Του Ματθαίου Σουλαδάκη

Ή Ευρώπη βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της καί να δώσει πολιτική λύση στήν Ουκρανία καί νά μήν περιμένει ώς από μηχανής θεό κανένα Τραμπ να της λύσει τό δικό της πρόβλημα.

Ή Ευρωπαϊκή Ένωση νά επανέλθει τώρα στις αρχικές της διακηρύξεις για μια Ευρώπη Ειρήνης και συνεργασίας.

Αν προσπαθήσουμε να μπούμε στόν πυρήνα της κρίσης που προφανώς περνά όλη ή Ευρώπη καί όχι μόνο ή Ευρωπαϊκή Ένωση διαπιστώνουμε δυστυχώς επανάληψη τών ιδιων αδιεξοδων πού διαχρονικά οδήγησε τήν Ευρώπη σε δύο παγκόσμιους πολέμους καί τώρα σιγά σιγά οδηγεί σε τρίτο.

Ο Β παγκόσμιος πόλεμος ουσιαστικά είχε τήν αφετηρία του στόν Α και τις ατέλειες και έλλειψη πρόνοιας για τήν αντιμετώπιση τών αιτιων του καί έτσι αυτές οί ατέλειες προετοιμασαν καί οδήγησαν στόν Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ως προϊόν τού Β παγκόσμιοι πολέμου καί γιά αποφυγή περαιτέρω αδιεξόδου και συγκρούσεων προέκυψαν μια μεγάλη σειρά διεθνών συνθηκών καί ρυθμίσεων σε πάρα πολλούς τομείς από τήν διεθνή οικονομία τήν διεθνή ασφάλεια τόν διάλογο για αποφυγή αδιέξοδων καί συγκρούσεων.

Ή λογική αυτών τών συμφωνιών απο τόν ΟΗΕ τις συμφωνίες για τήν παγκόσμια οικονομία ήταν ή καταγραφή και κατοχύρωση του νέου status πού δημιούργησε ό Β Παγκόσμιος πόλεμος και οί αντίστοιχοι θεσμοί για διεθνή συνεννόηση.

Ένας τέτοιος θεσμός ήταν η Ε.Ο.Κ. που σήμερα έχει μετεξελιχθει σε Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ε.Ο.Κ. στόν πυρήνα της ήταν μια ζώνη ελεύθερου εμποριου και συνεργασίας πού στόχευε στήν μετεξελιξη της σε ένα πανευρωπαϊκό θεσμό Ειρήνης ανάπτυξης και συνεργασίας για όλη τήν Ευρώπη και κυρίως τήν διατήρηση τού νέου status πού δημιούργησε ο Β παγκόσμιος πόλεμος.

Σε αυτό τό πλαίσιο υπήρξαν προτάσεις από σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης πχ Ντε Γκωλ γιά μια Ευρώπη από Ατλαντικό μέχρι Ουραλια, Βιλυ Μπραντ μέ τήν ost politik κλπ.

Δυστυχώς οί συνθήκες δισφοροποιηθηκαν όταν για οιουσδήποτε λόγους αποφάσισε ο Γκορμπατσοφ νά οδήγησει σε εκδημοκρατισμο τήν τέως Σοβιετική Ένωση. Ισχυρές δυνάμεις κυρίως ευρωπαϊκές θεώρησαν ότι ήταν κατάλληλες οί συνθήκες στην ουσία να ανατρέψουν τα δεδομένα πού προέκυψαν από τόν Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Έχουν ανέβει δυνάμεις πού ηττήθηκαν όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και πολιτικά καί ιδεολογικοπολιτικα δυνάμεις πού ηττήθηκαν τόν Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όλοι μέ υποκριτικη έκπληξη καί λανθάνοντα φόβο παρακολουθούν τήν ενίσχυση της ακροδεξιάς στήν Ευρώπη κανένας όμως δεν ομολογεί ότι σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν επανέλθει μέ άλλο μανδύα δυνάμεις πού ηττήθηκαν τόν Β Παγκόσμιο Πόλεμο καί θέλουν νά πάρουν τήν δική τους ιστορική ρεβάνς ενδυόμενες τόν μανδύα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυστυχώς τέτοιες δυνάμεις έχουν πάρει τό πάνω χερι τής Ευρωπαϊκής Ένωσης καί αντί ή Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρώπη γενικότερα να μετεξελισεται σε ζώνη Ειρήνης και συνεργασίας έχει οδηγηθεί σε ζώνη πολέμου από τήν τ.Γιουγκοσλαυια μέχρι τήν Ουκρανία νά έχουν τό πάνω χέρι δυνάμεις ακραίου εθνικισμού με κίνδυνο ή Ευρωπαϊκή Ένωση νά μετεξελιχθει σε όργανο μερικών εθνικιστικων κύκλων χωρών κυρίως της Βαλτικης πού αναζητούν ιστορικές ρεβάνς.

Σήμερα η Ευρωπαικη Ενωση καί ή Ευρώπη γενικότερα βρίσκεται σε υπαρξιακη κρίση σιγά σιγά μετατρέπεται σε παρια τών διεθνών εξελίξεων αυτό πρέπει νά τό αντιληφθουν οί λογικές πολιτικές καί οικονομικές ελίτ της Ευρώπης πριν είναι αργά.

Το ότι ό Γερμανός Καγκελάριος καταρρέει και ο Μακρόν φαντασιωνεται τόν μεγάλο Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην εκστρατεία του κατά τής Τσαρικης Ρωσίας είναι ή επιτομή τού πολιτικού αδιεξόδου πού οδηγείται η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρωπαικη Ενωση οφείλει νά επανέλθει στις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε καί νά δώσει λύση σε αδιέξοδα που επιπόλαιες ηγεσίες έχουν δημιουργησει.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει εδω και τώρα να αναλογιστεί τα δεδομένα καί τις συνθήκες που τήν δημιούργησαν και νά αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες για τήν ειρηνική επίλυση τού Ουκρανικού και όχι να κραυγαζει πολεμικές κραυγές χωρίς διεξοδο μέ πρώτο θύμα τελικά στο τέλος της ημέρας τήν ίδια την Ευρώπη και τους λαούς της Ευρώπης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει εδώ και τώρα να αναλάβει πρωτοβουλίες για επίλυση τού Ουκρανικού η επίλυση τού οποίου θα είναι υπαρξιακά δικαίωση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.