Το νεότερο αεροπλανοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, το USS Gerald R. Ford (CVN-78), αποσύρθηκε από τις ενεργές επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα και εστάλη στη βάση της Σούδας στην Κρήτη, μετά από πυρκαγιά που ξέσπασε στο πλοίο στις 12 Μαρτίου και την αυξανόμενη καταπόνηση των συστημάτων μετά από μήνες συνεχών πολεμικών επιχειρήσεων.

Η πυρκαγιά, η οποία ξέσπασε στον χώρο των κεντρικών πλυντηρίων του πλοίου, τραυμάτισε ναύτες, προκάλεσε ζημιές σε χώρους διαβίωσης και απαιτήθηκαν ώρες πυρόσβεσης και προσπαθειών αποκατάστασης.

«Η πυρκαγιά της 12ης Μαρτίου, η οποία σημειώθηκε στην εγκατάσταση πλυντηρίων της πρύμνης, οδήγησε σε μια μεγάλη επιχείρηση ελέγχου ζημιών που εκτόπισε ναύτες σε όλο το αεροπλανοφόρο και διέκοψε τις επιχειρήσεις σε ολόκληρο το πλοίο», επιβεβαίωσε η πηγή στο USNI News.

Επιπλέον, οι ζημιές από τον καπνό επεκτάθηκαν στα καταλύματα, αναγκάζοντας το Ναυτικό να αφαιρέσει 1.000 στρώματα από το USS John F. Kennedy (CVN-79), το οποίο, όλως παραδόξως, είναι το επόμενο πλοίο της κλάσης Ford που περιμένει να τεθεί σε λειτουργία.

Μετά από σχεδόν εννέα μήνες στη θάλασσα – μία από τις μεγαλύτερες και πιο απαιτητικές αποστολές στην πρόσφατη ιστορία του Ναυτικού – υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι το Ford θα μπορούσε τώρα να εισέλθει σε μια εκτεταμένη περίοδο συντήρησης.

Μεταξύ των ζημιών από την πυρκαγιά και της αναβληθείσας συντήρησης, επιπλέον της μακράς αποστολής, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος το αεροπλανοφόρο να μείνει εκτός δράσης για παρατεταμένο χρονικό διάστημα – πιθανώς έως και 12 με 14 μήνες.

Σε μια εποχή που η διαθεσιμότητα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων βρίσκεται ήδη υπό πίεση, η πιθανή απώλεια της πιο προηγμένης πλατφόρμας του Ναυτικού θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό πρόβλημα.

Το USS Gerald R. Ford και ο Ρόλος του

Το USS Gerald R. Ford είναι το πρωτοπόρο πλοίο των αεροπλανοφόρων κλάσης Ford του Ναυτικού, ένας σχεδιασμός επόμενης γενιάς που προορίζεται να αντικαταστήσει την κλάση Nimitz και να καθορίσει το μέλλον της ναυτικής αεροπορίας των ΗΠΑ.

Εντάχθηκε στον στόλο το 2017, και το περίπου 100.000 τόνων πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο είναι σχεδιασμένο να μεταφέρει περισσότερα από 75 αεροσκάφη και πάνω από 5.000 άτομα προσωπικό.

Το πλοίο ενσωματώνει σημαντικές τεχνολογικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου του Ηλεκτρομαγνητικού Συστήματος Εκτόξευσης Αεροσκαφών (EMALS) και του Προηγμένου Μηχανισμού Ανάσχεσης (AAG), τα οποία έχουν σχεδιαστεί για να αυξήσουν τους ρυθμούς εξορμήσεων και να μειώσουν τις απαιτήσεις σε ανθρώπινο δυναμικό σε σύγκριση με τα παλαιότερα συστήματα.

Αυτές οι καινοτομίες είναι κεντρικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη στρατηγική αεροπλανοφόρων του Ναυτικού, αλλά έχουν επίσης εισαγάγει προκλήσεις πολυπλοκότητας και αξιοπιστίας από τότε που το πλοίο τέθηκε σε λειτουργία.

Οποιοσδήποτε παρατεταμένος χρόνος εκτός λειτουργίας για το Ford κάθε άλλο παρά ιδανικός είναι, έχοντας επιπτώσεις πέρα από ένα μεμονωμένο σκάφος. Πρόκειται, άλλωστε, για το πρώτο πλοίο της πλατφόρμας του, και οποιοσδήποτε παρατεταμένος χρόνος εκτός λειτουργίας θα μπορούσε να επηρεάσει την εμπιστοσύνη στην κλάση ως σύνολο.

