Ο συναγερμός κλιμακώθηκε τη Δευτέρα σχετικά με το σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ για τη «Μεγάλη Βόρεια Αμερική», ένα γεωπολιτικό προσχέδιο για την αυτοκρατορική ηγεμονία των ΗΠΑ από τη Γροιλανδία έως τη Γουιάνα, το οποίο προκαλεί συγκρίσεις με ένα μεσσιανικό εγχείρημα που προωθείται από τους ακροδεξιούς συμμάχους και πολεμικούς εταίρους του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Ισραήλ.

Ο Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, αποκάλυψε για πρώτη φορά το σχέδιο νωρίτερα αυτό το μήνα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: «Ο Τραμπ σχεδίασε έναν νέο στρατηγικό χάρτη, από τη Γροιλανδία μέχρι τον Κόλπο της Αμερικής, τη Διώρυγα του Παναμά και τις γύρω χώρες. Στο Υπουργείο Πολέμου ονομάζουμε αυτόν τον στρατηγικό χάρτη “Μεγάλη Βόρεια Αμερική”».

«Γιατί; Επειδή κάθε κυρίαρχο έθνος και έδαφος βόρεια του Ισημερινού, από τη Γροιλανδία μέχρι τον Ισημερινό (Εκουαδόρ) και από την Αλάσκα μέχρι τη Γουιάνα, δεν αποτελεί μέρος του “Παγκόσμιου Νότου”», πρόσθεσε ο Χέγκσεθ. «Είναι η άμεση περίμετρος ασφαλείας μας σε αυτή τη μεγάλη γειτονιά στην οποία ζούμε όλοι».

Ο Graeme Garrard, Καναδός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στην Ουαλία, δήλωσε τη Δευτέρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαντώντας στα σχόλια του Χέγκσεθ: «Με τον όρο “Μεγάλη Βόρεια Αμερική” εννοεί “Μεγάλες Ηνωμένες Πολιτείες”. Οι ΗΠΑ είναι τώρα και υπήρξαν εδώ και καιρό μια απειλή και ένας κίνδυνος για την κυριαρχία και την ανεξαρτησία των γειτόνων τους στο ημισφαίριο».

Πολλοί παρατηρητές συνέκριναν τη «Μεγάλη Αμερική» του Τραμπ με το κίνημα του «Μεγάλου Ισραήλ», του οποίου οι πιο ζηλωτές υποστηρικτές θέλουν να κατακτήσουν τα πάντα μεταξύ των ποταμών Νείλου και Ευφράτη — δηλαδή ολόκληρη την Παλαιστίνη, τον Λίβανο και την Ιορδανία, το μεγαλύτερο μέρος της Συρίας και του Κουβέιτ, μεγάλα τμήματα της Αιγύπτου και του Ιράκ, και τμήματα της Τουρκίας — για λογαριασμό του Ισραήλ.

«Η “Μεγάλη Βόρεια Αμερική” του Χέγκσεθ θα πρέπει να ληφθεί ΠΟΛΥ σοβαρά υπόψη ως πραγματική απειλή», δήλωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Λωζάνης, Julia Steinberger. «Αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ υλοποιούν το “Μεγάλο Ισραήλ” επιτιθέμενοι και εισβάλλοντας στον Λίβανο και το Ιράν. Ο Χέγκσεθ λέει ότι η Γροιλανδία, η Κούβα, ο Καναδάς και το Μεξικό έχουν σειρά».

Βασισμένο στα βιβλικά όρια των αρχαίων εβραϊκών βασιλείων, το «Μεγάλο Ισραήλ» ριζώνει στην υπεροπτική παραδοχή ότι η θεότητα του Αβραάμ υποσχέθηκε στους Εβραίους όλες τις εκτάσεις μεταξύ του Νείλου και του Ευφράτη.

Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου — ο οποίος καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για φερόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου στη Γάζα — και άλλοι εξέχοντες δεξιοί Ισραηλινοί υποστηρίζουν το όραμα του Μεγάλου Ισραήλ και εργάζονται για να το κάνουν πραγματικότητα επιταχύνοντας τον παράνομο εποικισμό και την εθνοκάθαρση της Δυτικής Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, προετοιμάζοντας την προσάρτηση των εναπομεινάντων παλαιστινιακών εδαφών και σχεδιάζοντας να καταλάβουν —ίσως μόνιμα— τμήματα της Συρίας και του Λιβάνου.

