Η προσωπική μου εμπειρία με τους “Άναρχοάπλυτους”

19 Σχόλια

Φίλοι μου,

Eίμαι πενήντα δυο χρόνων και το όνομα μου είναι Νίκη Λατινάκη.

Μέχρι και το 2011 δεν είχα καμιά άποψη για το πολιτικό γίγνεσθαι.

"Sponsored links"

Πάντα ψήφιζα Ν.Δ. Το Π.Α.ΣΟ.Κ, άσπονδος εχθρός.

Στις τελευταίες εκλογές του 2010 ψήφησα Παπανδρέου για το γνωστό σε όλους μας «Λεφτά υπάρχουν».

Άκουγα πάντα τηλεόραση!

Μέχρι και τον Μάιο του 2011 ήμουν σ’ ένα βαθύ λήθαργο.

Όταν κατεβήκαμε στις πλατείες, ΠΟΤΕ άλλοτε, δεν είχα κατέβει σε διαδήλωση ή διαμαρτυρία.

Ήμουν πάντα μια νομοταγής, καναπεδατη, φραπεδάτη, νοικοκυροπούλα που δεν με απασχολούσαν καθόλου τα κοινά, πόσο μάλλον οι διαδηλώσεις.

Το 2011 κατέβηκα στην πλατεία Αγοράς στα Χανιά, με τους αγανακτισμενους.

Στην αρχή διστακτικά, ερευνητικά.

Καθόμουν, άκουγα τους πάντες, σκεπτόμουν, προβληματιζόμουν.

"Sponsored links"

Μεταξύ αυτών και κάποια παιδιά με ράστα μαλλιά, σκουλαρίκια, ασουλούπωτα, χύμα. Καθόταν χάμω…

-Ποιοι είναι αυτοί;  Ρώτησα.

-Αναρχικοί.

Αυτόματα, χωρίς να το θέλω, τα δωδεκάποντα τακούνια μου, έκαναν ένα βήμα πίσω, σαν να ήθελα να αποφύγω.

Από την τηλεόραση είχα ακούσει τα χειρότερα γι΄αυτους.

Αλήτες, εγκληματίες, άπλυτοι και τόσα αλλά.

Περνούσαν οι μέρες, κατέβαινα κάθε μέρα.

Πάντα τ’ απευφευγα, μαζί με άλλους καλοπλυμένους, περιποιημένους πολίτες, σαν και μένα.

Τα άκουγα  τα παρακολουθούσα, αλλά δεν τα πλησίαζα.

Δεν ταίριαζαν στο στυλ μου.

Εγώ με το ταγιέρ, την δώδεκαποντη γόβα, τι δουλειά είχα εγώ με τους «Άπλυτους»;

Ενώ δεν τα ήξερα, ήμουν προκατειλημμένη απέναντι τους βάση αυτών που είχα ακούσει.

Όσο περνούσαν οι μέρες, αρχίσαμε να γνωριζόμαστε μεταξύ μας και να προσπαθούμε όλοι να οργανωθούμε σ’ ένα κοινό αγώνα.

Τα παιδιά αυτά άρχισαν να ζωγραφίζουν, να παίζουν μουσική, να βγάζουν μια τρυφερότητα και μια ευγένεια που δεν θα μπορούσα να την πιστέψω.

Πάντα βεβαία κρατούσα αποστάσεις.

Συνέλαβα όμως τον εαυτό μου πηγαίνωντας στο σπίτι μου να σκέπτομαι αυτά που είχαν πει τα παιδιά στην πλατεία.

Αρχίσαμε της γνωστές πορείες.

Σε μια από αυτές μου λέει ένα «Αναρχάκι» με ράτσα μαλλιά.

  • Κυρία Νίκη, οι γόβες δεν είναι βολικές στις πορείες.

Τον κοίταξα σαν ηλίθια. Μου χαμογελούσε. Ναι, είχε δίκαιο. Πού πήγαινα. Σε πασαρέλα ή σε διαδήλωση;

(Ποσό άσχετη ήμουν) ….

