Μια σπάνια συνάντηση παραδόσεων έλαβε χώρα πρόσφατα στον Αζωγυρέ του Δήμου Καντάνου-Σελίνου, με την άφιξη μιας ομάδας περιπλανώμενων τεχνιτών, γνωστών διεθνώς ως Journeymen. Οι νεαροί τεχνίτες από τη Γερμανία, ντυμένοι με τις χαρακτηριστικές ενδυμασίες της συντεχνίας τους, μετέφεραν στην Κρήτη τη ζωντανή κληρονομιά του «Walz», μιας παράδοσης που χρονολογείται από τον ύστερο Μεσαίωνα και επιβάλλει στους μαθητευόμενους ένα οδοιπορικό τριών ετών και μίας ημέρας για την τελειοποίηση της τέχνης τους.

Η επίσκεψή τους αποτέλεσε αφορμή για μια ουσιαστική ανταλλαγή ιστορικών και τεχνικών πληροφοριών με την τοπική κοινωνία. Ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αζωγυρέ, Ευτύχιος Αντωνίου Κουκουτσάκης, υποδέχθηκε τους περιπλανώμενους τεχνίτες, ξεναγώντας τους στις υπό κατασκευή μουσειακές υποδομές της περιοχής. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι παραδοσιακές μέθοδοι οικοδόμησης και η χρήση υλικών που αντέχουν στον χρόνο, αναδεικνύοντας τον κοινό σεβασμό προς τη χειροποίητη εργασία και τη σοφία των προγόνων, ανεξάρτητα από τη γεωγραφική προέλευση των τεχνικών.

Η παρουσία αυτών των νέων ανθρώπων, οι οποίοι επιλέγουν να ταξιδεύουν χωρίς σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και με ελάχιστα υπάρχοντα, υπογραμμίζει την επιβίωση των προβιομηχανικών παραδόσεων στον σύγχρονο κόσμο. Η συνάντηση στον Αζωγυρέ δεν λειτούργησε μόνο ως πεδίο επαγγελματικής σύγκρισης, αλλά και ως μια συμβολική γέφυρα πολιτιστικής ανταλλαγής, ενισχύοντας την προοπτική μελλοντικών συνεργασιών για τη διατήρηση της ιστορικής συνέχειας και της παραδοσιακής γνώσης.

Διαβάστε το κείμενο του Ευτύχη Κουκουτσάκη για την επίσκεψη των Journeymen στον Αζωγυρέ:

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, στον Δήμο Καντάνου – Σελίνου, έκαναν την εμφάνισή τους επισκέπτες διαφορετικοί από τους συνηθισμένους.

Μια ιδιαίτερη ομάδα νέων ανθρώπων ντυμένων με παραδοσιακές ενδυμασίες από περιοχές της Γερμανίας γεγονός που τράβηξε το ενδιαφέρον καθώς και την περιέργεια τον κατοίκων και επισκεπτών ξυπνώντας μνήμες από μια άλλη εποχή.

Πρόκειται για τους λεγόμενους Journeymen ή περιπλανώμενους τεχνίτες, φορείς μιας πανάρχαιας ευρωπαϊκής παράδοσης που κρατιέται ζωντανή από τον ύστερο Μεσαίωνα.

Μετά την ολοκλήρωση της μαθητείας τους ξεκινούν ένα μακρύ ταξίδι γνωστό ως Walz, το οποίο διαρκεί τουλάχιστον τρία ολόκληρα χρόνια και μία ημέρα. Κατά τη διάρκειά του οποίου δεν επιτρέπεται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους σε ακτίνα 60 μιλίων ούτε να χρησιμοποιούν σύγχρονα μέσα επικοινωνίας, όπως το κινητό τηλέφωνο.

Ταξιδεύουν με τα πόδια, με μέσα μαζικής μεταφοράς ή κάνοντας ωτοστόπ, φιλοξενούνται όπου τους ανοίξουν την πόρτα ή διανυκτερεύουν στη φύση εάν δεν βρεθεί άλλη λύση .

Όλα τους τα υπάρχοντα περιορίζονται σε όσα φορούν ή μπορούν να μεταφέρουν στο ταξιδιωτικό τους δέμα. Σκοπός τους είναι όχι μόνο η απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, αλλά και η προσωπική ωρίμανση η γνωριμία με άλλους τόπους και πολιτισμούς και, κυρίως, η διατήρηση της παραδοσιακής τέχνης και γνώσης.

Χθες είχα την ιδιαίτερη τιμή να τους υποδεχθώ στον Αζωγυρέ, όπου ανταλλάξαμε ιστορικές πληροφορίες και εμπειρίες γύρω από τη δική τους, αλλά και τη δική μας τοπική παράδοση.

Τους ξενάγησα στο υπό κατασκευή μουσείο μου και είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την παράδοση συγκρίνοντας παραδοσιακές μεθόδους οικοδόμησης, τεχνικές και υλικά, που παρότι γεννήθηκαν σε διαφορετικούς τόπους συναντιούνται στον κοινό σεβασμό προς τη χειροποίητη εργασία και τη σοφία του παρελθόντος, πράγμα που τα κρατάει ζωντανά στις μνήμες μας με θαυμασμό σε όλους τους προγόνους μας που εργαζόταν χωρίς σύγχρονα εργαλεία και δημιουργούσαν αριστουργήματα που αντέχουν στον χρόνο.

Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε μεγάλη τιμή για εμένα προσωπικά· όχι μόνο επειδή επισκέφθηκαν τον Αζωγυρέ και είχα την ευκαιρία να τους γνωρίσω αλλά και επειδή άνοιξε μια πιθανή μελλοντική πόρτα συνεργασίας και πολιτιστικής ανταλλαγής.

Παράλληλα, η επαφή με ανθρώπους που επιλέγουν συνειδητά να ζήσουν και να υπηρετήσουν μια τόσο παλιά παράδοση μου δίνει ελπίδα ότι και οι δικές μας παραδόσεις μπορούν να επιβιώσουν στο μέλλον και να έχουν θέση στον σύγχρονο κόσμο και να συνεχίσουν να μεταδίδονται στις επόμενες γενιές.

Η ύπαρξη νέων ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη που αφήνουν τα πάντα πίσω τους, χάριν της παραδοσιακής τέχνης της γνώσης και της ιστορικής συνέχειας αποδεικνύει ότι η παράδοση δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά μπορεί να παραμένει ζωντανή, δημιουργική και επίκαιρη.

Έδωσα στον κάθε ένα τους από ένα κέρμα 2ων Δραχμών ένα συμβολικό δώρο από το δικό μας ιστορικό παρελθών καθώς η παράδοση επιβάλει να φέρουν πίσω στον τόπο τους έστω και ένα γραμματόσημο από τους τόπους που έχουν επισκεφθεί. Τους εύχομαι ολόψυχα καλά και ασφαλή ταξίδια και ελπίζω να μας επισκεφθούν ξανά στο μέλλον.

Μετά τιμής

Ευτύχιος Αντωνίου Κουκουτσάκης

Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Αζωγυρέ