Πέθανε το βράδυ της Πέμπτης ο δημοσιογράφος και εκδότης Σπύρος Καρατζαφέρης σε ηλικία 88 ετών.

Την είδηση έκανε γνωστή ο αδερφός του και πρώην πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος, μιλώντας το πρωί της Παρασκευής στο ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1.

Όπως δήλωσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ο αδελφός του «έφυγε από τη ζωή αργά τη νύχτα. Είναι συγκλονιστικό για μένα που είμαι ο μικρός αδελφός που ακολούθησα τα βήματά του. Είμαι συντετριμμένος», αναφέροντας πώς «ήταν ένας από τους κορυφαίους της δημοσιογράφίας και ένας από τους μεγαλύτερους ρεπόρτερ των τελευταίων 60 ετών».

Ποιος ήταν ο Σπύρος Καρατζαφέρης

Ο Σπύρος Καρατζαφέρης γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Ποταμιά της επαρχίας Μεγαλόπολης του νομού Αρκαδίας, και μεγάλωσε στην Αμφιθέα του Παλαιού Φαλήρου.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του πρώην βουλευτή και πρώην αρχηγού του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη.

Αποφοίτησε από την Σχολή Δημοσιογραφίας «Όμηρος» και ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1959 στην εφημερίδα «Βραδυνή», στο αστυνομικό ρεπορτάζ (1959-62).

Ακολούθησαν το Έθνος (1962-68, υπό την διεύθυνση του Γιάννη Καψή), η Απογευματινή (1968-75) και η Ελευθεροτυπία (1975-88).

Το 1988 αποχώρησε από την Ελευθεροτυπία και συνεργάστηκε με τον γνωστό επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη στην έκδοση της εφημερίδας Επικαιρότητα (1988-91), στην οποία ανέλαβε διευθυντής και αρχισυντάκτης.  Το 1990 ξεκίνησε και την έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «48 Ώρες», ενώ ταυτόχρονα εξέδιδε και το στρατιωτικό περιοδικό «Αμυντικά Θέματα», σε συνεργασία με τον απόστρατο πτέραρχο της Πολεμικής Αεροπορίας Γιάννη Μαρινάκη. Αργότερα υπήρξε εκδότης της «Αθηναϊκής», καθώς και της «Σφήνας».

Στην τηλεόραση, εργάστηκε στην ΕΡΤ, την ΥΕΝΕΔ, το Star Channel (στο οποίο επί σειρά ετών ήταν διευθυντής ειδήσεων), το Τηλεάστυ, το Extra Channel κ.ά. Στο ραδιόφωνο, διατηρούσε επί σειρά ετών εκπομπή στον Flash 96.

Ακολουθεί η μαρτυρία του Σπύρου Δερβενιώτη όπως την ανέρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Στα πρώτα χρόνια της “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ”, Ο Σπύρος Καρατζαφέρης και ο Κώστας Χαρδαβέλλας μοιράζονταν ένα κοινό γραφείο, συν μια ξεχωριστή ιδιότητα στην «ταυτότητα» της εφημερίδας: “ειδικοί ρεπόρτερ».

Λαγωνικά με ιδιαίτερη όσφρηση και διάθεση να κάνουν το «έξτρα βήμα», ενισχύοντας την κυκλοφορία αλλά κυρίως τη φήμη της εφημερίδας. Ειδικά ο Σπύρος Καρατζαφέρης ραφινάρισε το ρόλο του με μια σειρά από «αποστολές κομάντο», όπως να διεισδύσει ως «κατάσκοπος» σε μια αμερικάνικη βάση και να καταγράψει τα τρωτά της σημεία, ή να περάσει μέρες στον Κορυδαλλό σαν «κρατούμενος» και να ξεδιπλώσει για τον αναγνώστη τα μυστικά αυτής της επίγειας κόλασης, με τους Δαντικούς κύκλους της να περιλαμβάνουν την «αριστοκρατία των χουντικών» πάνω-πάνω και ανείπωτα βασανιστήρια για τους ποινικούς κάτω-κάτω.