Βρέθηκα στο Σύνταγμα, 28-29 Ιουνίου του 2011.

Πολλοί Κρητικοί είχαμε ανέβει, για να ενώσουμε την φωνή μας, να μην υποδουλωθούμε. Να μην επιτρέψουμε να ξεπουληθεί η χώρα μας….

Αυτά που βίωσα είναι αδύνατον να σας τα πω ούτε σε μια, αλλά ούτε σε εκατό σελίδες … Ολόκληρο βιβλίο.

Έκτος από τα χιλιάδες χημικά, το ξύλο, την βία, τον φόβο, την οργή, είχα να παλέψω και την ολοκληρωτική ισοπέδωση μέσα μου.

Ότι πίστευα μέχρι τα πενήντα μου για το κράτος, τον βουλευτή, τον ‘καλό αστυνομικό’, τον ‘άναρχοάπλυτο’, όλα ισοπεδώθηκαν μέσα μου. Ολα.

Όλα ήταν ψέματα!

Μπροστά στα μάτια μου ξετυλιγόταν αλήθειες, που ποτέ δεν θα μπορούσε να συλλάβει το μυαλό μου, ούτε στον πιο φρικτό εφιάλτη.

Με τα ιδία μου τα μάτια έβλεπα τους κουκουλοφόρους να κατεβαίνουν από τις κλούβες της αστυνομίας και να μας δέρνουν μαζί με τα εγκληματικά Μ.Α.Τ.

Με τα ιδία μου τα μάτια είδα με βαριές να σπάνε τοις τζαμαρίες και διπλά τους ήταν τα Μ.Α.Τ.

Όταν τελείωναν το «έργο τους» ανενόχλητοι οι ίδιοι οι ματατσιδες τους άνοιγαν την καγκελόπορτα και έμπαιναν μέσα στο προαύλιο της Βουλής.

Αστυνομικοί, κουκουλοφόροι μια αγαπημένη οικογένεια.

Όταν ήθελαν πάλι να κάνουν προβοκάτσια, άνοιγαν την καγκελόπορτα, ξαμολούσαν τα σκυλιά τους και ξανά τα ιδία και τα ιδία…

Οι «καλοί» και οι «ενάρετοι» αστυνομικοί ήταν που ήρθαν μέσα στο Ιατρείο και έσπασαν τα πάντα.

Χτύπησαν γιατρούς, προσωπικό, τραυματίες.

Μας ψέκασαν απευθείας στο πρόσωπο.

Οι «καλοί» αστυνομικοί και όχι οι «άναρχοάπλυτοι» εγκληματίες.

Αυτοί πότε θα τιμωρηθούν για τα εγκλήματα τους; Ποτέ;

Πάντα ο αδύναμος τιμωρείται. Δικαιοσύνη πουθενά.

(Τρομάρα τους. Η Δημοκρατία τους μάρανε. Τρομάρα όλων μας…)

Όταν λιποθυμούσαμε από τα χημικά οι ‘αλήτες’ μαζί με άλλους μας κουβαλούσαν στα χέρια τους και μας πήγαιναν στα ιατρεία .

«Οι αλήτες» μας έδιναν μάσκες μυααλοξ, προσπαθούσαν να μας προφυλάξουν, από το «έντιμο γρεβαντάτο κουστουμάτο, μορφωμένο υπουργό, «της προστασίας του Πολίτη».

Που έδινε εντολές στα γουρούνια, του βρώμικου συστήματος και μας κατασκότωναν στο ξύλο και στα χημικά (και συνεχίζουν κάθε μέρα ανενόχλητοι ποιος θα τους σταματήσει; Οι καναπεδάτοι νοικοκύρηδες;)

Στο τέλος της μέρας περίπου δώδεκα η ώρα μοιράσαμε στα παιδιά, στο κόσμο που ήταν έξω , τα τελευταία φάρμακα που είχαμε.

Τους είπα ότι θα έφευγα με το μετρό (Έπρεπε να κάνω μπάνιο το σώμα μου καιγόταν από τα χημικά)

  • Κυρία δεν το προλαβαίνετε.Τώρα θα περάσει το τελευταίο. Αφήστε να σας βοηθήσουμε.
  • Αμέσως οι “αναρχοαπλυτοι” πήραν στα χέρια τους τα πράγματα μου και με δυο πήδους κατέβηκαν τις σκάλες, έφτασαν στην αποβάθρα και παρακάλεσαν τον οδηγό να περιμένει ένα λεπτό.

Μου είπαν.

-Κυρία. Ευχαριστούμε .

Δεν απάντησα ένας κόμπος ήταν στο λαιμό μου .

Η πόρτα του μετρό είχε κλείσει

Οι «αναρχο απλητοι» που εγώ αποστρεφόμουν, περιφρονούσα,  με χαιρετούσαν μέχρι που χαθήκαμε.

Δεν τα ξαναείδα ποτέ.. Μπορεί την άλλη μέρα; …Ας είναι καλά όπου και να είναι

Το ξημέρωμα της 29 Ιουνίου ανοίγω την τηλεόραση, μετά από μια άγρυπνη νύκτα και ακούω τον γνωστό μας Παπαδάκη, (τον αγαπημένο μου) να λέει:

  • Εκατό αναρχικοί έσπασαν και έκαψαν την Αθήνα και έθεσαν σε κίνδυνο την ζωή των ειρηνικών διαδηλωτών.

Αμέσως σηκώνω το τηλέφωνο, καλώ τον Α.Ν.Τ λέω το όνομα μου και τους λέω:

-Οι μόνοι που έθεσαν σε κίνδυνο την ζωή μου ήταν οι ματατσιδες και τα τσιράκια τους και οχι οι αναρχικοί. Αυτά που λέτε είναι ψέματα.

Του..του..του. Η γραμμή είχε κλείσει.

Όλα τα κανάλια έλεγαν ακριβώς τα ίδια ΨΕΜΑΤΑ

Από εκείνη την ημέρα ποτέ δεν ξαναείδα τηλεόραση. Αρκετά με είχαν κοροϊδέψει και παραπληροφορήσει.

ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ.

Τα Μ.Μ.Ε ΗΤΑΝ ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ . ……

Κατεβαίνοντας από το Σύνταγμα, ήμουν πλέον άλλος άνθρωπος.

(Λέω πολλές φορές ότι οι πλατείες με ΞΥΠΝΗΣΑΝ από ένα λήθαργο πολλών χρόνων και στο Σύνταγμα ενηλικιώθηκα ΠΟΛΙΤΙΚΑ μέσα σε τρία εικοσιτετράωρα.)

Άρχισα να βλέπω με διαφορετικό βλέμμα τους «άναρχοάπλυτους»

Παρακολουθούσα τις υποδειγματικές τους συνελεύσεις .

Θαύμαζα τον σεβασμό και την τάξη που υπήρχε.

Οι συνελεύσεις τους ήταν μάθημα πραγματικής Δημοκρατίας.

Πολλές φορές διαφωνήσαμε, συγκρουστήκαμε, αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια του σεβασμού στην διαφορετική άποψη.

Ναι, σε πολλά δεν συμφωνώ μαζί τους.

Όμως στα πλαίσια του αλληλοσεβασμού πάντα συνυπήρχαμε στον κοινό αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.

Με τον καιρό κατάλαβα, ότι είχαν μια ψυχή πολύ πιο καθαρή από την δική μου, την δική σου.

Σεβόταν, σέβονται, την ζωή, τον άνθρωπο, την φύση, τα ζώα.

Ήταν, είναι, παιδιά με άξιες, όνειρα, ελπίδες και κάποιοι τους τα στερούν βίαια.

Δεν τους άφησαν το δικαίωμα ούτε πια να ονειρευτούν.

Θυμώνουν, αντιδρούν. Άδικα; Δεν νομίζω.

