Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, οι κάτοικοι και οι φορείς της Ρόκκας και της Κεράς αποχαιρέτησαν σήμερα την Ασπασία Παπαδοπεράκη, μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής γλυπτικής. Η απώλεια της καλλιτέχνιδας, που συνέδεσε άρρηκτα τη ζωή και το έργο της με τα χωριά της Κισσάμου, αφήνει πίσω της μια πλούσια πολιτιστική παρακαταθήκη και μια σχέση αμοιβαιότητας που υπερέβη τα όρια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, αγγίζοντας την ουσία της ανθρώπινης επαφής.

Σε σχετικό κείμενο που αναρτήθηκε στη σελίδα των Γιορτών Ρόκκας αναφέρονται τα εξής:

Σήμερα η Ρόκκα και η Κερά αποχαιρέτησαν την Ασπασία Παπαδοπεράκη

Για τις Γιορτές Ρόκκας η Ασπασία δεν ήταν μόνο μια σπουδαία γλύπτρια. Ήταν ένας άνθρωπος που αγάπησε τον τόπο μας και που ο τόπος μας αγάπησε. Για πολλά χρόνια στάθηκε δίπλα στις Γιορτές, με ενδιαφέρον, γενναιοδωρία και ουσιαστική παρουσία, ένας σταθερός συνοδοιπόρος στην προσπάθεια να αναδειχθεί η τέχνη και ο πολιτισμός μέσα από τα δύο χωριά μας.

Με το δημιουργικό της βλέμμα συνέβαλε στη διαμόρφωση της ταυτότητας των Γιορτών Ρόκκας. Δικό της έργο είναι το μετάλλιο των Γιορτών, ένα έργο που από τότε συνοδεύει κάθε χρόνο τη μνήμη και την ιστορία αυτού του θεσμού και φέρει το καλλιτεχνικό της αποτύπωμα.

Τα τελευταία περίπου δέκα χρόνια οργάνωσε και ενέπνευσε τη Σχολή Λιθοξόων, μια δράση που έφερε νέους ανθρώπους κοντά στην τέχνη της πέτρας. Με υπομονή και αγάπη μετέδιδε τη γνώση της, δείχνοντας πως η πέτρα δεν είναι μόνο υλικό αλλά μνήμη, παράδοση και δημιουργία.

Το αποτύπωμά της υπάρχει και στην Κερά, μέσα από το γλυπτό της Αντωνούσας Καστανάκη που φιλοτέχνησε και το οποίο βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Ένα έργο που έχει πια γίνει μέρος της καθημερινής εικόνας και της μνήμης του τόπου. Τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού έγιναν στις 21 Αυγούστου 1988 από τη Μελίνα Μερκούρη, τότε Υπουργό Πολιτισμού, σε μια στιγμή που έμεινε χαραγμένη στην ιστορία του χωριού.

Πάνω απ’ όλα, όμως, η Ασπασία ήταν ένας άνθρωπος που συνδέθηκε βαθιά με τη Ρόκκα και την Κερά. Περπάτησε στα σοκάκια τους, γνώρισε τους ανθρώπους τους, μοιράστηκε στιγμές μαζί τους και έγινε μέρος της ζωής των χωριών μας.

Σήμερα, την ημέρα του τελευταίου αποχαιρετισμού, τη θυμόμαστε με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. Για όσα πρόσφερε στην τέχνη, για όσα άφησε στον τόπο μας, αλλά και για την παρουσία της ανάμεσά μας όλα αυτά τα χρόνια.

Καλό ταξίδι αγαπημένη μας Σωσω.

Η μνήμη σου και το έργο σου θα μείνουν εδώ, στη Ρόκκα και την Κερά, μέσα στις Γιορτές Ρόκκας και στις καρδιές των ανθρώπων που σε γνώρισαν.