οποίο θα εστιάζει στην ψυχική υγεία, απαλλάσσοντας την αστυνομία από καθήκοντα που δεν της αναλογούν.

«Σε ποιον ανήκει η Νέα Υόρκη;»

Επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της μητρόπολης, ο νέος Δήμαρχος έθεσε το ρητορικό ερώτημα: «Σε ποιον ανήκει η Νέα Υόρκη;». Απορρίπτοντας την άποψη ότι η πόλη είναι ιδιοκτησία των πλουσίων και των διασυνδεδεμένων, παρουσίασε ένα όραμα συμπερίληψης.

«Η Νέα Υόρκη ανήκει σε όλους όσοι ζουν σε αυτήν», δήλωσε, κάνοντας λόγο για μια πόλη «8,5 εκατομμυρίων ιστοριών». Αναφέρθηκε εκτενώς στην πολυπολιτισμική σύνθεση του πληθυσμού —από τους Παλαιστίνιους στο Bay Ridge και τους Ρωσοεβραίους στο Brighton Beach, μέχρι τους Ιταλούς στο Rossville— τονίζοντας την ανάγκη για αλληλεγγύη και συλλογικότητα έναντι του «σκληρού ατομικισμού». Μίλησε επίσης και για τη δική του προσωπική διαδρομή ως Μουσουλμάνος μετανάστης που μεγάλωσε τρώγοντας bagels, συνδέοντας την προσωπική του ιστορία με το μωσαϊκό της πόλης.

Πολιτικοί συμβολισμοί και το βλέμμα στο μέλλον

Η τελετή είχε έντονο πολιτικό συμβολισμό, με την παρουσία προσωπικοτήτων της αμερικανικής Αριστεράς, όπως η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ και η Νίντια Βελάσκεζ. Ο Μαμντάνι δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον απερχόμενο Δήμαρχο, Έρικ Άνταμς, με μια δόση χιούμορ για τις πολιτικές τους διαφορές, αλλά και την Κυβερνήτη Χόκουλ, σηματοδοτώντας την ανάγκη για θεσμική συνεργασία.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Ζοχράν Μαμντάνι κάλεσε τους πολίτες σε διαρκή εγρήγορση, τονίζοντας ότι η εκλογική νίκη ήταν μόνο η αρχή. «Ο κόσμος παρακολουθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας το στοίχημα της νέας διοίκησης σε παγκόσμιο πλαίσιο: να αποδείξει εάν η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει αποτελεσματικά και εάν μια πόλη μπορεί να λειτουργήσει με επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. «Η δουλειά μόλις άρχισε», κατέληξε, δίνοντας το σύνθημα για την επόμενη ημέρα στο «Μεγάλο Μήλο».