Το νέο ΕΣΥ σηματοδοτεί τις ανακατατάξεις που επιβάλλονται για την υλοποίηση μιας πολιτικής που έρχεται σε σύγκρουση με την βασική αντίληψη του Κράτους Πρόνοιας. Βασική συνεισφορά η ανάπτυξη και εισχώρηση του ιδιωτικού τομέα στις Μονάδες Υγείας, τόσο με την μορφή των ιδιωτών ιατρών στα νοσοκομεία αλλά  και με την δημιουργία νέου νομικού καθεστώτος για τις Ιδιωτικές μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας. Η κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν από παλαιές εγγενείς αδυναμίες του Συστήματος οδήγησαν σε ένα σχεδιασμό που δεν βασίστηκε  με θάρρος στις βασικές συνιστώσες ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας αλλά υπέκυψε στην εφαρμογή σχεδιασμών που ουσιαστικά το αποδομούν και πισωγυρίζουν την περίθαλψη των μη προνομιούχων συμπολιτών μας  στην προ του 1984 κατάσταση, με ασθενείς, γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό πολλών ταχυτήτων.

Θεωρούμε το ΕΣΥ ως το μεγαλύτερο επίτευγμα του κοινωνικού κράτους και οι αδυναμίες του δεν δικαιολογούν την αποδόμηση του, γεγονός αναμφισβήτητο  αν εφαρμοστούν τα νέα μέτρα. Επίσης συνεχίζεται η αφαίμαξη των ασφαλιστικών ταμείων με την υποχρεωτική υπερκοστολόγηση των φαρμάκων. Η οικονομική «αιμορραγία» στα Ταμεία και στους καταναλωτές αγγίζει τα 140 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση  και επιβαρύνεται επιπλέον από την ακολουθούμενη πολιτική αναδιάρθρωσης του χρέους με το  κούρεμα 21% στις καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων στην ΤτΕ.