Για σχεδόν δύο αιώνες, οι ισχυρισμοί περί θεϊκής εύνοιας αποτελούν επίσης το υπόβαθρο του επεκτατισμού των ΗΠΑ, που εκφράστηκε με τον πιο διάσημο τρόπο στο «Πρόδηλο Πεπρωμένο» (Manifest Destiny) και στα σχέδια των μέσων του 19ου αιώνα για προσάρτηση εδαφών «από την Αρκτική μέχρι τον Τροπικό». Αυτή η αντίληψη οδήγησε στην κατάκτηση του μισού Μεξικού από τις ΗΠΑ, καθώς και στις μεταγενέστερες καταλήψεις της Κούβας, του Πουέρτο Ρίκο, της Δομινικανής Δημοκρατίας και της Αϊτής. Οι ΗΠΑ πήραν επίσης τον έλεγχο της Διώρυγας του Παναμά, την οποία έχτισαν με κόστος τις ζωές χιλιάδων εργατών, οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονταν από τα Μπαρμπάντος και άλλα νησιά των Δυτικών Ινδιών.

«Είναι μέρος του μεγάλου νόμου της προόδου ότι οι αδύναμοι πρέπει να υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς και ότι οι ανώτερες φυλές πρέπει να εκτοπίζουν τις κατώτερες», έγραφε μια εφημερίδα της Νέας Ορλεάνης το 1848.

Σχεδόν 178 χρόνια αργότερα, ο Χέγκσεθ επανέλαβε αυτή την ιδεολογία ανωτερότητας, λέγοντας στους ηγέτες της Λατινικής Αμερικής ότι η περιοχή πρέπει να παραμείνει αποτελούμενη από «χριστιανικά έθνη υπό τον Θεό» και να σταθεί ενωμένη απέναντι στον «ριζοσπαστικό ναρκο-κομμουνισμό».

Όπως οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ του 19ου αιώνα, ο Τραμπ έχει επίσης εκφράσει επανειλημμένα τον στόχο του να «πάρει την Κούβα» — έναν στόχο που χρονολογείται πάνω από 200 χρόνια πριν, όταν ο Τόμας Τζέφερσον, τότε πρώην πρόεδρος, αποκάλεσε το νησί «την πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη που θα μπορούσε να γίνει ποτέ στο σύστημα των πολιτειών μας».

  • Αυτός ο χάρτης κανονικοποιεί τη χρήση πολεμικών εξουσιών στο εσωτερικό και στις γειτονικές χώρες στο όνομα της συνοριακής ασφάλειας.

  • Διακινδυνεύει επίσης να υποτάξει την κυριαρχία των γειτόνων στις αντιλήψεις των ΗΠΑ περί απειλής εντός αυτής της διευρυμένης ζώνης ασφαλείας. Εάν λιμάνια, υποδομές, ακόμη και «ολόκληρες κωμοπόλεις ή πόλεις» κοντά στις ακτές των ΗΠΑ πλαισιωθούν ως πιθανοί στρατιωτικοί στόχοι όταν ελέγχονται από «τρομοκράτες, δολοφόνους και καρτέλ», το όριο για απροκάλυπτες επιχειρήσεις των ΗΠΑ σε άλλες χώρες θα μπορούσε να πέσει.

  • Η ρητορική γύρω από τον «ριζοσπαστικό ναρκο-κομμουνισμό», τη «ναρκο-τυραννία» και έναν εχθρικό «Παγκόσμιο Νότο» αυξάνει τον κίνδυνο πολιτικά κινήματα ή κυβερνήσεις που δεν αρέσουν στις ΗΠΑ να χαρακτηριστούν ως απειλές για την ασφάλεια εντός της Μεγάλης Βόρειας Αμερικής. Αυτό θα μπορούσε να δικαιολογήσει τα πάντα, από κυρώσεις έως μυστικές επιχειρήσεις και ανοιχτές στρατιωτικές επιθέσεις.

commondreams.org