Σαλάτα με αγριόχορτα και άλλα
Παίρνομε καυκαλήθρες, όχι πολλές γιατί μυρίζουν ωραία αλλά έντονα. Είναι όμως πολύ νόστιμες. Προσθέτομε γαλατσίδες, τσόχους, ρόκα, κρεμμυδάκια φρέσκα, μερικά κουκόφυλλα φρέσκα, ψαρές (θα βρείτε στη λαϊκή ίσως και σε μανάβικο) και μαρουλόφυλλα, άνιθο λίγο.
Τα πλένομε, τα κόβομε χονδρούτσικα περίπου ένα δάχτυλο. Βάζομε λίγο λάδι, αλάτι, ξύδι, φοβερή σαλάτα.
Αν δεν ξέρετε τα άγρια χόρτα, ζητείστε τα απ’ το μανάβικο ή την λαϊκή. Παρακαλέστε να σας ονομάσουν το κάθε χόρτο και περάστε το στο κινητό σας. Έτσι θα τα έχετε και φρέσκα και στο κινητό. Μια – δυο φορές, θα τα μάθετε.

Σαλάτα με σταμναγκάθι
Μαζεύετε σταμναγκάθι, όσοι ξέρετε τα μέρη που φύεται, είτε σε βουνά είτε κοντά σε θάλασσα. Αλλά και το καλλιεργήσιμο είναι ωραίο. Το άγριο, είναι πιο μικρό. Το καθαρίζετε πολύ καλά μην μείνει κανένα αγκαθάκι και σας πνίξει. Το πλένετε, βάζετε λίγο λάδι, αλάτι και πολύ λεμόνι. Πικρίζει ελαφρά, του πηγαίνει, είναι πολύ νόστιμη σαλάτα.
Τώρα θα σας το πω, δεν γίνεται να μην το πω. Όταν είχε έλθει ο Αντρέας στο Μάλεμε είχαμε παραγγείλει σαλάτα με άγριο σταμναγκάθι. Του άρεσε πολύ και έκτοτε σε όλα τα πολιτικά γεύματα η Νομαρχιακή φρόντιζε να υπάρχει σταμναγκάθι. Είχε γούστο ο άνθρωπος. Και του άρεσε το καλό φαγητό. Και η τσικουδιά. Παρόλο που η Μαργαρίτα γινόταν έξαλλη.

Χόρτα βραστά
Τα βραστά χόρτα είναι πολλών ειδών. Θα σας γράψω αυτά που γνωρίζω. Είναι και άλλα. Ας τα γράψουν και άλλοι. Αρχίζω με τα χόρτα που δεν αναμιγνύονται με άλλα χόρτα.

Ραδίκια, μαρουλίδες
Οι μαρουλίδες είναι είδος ραδικιού, πολύ ωραίες. Και τα ραδίκια είναι πολλά. Όλα είναι νοστιμότατα. Αλλά το πιο νόστιμο είδος ραδικιού είναι το ‘’γουλάτο’’. Έχει μικρά φύλλα και μεγάλη ρίζα που είναι γουλί, δεν είναι ξυλώδης. Φοβερά. Φύονται τα γουλάτα σε ζευγαρισμένα χωράφια.
Τα κάνομε βραστά με κουκιά ξερά. Από βραδύς έχομε βάλει μια χούφτα ξερά κουκιά στο νερό. Το πρωί, τα ξεφλουδίζομε. Πλένομε τα χόρτα και βάζομε πολύ νερό, πάνω απ’ τα μισά του τσικαλιού, να βράσει. Όταν χοχλάζει το νερό ρίχνομε τα κουκιά και τα χόρτα μαζί. Δοκιμάζομε και όταν είναι ψημένα τα κατεβάζομε απ’ το μάτι και τα σουρώνομε. Βάζομε αλάτι, ελαιόλαδο αρκετό και λεμόνι αρκετό.

Ασκολύμπροι
Πολύ ωραίοι. Έχουν βαθιά χονδρή ρίζα που κατά κύριο λόγο αυτή τρώγεται και φύλλα που έχομε κόψει τις τσίτες.
Πρέπει όμως να αγαπάμε τη γη μας και ό,τι απλόχερα μας προσφέρει. Να την σεβόμαστε και όχι αυτό που συμβαίνει τελευταία. Δεν πρέπει να ‘’πέφτομε σαν τις ακρίδες’’ και να μην αφήνομε ίχνος, γιατί τον επόμενο χρόνο θα μας τιμωρήσει η γη για την απληστία μας.
Ξύνομε πολύ καλά τη ρίζα. Την σχίζομε και βγάζομε το ξερό που έχει κατά μήκος της. Ακουμπάμε τα δροσερά φύλλα σ’ ένα σταθερό μέρος και μ’ ένα κοφτερό μαχαίρι κόβομε τις άκριες των φύλλων που έχουν τις τσίτες. Τα πλένομε πολύ καλά, βάζομε πολύ νερό να βράσει και τα ρίχνομε να ψηθούν, τα σουρώνομε, αν είναι οι ρίζες μεγάλες τις κόβομε 5 πόντους περίπου. Βάζομε πολύ λάδι, ή όχι αν δεν σας αρέσει, αλάτι, λεμόνι.
Και τα ραδίκια και το σταμναγκάθι και οι ασκολύμπροι ψήνονται και με το κρέας. Θα σας γράψομε τις συνταγές τους σε επόμενη δημοσίευση.
Άλλα βραστά χόρτα που μαγειρεύονται πολλά μαζί είναι:
Μάραθα, σταφυλινάκοι, ακουρνοπόδοι, τσόχοι, γαλατσίδες, βυζιές, λειβαδίτες, προβατίνες, χοιρομουρίδες, βρούβες, βρουβοβλάστακα, σταφυλινοβλάστακα, πικροβλάστακα ή μαυροβλάστακα.
Όσα από αυτά βρείτε, τα βράζετε μαζί. Πολύ νόστιμα. Μπορείτε να βάλετε μαζί με τα χόρτα αυτά, πατάτες καθαρισμένες. Αν είναι μεγάλες, κομμένες στα δύο, αν είναι μικρές τις βάζετε ολόκληρες. Σουρώνετε λάδι αρκετό (μου αρέσει) αλάτι, λεμόνι αρκετό.
Θα συνεχίσομε σε επόμενη δημοσίευση συνταγές με χόρτα και κρέας. Βλέπετε, στην Κρήτη έχομε πάρα πολλά είδη χόρτων και τρώμε και χόρτα ποικιλοτρόπως. Αν δεν καταστρέψομε τη γη μας για ξένα συμφέροντα, θα μας χαρίζει την αγάπη της πάντα.