Η περιβαλλοντική ισορροπία στην ευαίσθητη περιοχή της Παχιάς Άμμου, στον Σταύρο Χανίων, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας οξυμένης αντιπαράθεσης μεταξύ της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Χανίων (ΔΕΥΑΧ) και του τοπικού Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος. Ενώ η επιχείρηση επικαλείται πρόσφατες μικροβιολογικές αναλύσεις για να διαβεβαιώσει για την απουσία ρύπανσης, οι κάτοικοι καταγγέλλουν σοβαρή οικολογική υποβάθμιση από την απόρριψη εργοταξιακών αποβλήτων, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τα προστατευόμενα λιβάδια Ποσειδωνίας.

Η αφετηρία της νέας έντασης εντοπίζεται στη δημοσιοποίηση στοιχείων από τη ΔΕΥΑΧ στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Η επιχείρηση ισχυρίζεται ότι οι εργασίες για το αντλιοστάσιο Α44 δεν έχουν προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, βασιζόμενη σε μικροβιολογικές αναλύσεις που δεν δείχνουν επιβάρυνση.

Ωστόσο, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού χαρακτηρίζει τα συμπεράσματα αυτά «παραπλανητικά». Το επιχείρημα των κατοίκων εστιάζει στο γεγονός ότι οι μικροβιολογικοί έλεγχοι αποτελούν ανεπαρκές εργαλείο για την αξιολόγηση της οικολογικής ζημιάς. Όπως επισημαίνουν, δεν έχει διεξαχθεί ειδική οικολογική μελέτη ούτε παρακολουθούνται κρίσιμες παράμετροι, όπως η θολότητα των υδάτων, η κατάσταση των ιζημάτων και η υγεία των βενθικών κοινοτήτων.

Η χρονική υστέρηση και η «πορτοκαλί» θάλασσα

Μια κρίσιμη λεπτομέρεια που αναδεικνύεται από την πλευρά των πολιτών είναι η χρονική αναντιστοιχία των δεδομένων. Οι αναλύσεις της ΔΕΥΑΧ καλύπτουν το διάστημα από τις 19 έως τις 31 Ιανουαρίου, περίοδο που προηγείται της έναρξης διοχέτευσης μεγάλων ποσοτήτων ιζήματος στη θάλασσα.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η πρακτική αυτή ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου, με αποτέλεσμα η θάλασσα να αποκτήσει πορτοκαλί χρώμα και τα βράχια της ακτής να καλυφθούν από λάσπη. Η απουσία κατάλληλων φίλτρων στο εργοτάξιο καταγγέλλεται ως η κύρια αιτία της οπτικής και χημικής υποβάθμισης, καθιστώντας την ακτή ακατάλληλη και μη ασφαλή για τους λουόμενους, παρά τη διατήρηση των μικροβιολογικών δεικτών εντός των ορίων.

Στο στόχαστρο τα Λιβάδια Ποσειδωνίας

Η ανησυχία των περιβαλλοντικών οργανώσεων εστιάζει κυρίως στην τύχη της Posidonia oceanica, του προστατευόμενου θαλάσσιου φυτού που αποτελεί τον «πνεύμονα» της Μεσογείου. Η απόθεση αργιλικού ιζήματος προκαλεί αύξηση της θολότητας, μειώνοντας το φως που φτάνει στον βυθό και εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση.

Επιπλέον, η επικάλυψη των φύλλων από λάσπη διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των φυτών, με επιπτώσεις που μπορεί να γίνουν ορατές ακόμη και μήνες μετά την αρχική επιβάρυνση. Ο Σύλλογος υπενθυμίζει ότι η Γενική Διευθύντρια της ΔΕΥΑΧ είχε χαρακτηρίσει παρόμοιο περιστατικό τον Ιούνιο του 2025 ως «εξαιρετικά άτυχη στιγμή», ωστόσο η τρέχουσα επανάληψη της πρακτικής θεωρείται πλέον συνειδητή επιλογή που παραβιάζει τον Νόμο 1650/1986 για την προστασία του περιβάλλοντος.

Θεσμική παρέμβαση και νομικά ερωτήματα

Η πρακτική της απευθείας απόρριψης εργοταξιακών υδάτων στη θάλασσα, αντί της εναπόθεσής τους σε γειτονική περιοχή για φυσική εξάτμιση και κατακράτηση της ιλύος, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Οι κάτοικοι καλούν τις αρμόδιες αρχές να παρέμβουν άμεσα για να σταματήσει η διαδικασία πριν η βλάβη στο παράκτιο οικοσύστημα καταστεί μη αναστρέψιμη.