Είμαι σίγουρη ότι ο ιδεολογικά αναρχικός δεν θα βλάψει ποτέ αδύναμο, ανήμπορο ποτέ!

Με δίδαξαν ήθος, αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη, ανθρωπιά.

Από τα χέρια τους έφαγα το πιο νόστιμο ψωμί. Την πιο νόστιμη φασολάδα (καλά να είσαστε)

Αυτά που άκουγα, διάβαζα για χρόνια, για τα παιδιά που ανήκουν στο αναρχικό χώρο, δεν είχαν καμιά σχέση με την πραγματικότητα όπου βίωνα.

Φίλοι μου, αν τα λέω αυτά είναι γιατί τις τελευταίες ημέρες έχουμε γίνει κριτές, εκτελεστές στην πλάτη ενός αδύναμου παΐδι που παλεύει με την ζωή του και τα νόμιμα δικαιώματα του.

Παλεύει και για τα δικά μας δικαιώματα, μια που εμείς δεν έχουμε τα κότσια.

Το στήνουμε κυριολεκτικά, όλοι στο τοίχο όχι μόνο για την ληστεία όπου έκανε και τιμωρήθηκε από την δικαιοσύνη . Αλλά και για την ιδεολογία του.

Φαντάζομαι πόσες «καλές κυρίες »τον βρίζουν, τον κατακρίνουν, τον ξανάσταυρώνουν.

Μπορεί και να λένε, μακάρι να πεθάνει ο αλήτης να ξεβρωμίσουμε.

Αλλά αύριο,”οι καλές κυρίες” θα πάνε στην Εκκλησία, θα κάνουν το σταυρό τους, τις μετάνοιες.

Λες και η αγάπη αυτό μας δίδαξε.

Ποσό ψεύτες, υποκριτές είμαστε. Ολοι μας. Πόσο δειλά και ασήμαντα ανθρωπάκια.

Δεν έχουμε το σθένος να σηκώσουμε το ανάστημα μας σε αυτούς που ρήμαξαν την χώρα μας, εμάς, τα παιδιά μας, το μέλλον μας, τα όνειρα μας.

Απλά τώρα κάνουμε τους κάποιους στην πλάτη ενός μικρού παιδιού.

Ανθρωπάκο, μάθε ότι όσο εσύ είσαι απασχολημένος με τον «κακοποιό» Ρωμανό σου βάζουν την θηλιά ακόμη πιο σφικτά.

Δεν φαντάζεσαι τι ράβουν για την γούνα σου

Ένα αδίστακτο, σάπιο ,διεφθαρμένο σύστημα προκειμένου να γλυτώσει το τομάρι του ξανά, θυσιάζει ένα παΐδι.

Το φιάσκο του Παρισιού δεν πρέπει να το καταλάβεις.

Το ότι σε κορόιδευαν τα Μ.Μ.Ε μαζί με τους πολιτικούς, ότι τέλος τα μνημόνια και η ανέχεια, δεν πρέπει να το καταλάβεις.

Το ότι οι γρεβαντάτοι, οι καλοπλυμένοι, κουστουμάτοι, οι κυρίες με το καλοχτενισμένο μαλλί, το Σανέλταγέρ μας πίνουν το αίμα δεν πρέπει να το καταλάβουμε .

Αύριο ας καθίσουμε στον καναπέ μας, να πιούμε τον φραπέ μας, να δουμε τα λαιφ σταιλ.

Ας κρεμάσουμε τον αλήτη Ρωμανό και όλους τους άλλους «αναρχοαπλυτους»  που θα μας δείξουν, επιμελώς ΟΛΑ τα κανάλια.

Δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε ποτέ να καταλάβουμε την αλήθεια .

Δεν χρειάζεται, γιατί δεν την αντέχουμε.

Καλή λευτεριά.

Νίκη Λατινάκη

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

19 Σχόλια

  1. Iosif Hamlatzis

    Το να είναι κανείς νομοταγής δε σημαίνει αυτομάτως και καναπεδατη, φραπεδάτη, νοικοκυροπούλα που δεν απασχολούν καθόλου τα κοινά, πόσο μάλλον οι διαδηλώσεις.

