Καθώς η συμπλήρωση τριών ετών από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών πλησιάζει, η κοινωνία των Χανίων προετοιμάζεται για μια νέα, μαζική κινητοποίηση. Η Πρωτοβουλία ενεργών πολιτών «Οξυγόνο» απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα για συμμετοχή στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου, στις 11:00 π.μ., θέτοντας ως κεντρικό πρόταγμα την απόδοση ευθυνών και την αντιμετώπιση της θεσμικής απαξίωσης που ακολούθησε το δυστύχημα.

Η επικείμενη κινητοποίηση στα Χανιά έρχεται να προστεθεί σε έναν ευρύτερο κύκλο δράσεων μνήμης που αναπτύσσονται σε ολόκληρη τη χώρα, με φόντο την τρίτη επέτειο από το γεγονός που συγκλόνισε την εγχώρια και διεθνή κοινή γνώμη. Για τους διοργανωτές, η ημερομηνία αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα χρονικό ορόσημο πένθους, αλλά μια κρίσιμη στιγμή για τη διεκδίκηση της διαφάνειας και της λογοδοσίας σε όλα τα επίπεδα της κρατικής μηχανής.

Η επέτειος ως σημείο κοινωνικής ενότητας

Στην ανακοίνωσή της, η πρωτοβουλία «Οξυγόνο» υπογραμμίζει την ανάγκη η υπόθεση των Τεμπών να παραμείνει ένα σημείο «πλατιάς ενότητας» της κοινωνίας. Το διακύβευμα, σύμφωνα με τους ενεργούς πολίτες, υπερβαίνει τις κομματικές αντιπαραθέσεις και αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης του πολίτη με το κράτος. Η κινητοποίηση στρέφεται κατά αυτού που περιγράφεται ως «ατιμωρησία των κρατούντων» και ενάντια στη «σκανδαλώδη αποσύνθεση των θεσμών», η οποία, όπως αναφέρεται, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη δικαιοσύνη.

Η απαξίωση των υποδομών και το αίτημα για ασφάλεια

Μια από τις κεντρικές παραμέτρους της διαμαρτυρίας είναι η καταγγελία για τη διαρκή απαξίωση των δημόσιων υποδομών. Η τραγωδία των Τεμπών θεωρείται από την πρωτοβουλία ως το αποκορύφωμα μιας πορείας υποβάθμισης των κρίσιμων δικτύων της χώρας, η οποία θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ανθρώπινη ζωή.

Το κάλεσμα της 28ης Φεβρουαρίου στοχεύει στην ανάδειξη της ανάγκης για ασφαλείς μεταφορές και σύγχρονες υπηρεσίες που θα σέβονται τον πολίτη, μακριά από τη λογική της συρρίκνωσης του κόστους εις βάρος της ασφάλειας.

Από το συλλογικό τραύμα στη συγκρότηση του «Εμείς»

Η ρητορική της κινητοποίησης εστιάζει στην υπέρβαση του συλλογικού τραύματος μέσω του κοινού αγώνα. Οι διοργανωτές προτάσσουν την ανάγκη για τη δημιουργία ενός μεγάλου «Εμείς», μιας συλλογικής φωνής που θα αντισταθεί στην απαξίωση της ζωής και θα απαιτήσει την ουσιαστική δικαίωση των θυμάτων. Μέσα από τη διεκδίκηση της αλήθειας, η κοινωνία των Χανίων καλείται να επανακαθορίσει τις προτεραιότητές της και να θέσει τη δικαιοσύνη ως απαράβατη προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημοκρατίας.