Όπως είπαμε, τώρα είναι η εποχή σχεδόν όλων των αγριόχορτων. Χωρίζονται σε τσιγαριαστά χόρτα και βραστά. Θα σας γράψομε ποια είναι τα τσιγαριαστά, ποια τα βραστά, ποια μαγειρεύονται με το κρέας, με τις σουπιές, με τα αυγά, με τον μπακαλιάρο.

Ποια από αυτά τα χόρτα γίνονται ωραίες σαλάτες άψητα. Θα ξεκινήσομε ονομάζοντάς τα.

Είναι πολλά. Δεν είναι απαραίτητο να τα βάζετε όλα γιατί άλλωστε είναι πολύ δύσκολο να τα βρείτε σε μια μέρα όλα. Δεν φυτρώνουν σε ένα χωράφι, σε μια περιοχή.

Λοιπόν, τσιγαριαστά είναι: κουτσουνάδες (παπαρούνες είδος), τσιχλάντερα, καυκαλήθρες, μάραθα (γίνονται βραστά), γαλατσίδες (γίνονται και βραστές) λάπαθα, πετροφυλλιές, λαγουδόχορτα, μελισσόχορτα, λειβαδίτες.

Σε περιοχές του δήμου Πλατανιά λένε τους λειβαδίτες, ακουρνοπόδους. Οι ακουρνοπόδοι είναι άλλοι. Ακουρνοπόδοι (γίνονται και βραστοί), σταφυλινάκοι (γίνονται και βραστοί), αγριομάντανα, στριφτούλια, χατζίκοι-μυρώνια, πεντάνευρα, αγριοσπάνακα, αγριοσέλινα, αγριόπρασα. Σίγουρα είναι και άλλα που μου διαφεύγουν ή δεν τα γνωρίζω.

Με κάποια από αυτά μαζί με σπανάκι, με σέσκουλα αν έχομε με κρεμμύδια φρέσκα με δυόσμο φτιάχνομε τα καλτσούνια που σας τα γράψαμε σε προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας μας. Επίσης με τον ίδιο τρόπο γίνονται και ωραίες χορτόπιτες. Άλλες συνταγές είναι:

Αγριόχορτα με σουπιές

Βρίσκομε ή αγοράζομε από μανάβικο ή την λαϊκή, άγρια μάραθα αρκετά και 5-6 είδη από τα τσιγαριαστά χόρτα που σας γράφω. Τα πλένομε πολύ καλά και τα κόβομε περίπου ένα πόντο. Βάζομε στο τσικάλι μια φλυτζάνα ελαιόλαδο. Κόβομε ένα ξερό κρεμμύδι μεγάλο και το τσιγαρίζομε. Ρίχνομε τα χόρτα κομμένα. Βάζομε αλάτι, πιπέρι. Δεν ρίχνομε νερό.

Αργότερα αν χρειασθεί, γιατί τα χόρτα βγάζουν.

Παλαιά, τον χειμώνα δεν είχαν ντομάτες, έτσι το γνήσιο παραδοσιακό φαγητό ήταν άσπρο γιατί δεν έβαζαν ντομάτα. Τώρα, όποιος θέλει ψιλοκόβει μια ώριμη ντομάτα, όταν τσιγαριστεί και η ντομάτα, ρίχνομε μία κουταλιά ντοματοπελτέ διαλυμένη σ’ ένα ποτήρι νερό. Τα χόρτα θέλουν ψήσιμο. Τα δοκιμάζομε.

Όταν είναι μισοψημένα έχομε καθαρίσει τις σουπιές, τις έχομε ξεφλουδίσει, δηλαδή τους βγάζομε το δέρμα τους, τις κόβομε κομμάτια και τις ρίχνομε μέσα στα χόρτα. Τα μαλάκια, δηλαδή οι σουπιές, τα καλαμάρια, δεν θέλουν πάρα πολύ ψήσιμο γιατί γίνονται σκληρά. Μην τ’ αφήσετε όμως και άψητα. Δοκιμάζετε πάλι. Αν χρειαστεί, προσθέτετε από λίγο νερό.

Ψήνετε μέχρι να μείνουν μόνο με το λάδι τους. στο τέλος πλένετε μια χούφτα νερατζολιές ή ξυδολιές και τα ρίχνετε μέσα να πάρουν μια με δύο βράσεις. Είναι τέλειο φαγητό.

Σουπιές με μάραθα

Γίνονται ακριβώς το ίδιο όπως με τα τσιγαριαστά χόρτα. Εδώ, μπορούμε να πούμε στο ψαράδικο ν’ αφήσουν μία με δύο σουπιές με το μελάνι τους. το οποίο θα το μαγειρέψομε μαζί με τις σουπιές. Πολύ νόστιμο φαγητό και αυτό.

Τσιγαριαστά χόρτα ή καψανθός με αυγά

Τα πλένομε, τα κόβομε, τσιγαρίζομε πρώτα σε μία φλυτζάνα ελαιόλαδο με ένα ξερό κρεμμύδι. Αν θέλομε βάζομε ψιλοκομμένη ντομάτα. Ρίχνομε νερό, τα ψήνομε. Αλάτι, πιπέρι.

Όταν είναι ψημένα και έχουν μείνει με το λάδι τους χτυπάμε ελαφρά, ίσα που τα σπάμε, 5-6 αυγά και τα ρίχνομε μέσα. Με το πειρούνι τα στραπατσάρουμε να ψηθούν τ’ αυγά αλλά να μην γίνουν ομελέτα.

Χόρτα με αυγά να είναι. Μπορείτε όμως να τα κάνετε και ομελέτα.

Θα συνεχίσομε το αφιέρωμα στα αγριόχορτα σε επόμενες δημοσιεύσεις.