    • Eleutheri Idea

      τι σημαινει?

      • Iosif Hamlatzis

        νομοταγής είναι αυτός που υπακούει στους νόμος. Αν δε σου αρέσει κάποιος νόμος ή θεωρείς ότι πρέπει να αλλάξει και έχεις επιχειρήματα και όχι απλά γιατί δε σε βολεύει υπάρχουν διαδικασίες ώστε να αλλάξει.

        Μπορείς και επιβάλεται να παίρνεις μέρος σε πορίες αν συμφωνείς με το περιεχόμενο και όχι απλά γιατί είναι cool να παίρνεις μέρος. Μπορείς και επιβάλεται να απεργείς αν συμφωνείς με το λόγο της απεργίας και όχι γιατί κάποιοι είπαν ας κάνουμε μία απεργία.

        Όμως δε σημαίνει βάζω φωτιές σε ξένες περιουσίες. Δε σημαίνει κάνω βανδαλισμούς. Δεν καταστρέφω γενικά δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

        Καλώς ή κακώς (καλώς πιστεύω) από τη στιγμή που ο άνθρωπος εδώ και αιώνες έχει αποφασίσει να ζει σε κοινωνίες και όχι μόνος του είναι υποχρεωμένος να περιορίσει τον εαυτό του και να σέβεται τους άλλους. Γι’ αυτό υπάρχουν οι κανόνες και οι νόμοι.

        Αν κάτι δε σου αρέσει μπορείς πάντοτε να πας στη ζούγκλα να ζήσεις σαν τα ζώα, αλλά δεν έχεις κανένα δικαίωμα να καταστρέφεις ότι δε σου ανοίκει.

      • foljs

        “””Αν δε σου αρέσει κάποιος νόμος ή θεωρείς ότι πρέπει να αλλάξει και έχεις επιχειρήματα και όχι απλά γιατί δε σε βολεύει υπάρχουν διαδικασίες ώστε να αλλάξει.”””

        Καλά, εσύ πρόσεχες πολύ στο μάθημα αγωγής του πολίτη και τα έμαθες απέξω.

        Κάτσε να φτάσεις τα πενήντα και θα δείς πόσοι νόμοι έχουν αλλάξει και που τις έχουν γραμμένοι οι πολιτικοί τις «διαδικασίες» που λες…

  2. lazar

    το παραμυθακι δεν εχει δρακο και δεν μου αρεσε………

    • Χρήστος

      για συνέχισε.. ίσως μάθεις να αναλύεις και να τεκμηριώνεις ..

    • foljs

      Καμμιά άλλη ατακούλα εκτός από αυτή την χιλιοειπωμένη κλισεδιά;

      • 2 Minutes 2 Midnight

        Εσύ μάλλον έχεις βάλει τις δωδεκάποντες γόβες και έγραψες το κείμενο, δεν εξηγείται αλλιώς το θέμα, και το ότι εμφάνισες ένα λογαριασμό να λέει εγώ είμαι η κυρά νίκη, στο οποίο αμέσως απο κάτω απάντησες, το σιγουρεύει αυτό.
        Τέλος πάντων, πάρτο αντρίκια ότι σου κάνουνε πλάκα οι σχολιαστές που πήραν πρέφα την προπαγάνδα και σκέψου το επόμενο παραμυθάκι.

  3. Δημητρα

    δικιο εχει..παντα οι τηλεορασεις λενε ψεματα μονο και μονο για να μαζεψουν τηλεθεατες..οτι συμφερει τον καθενα με λιγα λογια!