Αυτή η διάσταση της ταξικής φύσης της δικαιοσύνης, ήταν το κλειδί και της υπόθεσης «Νιάρχος», μιας μεγάλης επιτυχίας τότε, του ρεπόρτερ και της εφημερίδας: Η δημοσίευση του “Φακέλου θανάτου Ευγενίας Νιάρχου»: την αποκάλυψη και δημοσίευση σε συνέχειες της δικογραφίας της υπόθεσης, που εκδικάστηκε (και έκλεισε) επί χούντας και που ο Σπύρος Καρατζαφέρης περιέγραφε γλαφυρά το πόσο βαθιά ήταν θαμμένη:

«Η δικογραφία της υποθέσεως, που παραμένει μυστική, φυλάσσεται στο Πρωτοδικείο Πειραιώς. Είναι σφραγισμένη με βουλοκέρι, είναι κλειδωμένη σ’ ένα ντουλάπι και το κλειδί του το έχει ο προϊστάμενος του αρχείου, ενώ το κλειδί του γραφείου το έχει ο προϊστάμενος του Πρωτοδικείου, με τη ρητή εντολή άνωθεν:

Η δικογραφία όμως, είναι στα χέρια μου. Ας πούμε προς το παρόν, ότι την έχω από το 1971 και περίμενα ν’ απαλλαγούμε από τη χούντα και την ΚΥΠ της. Αλλά επειδή οι πιέσεις συνεχίζονται, σπεύδω να γράψω, ότι αντίγραφα των συγκλονιστικών στοιχείων βρίσκονται σε δύο συμβολαιογράφους κι ένα Δικηγόρο, εκτός Ελλάδας. Και επί πλέον, όλα τα στοιχεία έχουν παραδοθεί, ήδη, στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».

Το “εναρκτήριο λάκτισμα” δόθηκε από καταγγελία του επίτιμου Αντιεισαγγελέα Αθηνών Γ. Ξενάκη, ο οποίος, με επιστολή του στην εφημερίδα, κατηγορούσε τον ιατροδικαστή που εξέτασε το πτώμα της Ευγενίας Νιάρχου, ότι απέκρυψε τα στοιχεία που έδειχναν δολοφονία, αποδίδοντας το θάνατο της συζύγου του Σταύρου Νιάρχου σε χρήση βαρβιτουρικών.

«Πως εγνωμοδότησε πως ο θάνατος της Ευγενίας Νιάρχου προήλθε αποκλειστικά από τη χρήση βαρβιτουρικών, ενώ στον τότε Εισαγγελέα Πειραιώς κ. Φαφούτη, και στο γραφείο του τότε Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Χριστοπούλου (μετέπειτα Υπουργού Δικαιοσύνης της Χούντας, όπως γίνηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και ο συνήγορος του Νιάρχου κ. Τριανταφύλλου) διηγήθηκε την επομένη ότι το πτώμα έφερε 14 τραύματα μεταξύ των οποίων: 1) Βαρεία κάκωση επενεχθείσα προδήλως δια γρόνθων εις ένα τουλάχιστο των οφθαλμών. 2) Κακώσεις κατά της κροταφικής χώρας (αμφοτέρας). 3) Αποδεδειγμένη απόπειρα στραγγαλισμού -σαφείς εκχυμώσεις επί της δεξιάς τραχηλικής χώρας και των τριών δακτύων κατά την αριστεραν τραχηλικήν χώραν.4) Βαρείαν κάκωσιν κατά την υπογάστριον χώραν, δια βαρέως πλήγματος ή ισχυρότατης πιέσεως,, ως δια κεκακμμενου γόνατος μετα συγχρόνου πιέσεως, με δημιουργίαν βαρειών κακώσεων επί κεντρικής έλικος μήκους 0.50 μ. περίπου. Αίματα. 5) Πολλαπλαί εκχυμώσεις κατά τον αριστερόν πόδα από του αριστερού αστραγάλου και άνω…»

Οι αποκαλύψεις ξεδιπλώνονταν σε καθημερινή βάση για δύο ολόκληρους μήνες-56 συνέχειες. Ο «φάκελος Νιάρχου» ξανάνοιξε και νομικά μετά από τον θόρυβο της δημοσιότητας. Δεν οδηγήθηκε όμως στην δικαστική του λύση. Το σκάλπ που θήρευε η «Ελευθεροτυπία», το πήρε τελικά ο Καραμανλής, που ήρθε σε συμφωνία με τον Νιάρχο για την κρατικοποίηση του διυλιστήριού Ασπροπύργου, ιδιοκτησίας του μεγαλοεφοπλιστή.

«Η κυβέρνηση-μέσω του υπουργού Συντονισμού κ. Π. Παπαληγούρα-ανακοίνωσε χθες ότι η κρατικοποίηση του μεγάλου αυτού διυλιστηρίου, ετήσιας δυναμικότητας 4,5 εκατ. Τόνων πετρελαιοειδών, επιτεύχθηκε-αυτή τη φορά-μετά από συμφωνία με τον όμιλο Νιάρχου. Ο κ, Νιάρχος θα πάρει σαν αποζημίωση το ποσό των 12.358.000 δολαρίων και θα παραιτηθεί από κάθε του δικαίωμα, θα αναληφθούν δε όλες οι υποχρεώσεις του διυλιστηρίου (63 εκατ. δολ.) από το Ελληνικό Δημόσιο.»