Ο Σύλλογος Αδειούχων Λογιστών – Φοροτεχνικών Ν. Χανίων εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στους αγρότες και κτηνοτρόφους της χώρας που βρίσκονται αυτην την περιοδο σε κινητοποιήσεις, διεκδικώντας το αυτονόητο: αξιοπρεπές εισόδημα, διαφάνεια, σταθερότητα και βιωσιμότητα στον πρωτογενή τομέα.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η αγροτική παραγωγή δεν είναι ούτε πρόσφατα ούτε απρόβλεπτα. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Πρόκειται για ζητήματα με βαθιές και διαχρονικές αιτίες, που ξεκινούν ήδη από τη δεκαετία του 1980, όταν εισέρρευσαν στη χώρα τεράστια χρηματικά ποσά από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Αντί τα κονδύλια αυτά να αξιοποιηθούν με κεντρικο στρατηγικό σχεδιασμό για την ενίσχυση της παραγωγικής βάσης, τον εκσυγχρονισμό των καλλιεργειών, τις υποδομές και τη δημιουργία βιώσιμων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, σε μεγάλο βαθμό διοχετεύθηκαν στην κατανάλωση μέσα από  υιοθέτηση προτύπων ευημερίας χωρίς παραγωγικό αντίκρισμα.

Την ευθύνη για αυτή τη στρεβλή διαχείριση φέρουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις της τελευταιας 40ετιας  οι οποίες αντιμετώπισαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις ως εργαλείο μικροπολιτικής. Χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους για το πού κατευθύνονταν τα χρήματα και χωρίς μηχανισμούς αξιολόγησης της αποτελεσματικότητάς τους, οι επιδοτήσεις διανεμήθηκαν με στόχο τη δημιουργία πελατειακών μηχανισμών και «στρατών» ψηφοφόρων, υπονομεύοντας μακροπρόθεσμα τον ίδιο τον αγροτικό τομέα.

Ευθυνη πρεπει να καταλογισουμε και στην Ε.Ε., οπου μεσα απο την εφαρμογη της  Κοινης Αγροτικης Πολιτικης (ΚΑΠ) επιβαρύνει με επιπλεον κοστη τους αγροτες μας, πολλοι απο τους οποιους, ιδιαιτερα οσοι εχουν μικρους κλήρους, αδυνατουν να ανταποκριθούν καθως το κοστος παραγωγης αυξανεται υπερογκα.

Ιδιαίτερα προβληματικό υπήρξε και το γεγονός ότι οι επιδοτήσεις χορηγούνταν, επί σειρά ετών, ακόμη και σε δικαιούχους χωρίς ουσιαστική παραγωγική δραστηριότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, αγρότες ή κτηνοτρόφοι λάμβαναν ενισχύσεις χωρίς να καλλιεργούν ενεργά τη γη τους ή χωρίς να διατηρούν πραγματικό ζωικό κεφάλαιο. Η αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την πραγματική παραγωγή ενίσχυσε φαινόμενα εικονικής δραστηριότητας, αδικίας εις βάρος των πραγματικά παραγωγών και καλλιέργησε μια κουλτούρα εξάρτησης αντί για ανάπτυξη.

Την ίδια περίοδο χάθηκε και μια ιστορική, «χρυσή» ευκαιρία για τη χώρα: η δημιουργία ισχυρών, υγιών και πραγματικά παραγωγικών αγροτικών συνεταιρισμών. Αντί οι συνεταιρισμοί να αποτελέσουν πυλώνα συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, μείωσης του κόστους και ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης των αγροτών, μετατράπηκαν και αυτοί σε πεδίο πελατειακών σχέσεων και κομματικών εξυπηρετήσεων.

Οι προσλήψεις στους αγροτικούς συνεταιρισμούς δεν γίνονταν με βάση τις πραγματικές ανάγκες και τα αντικειμενικά προσόντα, αλλά με «σημειώματα» και παρεμβάσεις από κλαδικές και κομματικούς μηχανισμούς. Η κακοδιοίκηση, η έλλειψη ελέγχου και η απουσία λογοδοσίας οδήγησαν στη απαξίωση του θεσμού. Παράλληλα, δημιουργήθηκε μια γενιά συνεταιριστικών στελεχών που αντιμετώπισε τους συνεταιρισμούς ως μηχανισμούς προσωπικού οφέλους, με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να συσσωρεύσουν σημαντικές προσωπικές περιουσίες, την ώρα που οι παραγωγοί οδηγούνταν σε οικονομική ασφυξία και οι συνεταιριστικές δομές απαξιώνονταν ή κατέρρεαν.

Οι επιλογές αυτές αποδυνάμωσαν τον πρωτογενή τομέα, ενίσχυσαν την εξάρτηση από τις επιδοτήσεις και άφησαν τους αγρότες ανοχύρωτους απέναντι στις αγορές, στους μεσάζοντες και στο διαρκώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής. Οι σημερινές εξελίξεις αποτελούν το αναμενόμενο αποτέλεσμα αυτής της πορείας και, για τον λόγο αυτό, δεν προκαλούν έκπληξη.

Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη για μια ουσιαστική αλλαγή του μοντέλου αγροτικής παραγωγής. Η χώρα χρειάζεται έναν οργανωμένο, παραγωγικό και βιώσιμο πρωτογενή τομέα, με διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων, πραγματικούς ελέγχους και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει διατροφική επάρκεια, μειώνοντας την εξάρτηση από εισαγωγές και καθιστώντας τη χώρα λιγότερο ευάλωτη σε διεθνείς κρίσεις, γεωπολιτικές εξελίξεις και εξωτερικές πιέσεις.

Ο Σύλλογος Αδειούχων Λογιστών – Φοροτεχνικών Ν. Χανίων στέκεται έμπρακτα στο πλευρό των αγροτών και στηρίζει τον αγώνα τους για ένα δίκαιο και βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο, που θα ενισχύει την παραγωγή, τη διατροφική επάρκεια και τη στήριξη της ελληνικής υπαίθρου.