Ένα εντυπωσιακό και λιγότερο γνωστό κομμάτι της ιστορίας της Αρχαίας Φαλάσαρνας έρχεται στο φως από τον δημοσιογράο Ιωάννη Παπαδάκη, καθώς τα σκαλιστά πέτρινα θαλάσσια εκτροφεία ψαριών αποκαλύπτουν τη σημασία της ιχθυοκαλλιέργειας στην αρχαιότητα.

Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του ο δημοσιογράφος Ιωάννης Παπαδάκης, οι πέτρινοι θάλαμοι ιχθυοκαλλιέργειας, που βρίσκονται στα νοτιοδυτικά της εισόδου του αρχαίου λιμανιού, αποτελούν ένα μοναδικό δείγμα της σχέσης των αρχαίων με τη θάλασσα και τις τεχνικές διαχείρισης της αλιείας.

Οι δεξαμενές αυτές βρίσκονταν παλαιότερα στο επίπεδο της θάλασσας, ωστόσο, μετά τον καταστροφικό σεισμό του 365 μ.Χ., ανυψώθηκαν κατά 4-5 μέτρα. Σήμερα, είναι εμφανείς τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις τέτοιες δεξαμενές, με δύο να ξεχωρίζουν καθαρά και άλλες δύο να βρίσκονται κρυμμένες από τη βλάστηση.

Κάθε δεξαμενή διαθέτει εσωτερική σκάλα, επιτρέποντας την πρόσβαση για καθαρισμό και συντήρηση, μια κατασκευή που παρουσιάζει ομοιότητες με αντίστοιχες δομές που έχουν εντοπιστεί στο Ηράκλειο και την Ιεράπετρα. Ωστόσο, οι εγκαταστάσεις στη Φαλάσαρνα παραμένουν σε καλύτερη κατάσταση, παρά τη δύσκολη πρόσβαση στο σημείο.

Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι ποια είδη ψαριών εκτρέφονταν σε αυτές τις δεξαμενές. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο “Σκάρος ο Κρής”, το ψάρι που απεικονίζεται συχνά στα αρχαία ψηφιδωτά της Κισάμου, ενδέχεται να ήταν ανάμεσά τους.

Η Αρχαία Φαλάσαρνα, πριν μετατραπεί σε πειρατικό λιμάνι, υπήρξε μεγάλη εμπορική πόλη στη δυτική Κρήτη, όπως επιβεβαιώνουν οι ανασκαφές που πραγματοποιεί η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων, με την πολύτιμη συμβολή της αρχαιολόγου Ελπίδας Χατζηδάκη.

Η ύπαρξη παρόμοιων εκτροφείων και στην ανατολική Κρήτη, όπως στην Ιεράπετρα, ενισχύει την άποψη ότι οι τεχνικές ιχθυοκαλλιέργειας ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες στο νησί ήδη από την αρχαιότητα.

Δείτε φωτογραφίες από την ανάρτηση του δημοσιογράφου: