Από το fb του Βασίλη Παλιουριώτη
Όταν η Ελλάδα είχε Έλληνα πρωθυπουργό κι όχι ελληνόφωνα δουλικά του 卐σραήλ!
Χρηματοδοτούν με την αγορά του άχρηστου («Ιρανικό σουρωτήρι») το νέο οπλικό σύστημα του 卐σραήλ…
Οι προσπάθειες έγιναν πράξη: Μια μικρή υπενθύμιση… Επί Τσίπρα-Κοτζιά, υπογράφτηκε η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ!
Όποιος δεν έχει μνήμη δεν έχει μέλλον!
Ιούνης του 1982: το Γενοκτονικό εβραιοναζιστικό καθεστώς των βρεφοκτόνων εισβάλει στο Λίβανο…
Αύγουστος του 1982: ο στρατός των βρεφοκτόνων εισβάλει στη Βηρυτό…
Καλοκαίρι του 1982: οι εβραιοναζί παίρνουν το πράσινο φως από την “πολιτισμένη” δύση και το ΝΑΤΟ για να εξουδετερώσουν την “τρομοκρατία” και τον αρχιτρομοκράτη Γιάσερ Αραφάτ (ναι, τότε για τους “θεσμούς” της “κοινωνίας των εθνών” του ξεφτιλισμένου ΟΗΕ, ο ηγέτης της Παλαιστινιακής Αντίστασης ήταν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ και κανείς πολιτικός ηγέτης δεν τολμούσε να του συμπαρασταθεί…
Τον Αύγουστο του 1982 ένας Ευρωπαίος πρωθυπουργός σηκώνει οργισμένη φωνή!
Ένας Έλληνας τολμάει…
Βέβαια, πως μπορεί να ξεχάσει τη βοήθεια της Παλαιστινιακής Αντίστασης στον αντιδικτατορικό αγώνα…
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο ηγέτης της ΕΡΕ, της ΝΔ, της δεξιάς, ο “εθνάρχης” της Αμερικανοκρατίας συνιστά «ψυχραιμία» στον Ανδρέα Παπανδρέου και τον καλεί…
Πλοία της ελληνικής κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου αναχωρούν για το Λίβανο κι όλοι εκτιμούν πως δεν θα φθάσουν ποτέ, πως οι μεγάλες δυνάμεις δεν θα το επιτρέψουν!
Τα ελληνικά πλοία φθάνουν στη Βηρυτό, επιβιβάζουν ΟΛΟΥΣ τους μαχητές της Παλαιστινιακής Αντίστασης…
Τότε το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα των Εθνικοαπελευθερωτικών Κινημάτων, η παγκόσμια κοινότητα υποκλινόταν μπροστά στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, που ΠΟΤΕ δεν αναγνώρισε ως κράτος το “ισραήλ”… Η αναγνώριση της εβραιοσιωνιστικής οντότητας έγινε από την Ελλάδα με πρωθυπουργός των αρχιερέα της αποσταCiaς Μητσοτάκη και τον υπουργό του των εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά…
Κι όταν μας ρωτούν γιατί θυμόμαστε, γιατί δεν βλέπουμε μπροστά, το μέλλον, τη “νέα εποχή”… θα τους απαντήσουμε: Εμείς θυμούμαστε!
Κι έτσι θα ‘ρθει η μέρα που εμείς θα θυμούμαστε τόσα πολλά, ώστε να θάψουμε σ’ ένα μεγάλο τάφο τους απατεώνες και παραχαράκτες της ιστορίας και του σοσιαλισμού.



