Έντονη πολιτική και συμβολική αντιπαράθεση στους κόλπους του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων πυροδοτεί η απόφαση μετονομασίας της οδού Πλάτωνος προς τιμήν του εκλιπόντος Χανιώτη βουλευτή και υπουργού Μανούσου Βολουδάκη.

Με δημόσια παρέμβασή του, ο δημοτικός σύμβουλος Βασίλης Πετρουλάκης εκφράζει την κατηγορηματική του αντίθεση στην αντικατάσταση του ονόματος του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου από τον αστικό ιστό της πόλης, διαχωρίζοντας την προσωπική και πολιτική εκτίμηση προς τον αποβιώσαντα πολιτικό από την προστασία της ιστορικής μνήμης.

Παράλληλα, ο κ. Πετρουλάκης θέτει ζήτημα άνισης μεταχείρισης απέναντι σε άλλες κορυφαίες προσωπικότητες των Χανίων που δεν έτυχαν ανάλογων τιμών, ενώ στρέφει τα βέλη του προς τη δημοτική αρχή και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης, καταγγέλλοντας φαινόμενα νεποτισμού και πολιτικής ισχύος με αναφορές και στην προγενέστερη μετονομασία της οδού Ακρωτηρίου σε Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Η σύγκριση με τον Πλάτωνα και η πολιτική εκτίμηση στον Μανούσο Βολουδάκη

Στην τοποθέτησή του, ο κ. Πετρουλάκης σπεύδει εξαρχής να αποσαφηνίσει ότι η διαφωνία του δεν εδράζεται σε προσωπική απαξίωση της προσφοράς του Μανούσου Βολουδάκη, αναγνωρίζοντας τη συμβολή του στα κοινά του τόπου, παρά τις ιδεολογικές τους αποκλίσεις:

«Εκτιμώ τον Μανούσο Βολουδάκη ως πολιτικό και ως άνθρωπο που πρόσφερε ό,τι μπορούσε σε αυτή την πόλη. Δεν τον ψήφισα ποτέ γιατί δεν ανήκω στον πολιτικό του χώρο, αλλά αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν τον εκτιμούσα. Εκτιμούσα και εκτιμώ όμως πιο πολύ τον Πλάτωνα και θεωρώ αδιανόητο να αντικαταστήσουμε ένα δρόμο, να βγάλουμε τον Πλάτωνα και να βάλουμε τον Βολουδάκη».

Η τοποθέτηση αυτή θέτει ως βασικό επιχείρημα ότι η απόδοση τιμών σε σύγχρονα πολιτικά πρόσωπα δεν μπορεί να συντελείται εις βάρος θεμελιωδών μορφών της παγκόσμιας και εθνικής πνευματικής κληρονομιάς.

Οι παραλείψεις ιστορικών προσωπικοτήτων των Χανίων

Επεκτείνοντας τον προβληματισμό του, ο δημοτικός σύμβουλος αντιπαραβάλλει την περίπτωση της οδού Πλάτωνος με τη διαχρονική στάση του Δήμου απέναντι σε άλλες εξέχουσες πολιτικές, πνευματικές και εκκλησιαστικές μορφές που σημάδεψαν την ιστορία των Χανίων και της Κρήτης.

Αναφερόμενος σε συγκεκριμένα πρόσωπα, υπογραμμίζει την απουσία αντίστοιχων πρωτοβουλιών στα σημεία όπου έζησαν:

«Εκτιμώ τον Κωστή Νικηφοράκη, εκτιμώ τον Μανώλη Σκουλάκη, τον Σήφη Βαλυράκη, αλλά και τον Ειρηναίο Γαλανάκη, τον Γιώργη Μανουσάκη και τόσους άλλους σημαντικούς ανθρώπους αυτής της πόλης. Δεν είδα για όλους αυτούς ούτε ονοματοδοσία ούτε αντικατάσταση ονόματος οδού στα σπίτια τους».

Με τον τρόπο αυτό αναδεικνύεται η έλλειψη ενιαίων, αντικειμενικών και καθολικών κριτηρίων στην άσκηση της πολιτικής ονοματοδοσίας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, γεγονός που δημιουργεί αισθήματα επιλεκτικής αναγνώρισης.

Η στάση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και η καταγγελία για «νεποτισμό»

Ιδιαίτερη αιχμή περιλαμβάνει η τοποθέτηση του κ. Πετρουλάκη σχετικά με τις θεσμικές διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί στο σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, υπήρξε ρητή αναφορά από τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν θα ενέκρινε αλλαγή υφιστάμενου ονόματος οδού, εξέλιξη η οποία τελικώς ανατράπηκε.

Συνδέοντας τη συγκεκριμένη απόφαση με προηγούμενες αμφιλεγόμενες μετονομασίες στην πόλη, ο δημοτικός σύμβουλος κατέληξε σε έναν αυστηρό πολιτικό σχολιασμό:

«Και προχθές μας έλεγε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν θα δεχτεί αλλαγή ονόματος. Και να που δέχτηκε. Βεβαίως όταν είσαι καβάλα στο κύμα της εξουσίας μπορείς να αλλάζεις και ονόματα και σε δρόμους, την Ακρωτηρίου να την κάνεις Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αν αυτό δεν είναι νεποτισμός τότε τι είναι νεποτισμός;»