Μια Απαιτητική Αποστολή στη Σύγκρουση με το Ιράν

Το Ford είχε μια απαιτητική αποστολή μέχρι στιγμής. Το αεροπλανοφόρο είναι ενεργό για περίπου εννέα μήνες, επιχειρώντας πρώτα στην Καραϊβική πριν ανακατευθυνθεί στη Μέση Ανατολή, όπου έχει υποστηρίξει τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Από τις 28 Φεβρουαρίου, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει περισσότερα από 7.000 πλήγματα στο πλαίσιο της εκστρατείας, με το Ford να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην εξαπόλυση αεροπορικών επιχειρήσεων και στη διατήρηση συνεχούς παρουσίας στην περιοχή.

Ούτε η ανάπτυξη ήταν κανονική. Το πλοίο κλήθηκε να διατηρήσει υψηλούς ρυθμούς εξορμήσεων και να ενσωματωθεί με άλλα εναέρια μέσα των ΗΠΑ, ενώ υπήρξε συνεχής επιχειρησιακή πίεση στην πλατφόρμα σε ένα σαφώς περιβάλλον υψηλής απειλής. Η ανάπτυξη έχει επίσης παραταθεί επανειλημμένα, ωθώντας το πλοίο προς αυτό που μπορεί να γίνει μία από τις μεγαλύτερες αναπτύξεις στη σύγχρονη ιστορία του Ναυτικού.

Όλα αυτά είχαν μετρήσιμο τίμημα για το σκάφος, με επίμονα προβλήματα στα συστήματα του πλοίου, όπως τα υδραυλικά του, μαζί με ευρύτερες ανησυχίες για την κόπωση του πληρώματος και τη φθορά του εξοπλισμού μετά από μήνες χωρίς πλήρη συντήρηση. Απλά, το Ford λειτουργούσε σε ένα επίπεδο που επιταχύνει την υποβάθμιση των μηχανικών συστημάτων του, αλλά και την ανθρώπινη απόδοση.

Η Πυρκαγιά και γιατί το Αεροπλανοφόρο Πρόκειται να Δεχθεί Επισκευές

Η άμεση αφορμή για την απόσυρση του πλοίου ήταν η πυρκαγιά της 12ης Μαρτίου, η οποία ξεκίνησε από τις εγκαταστάσεις πλυντηρίων του πλοίου και εξαπλώθηκε σε παρακείμενες περιοχές. Το περιστατικό επηρέασε περίπου 100 κουκέτες και είχε ως αποτέλεσμα σχεδόν 200 ναύτες να υποβληθούν σε θεραπεία για έκθεση σε καπνό, με τουλάχιστον έναν να χρειάζεται αεροδιακομιδή.

Παρόλο που το Ναυτικό επιβεβαίωσε ότι τα συστήματα πρόωσης δεν επηρεάστηκαν και το αεροπλανοφόρο παρέμεινε επιχειρησιακό, η κλίμακα του συμβάντος ανάγκασε σε επανεκτίμηση της κατάστασης του πλοίου.

Η πυρκαγιά δεν είναι ο μόνος λόγος που απαιτούνται οι επισκευές – είναι πραγματικά απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ήρθε μετά από μήνες υψηλού επιχειρησιακού ρυθμού και γνωστών προβλημάτων συστημάτων, χωρίς καμία ευκαιρία για συντήρηση.

Θα μπορούσαν να είναι 14 Μήνες Επισκευών;

Υπό κανονικές συνθήκες, η συντήρηση μετά την ανάπτυξη για ένα πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες, ακόμη και χωρίς μεγάλες ζημιές. Ιστορικά παραδείγματα δείχνουν ότι σύνθετες γενικές επισκευές ή μεγάλες περίοδοι επισκευών μπορούν να εκταθούν πολύ πέρα από έναν χρόνο, ανάλογα με το εύρος και τις αναβαθμίσεις των συστημάτων.

Στην περίπτωση του Ford, αρκετοί παράγοντες υποδεικνύουν ένα μεγαλύτερο χρονοδιάγραμμα. Πρώτον, το πλοίο είναι το πρώτο της κλάσης του με γνωστές προκλήσεις σε πολλαπλά συστήματα, πράγμα που σημαίνει ότι η συντήρηση πρόκειται ήδη να είναι πιο περίπλοκη. Δεύτερον, η παρατεταμένη ανάπτυξη έχει δημιουργήσει μια συσσώρευση καθυστερημένων εργασιών που πρέπει τώρα να αντιμετωπιστούν σε μία μόνο περίοδο συντήρησης. Τρίτον, η ίδια η πυρκαγιά προκάλεσε δομικές ζημιές και ζημιές στους χώρους διαβίωσης που θα απαιτήσουν επισκευή παράλληλα με τις συνήθεις μηχανολογικές εργασίες. Τίποτα σε αυτό δεν είναι σύνηθες.

Όταν αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται, η πιθανότητα ενός χρόνου εκτός λειτουργίας 12-14 μηνών φαίνεται απολύτως εύλογη, ακόμη κι αν δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα. Οι παρατεταμένες αναπτύξεις έχουν ένα κόστος, και αυτό θα μπορούσε να είναι αυτό.

19fortyfive.com