  4. DImitris

    Όλα καλά, όλα ωραία, όλα υπαρκτά και το κείμενο σαφές ως προς το νόημά του, δεν αντιλέγω. Είναι όμως γραμμένο σαν κακοστολισμένο προπαγανδίζον παραμυθάκι του Γιαχβέ… Έλεος… Είναι κρίμα να παίρνεις διάσπαρτες αλήθειες “κοινών” ανθρώπων για να φτιάξεις μια ιστορία με σκοπό να αγγίξεις τους πιθανόν ανέγγιχτους και να το προσπαθείς με γραφή παραμυθιού αλά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
    Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας καλός μπάτσος, ένας αναρχοάπλυτος και η κουτσή Μαρία με τις 12ποντες γόβες της… Ακόμα και τα παιδιά είναι σε θέση να διαχωρίσουν ένα κείμενο προπαγανδίζον από την πραγματική ιστορία ενός ανθρώπου που διηγείται με σκοπό να ανοίξουν τα μάτια ο εγκέφαλος και τα αυτιά όσων τη διαβάζουν.

    • foljs

      Από την άλλη είναι εξίσου βλακεία να αναφέρει κανείς μια θρησκεία με 2500+ χρόνια ιστορίας και εξέλιξης ως «προπαγανδίζον παραμυθάκι του Γιαχβέ» σαν 15χρονος που ανακάλυψε την αθεϊα…

      • Reus-sama

        το οτι χρειάστηκε να πατήσετε στην αθεϊα του, σημαίνει πως έχετε άδικο.

  5. artemisanna

    Η κρητη εχει μετρο?……!!!!

    • foljs

      Κατέβηκε από την Κρήτη για να πάει στις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα γράφει, ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;

  6. Reus-sama

    Το οτι γράφει οτι είναι η κυρα νίκη, δεν σημαίνει οτι όντως είναι η κυρα νίκη. Θα μπορούσε άνετα να είναι ένα κείμενο κάποιου αριστερίζοντα ανθρώπου που με τις εμπειρίες του, αποσκοπεί να χειραγωγήσει τους αναγνώστες. (μιας και το κείμενο σε πολλά σημεία δεν είναι πιστευτό). Αλλά ακόμα και να είναι η κυρα νίκη, τι έγινε? Μια 52χρονη γυναίκα που μόνη της παραδέχτηκε πως ήταν έρμαιο προπαγάνδας τόσα χρόνια, έπεσε θύμα μιας ακόμη προπαγάνδας. Γιατί, γνωρίζοντας αναρχικούς, παρότι είναι ευγενικοί (κάποιοι) δεν ακολουθούν τον ορισμό της αναρχίας, στερόντας την ελευθερία απο άλλους ανθρώπους. Μην μου πείτε πως οργανωμένοι κρατικοί αναρχικοί πετούσαν στρατιωτικούς στην θάλασσα της Θεσσαλονίκης…

    • Νικη Λατινακη

      Είμαι η κυρία Νίκη

  7. Γερασιμος

    και μετα ηρθαν οι δεινοσαυροι μπλα-μπλα-μπλα και εζησαν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα.

  8. 2 Minutes 2 Midnight

    Ό άπλυτος που έγραψε το άρθρο έχει τόσο απλοϊκό μυαλό που δεν σκέφτηκε ότι θα του ξεφύγουν κουβέντες του συναφιού του και θα ξεβρακωθεί…
    Ούτε σε εκθέσεις της τρίτης δημοτικού τέτοια νοηματική συνέχεια…
    Δεν φτάνει που είναι άπλυτος, είναι κυρίως αγράμματος!

  9. marmel

    ερχεται καποια στιγμη στη ζωη που ξαφνικα τα γεγονοτα ειναι τοσο τρανταχτα,που νιωθουμε οτι μας χτυπησε βαριοπουλα στο κεφαλι….και ξυπνας απο το ονειρο ή απο τον εφιαλτη…αναλογος…..μπλε ή κοκκινο χαπι….διαλεξε….η Νικη εζησε τα γεγονοτα οπως τα περιγραφει και ειναι σεβαστη η γνωμη και η εμπειρια της….ημουν κι εγω στο συνταγμα τοτε…..και συμφωνω μαζι της σε πολλα…..οποιος ειναι εξω απ’ το χορο,πολλα τραγουδια ξερει…..

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις