Της Δήμητρας Ζαχαρίκου *
Όσοι αρρώστησαν ή έχουν δικό τους άνθρωπο άρρωστο, εν τέλει η πλειοψηφία του χανιώτικου λαού, ξέρουν τι συμβαίνει. Ξέρουν ότι το νοσοκομείο Χανίων υπολειτουργεί με μια σειρά κλινικές του να κατεβάζουν ρολά. Πρόκειται για τη βασική, κεντρική και μοναδική δομή υγείας που διαθέτει ο νομός Χανίων. Επίσης εδώ και αρκετά χρόνια εξυπηρετεί και το νομό Ρεθύμνου που πρακτικά δεν έχει νοσοκομείο.
Σ’ όλη τη χώρα το δικαίωμα στην πλήρη και δωρεάν περίθαλψη πετσοκόβεται συστηματικά, όπως και μια σειρά άλλα δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων. Το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό παντού δουλεύει σε συνθήκες εξοντωτικής εντατικοποίησης και ιδιαίτερα για τους νοσηλευτές με μισθούς φτώχειας, με δοσμένη την ασταμάτητη ακρίβεια.
Οι μισθοί φτώχειας και πείνας στο σύνολο των εργαζομένων και η πολιτική ξεκληρίσματος των φτωχομεσαίων αγροτών κάνουν το δικαίωμα στη δωρεάν περίθαλψη σημαντικό για την ίδια τη ζωή όλων των ανθρώπων της δουλειάς , αυτών που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας. Όμως για να αυγατίζουν τα κέρδη τους μια χούφτα καπιταλιστικοί όμιλοι, δηλαδή το κηφηναριό του τόπου, η κυρίαρχη πολιτική εδώ και χρόνια (χωρίς σοβαρές διαφορές από κυβέρνηση σε κυβέρνηση) αντιμετωπίζει τις δαπάνες για την περίθαλψη ως σπατάλες που πρέπει να κοπούν. Πρόκειται για την πολιτική όλα στο κεφάλαιο- όλα για το κεφάλαιο. Αυτή η πολιτική προβλέπει μεγάλα αεροδρόμια και μεγάλα έργα, επιδοτεί και ευνοεί πολλαπλώς μεγάλες ξενοδοχειακές και άλλες μπίζνες, δίνει αφορολόγητο πετρέλαιο στους εφοπλιστές, όμως για τις συντάξεις, την ακρίβεια στο κόστους ζωής, τις σπουδές των παιδιών και την περίθαλψη υπάρχει σφίξιμο γιατί λέει δεν αντέχει η οικονομία.
Τα παραπάνω εξηγούν απολύτως την πραγματικότητα της υποστελέχωσης και των τραγικών ελλείψεων του νοσοκομείου Χανίων. Αυτή η πραγματικότητα επιβλήθηκε στο λαό με τα μνημόνια και από τότε κάθε χρόνο γίνεται χειρότερη. Οι εργαζόμενοι που ασφυκτιούν με την πολιτική της λιτότητας δεν έχουν ανάγκη επικοινωνιακά σώου του ανεκδιήγητου Άδωνη Γεωργιάδη με τον «τσαμπουκά» Πολάκη. Η υπόθεση της λειτουργίας του νοσοκομείου και όλων των δομών υγείας σε επίπεδο που να καλύπτουν την ανάγκη ζωής για ίση- πλήρη- δωρεάν περίθαλψη για όλους είναι ζήτημα μαζικής πάλης του χανιώτικου λαού. Οι κοκορομαχίες, ιδιαίτερα μπροστά στις εκλογές, θα πυκνώσουν, όμως η ζωή των εργαζομένων θα κριθεί στους μαζικούς αγώνες που είναι ανάγκη να ξεσπάσουν κόντρα στην πολιτική της λιτότητας που λεηλατεί συστηματικά δικαιώματα και κατακτήσεις.
Η συγκέντρωση στις 30 του Οκτώβρη είναι ανάγκη να μαζικοποιηθεί, αλλά δεν αρκεί να μείνουμε σ’ αυτή. Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να επισκιαστεί από την κοκορομαχία των πολιτικάντηδων. Το δικαίωμα στην περίθαλψη είναι σπουδαία υπόθεση για τη ζωή του λαού. Όπως σ’ όλη την Ευρώπη και στον τόπο μας να μην αποδεχτούμε τη νέα ακόμη πιο άγρια επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματα και τη ζωή μας. Μπορούμε να ξαναβρούμε το δρόμο του αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ζωής και του δίκιου μας. Δε θα σταματήσουν αν δε τους σταματήσουμε. Αποφασιστικά και χωρίς αυταπάτες στο δρόμο του αγώνα για όλα όσα μας ανήκουν…
* μέλος της π.ο. Κομμουνιστική Πάλη



