Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
1η ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη
Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μεσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.
Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν
μα όχι και το μίσος του για μένα!
Τον φασισμό βαθιά κατάλαβε τον.
Δεν θα περάσει μόνος, τσάκισε τον.
Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.
Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.
Τον φασισμό τον ζούμε!
Είναι αυτή ξανά η εποχή του!
Τον ζούμε στις δουλειές μας, στις γειτονιές μας, στους δρόμους, στην ανεμελιά μας, στην παρέα μας.
Τον ζούμε! Τσάκισε τον!
Πέρνα, με το κεφάλι ψηλά, ατάραχος, αλώβητος μέσα από τη φωτιά του, ολοκάθαρος μέσα από τη λάσπη του!
Είναι ο φασισμός! Σαν τον χάρο! Σαν βρυκόλακας! Μαύρος καπνός. Μια θολούρα.
Μην τον φοβάσαι!
Τσάκισέ τον!
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
