Εδώ και αρκετές ημέρες, το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια άνευ προηγουμένου περιβαλλοντική κρίση: Μια ξαφνική, μαζική άνθιση φυκιών στη Μεσόγειο Θάλασσα ανάγκασε το κλείσιμο των πέντε από τα έξι εργοστάσια αφαλάτωσης στα οποία βασίζεται η υδροδότηση της χώρας.

Η Αρχή Υδάτων του Ισραήλ και η Εταιρεία Υδάτων Mekorot άρχισαν να μειώνουν την παροχή νερού στους αγρότες στον νότο, ενώ ορισμένες τοπικές αρχές άρχισαν να ειδοποιούν τους κατοίκους για επικείμενες διακοπές νερού.

Επιπλέον, το Ισραήλ διέκοψε προσωρινά την παροχή νερού στη Λωρίδα της Γάζας, επηρεάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ήδη υποφέρουν από σοβαρή λειψυδρία.

Μέχρι το απόγευμα της Πέμπτης, το πρόβλημα δεν είχε ακόμη επιλυθεί. Η Αρχή Υδάτων και η Mekorot αναγκάστηκαν να αντλήσουν νερό από τη λίμνη Κινερέτ (Lake Kinneret) και από τον παράκτιο υδροφόρο ορίζοντα, των οποίων η στάθμη των υδάτων είναι ήδη επικίνδυνα χαμηλή.

Την Παρασκευή, η Αρχή Υδάτων του Ισραήλ ανέφερε ότι η παροχή επανήλθε σε κανονικά επίπεδα μετά από μια εβδομάδα αναταραχών μέσω της ελεγχόμενης λειτουργίας ορισμένων εγκαταστάσεων αφαλάτωσης, των αυξημένων ροών από τη Θάλασσα της Γαλιλαίας και εκατοντάδων πηγαδιών υπόγειων υδάτων, αλλά δεν παρείχε εκτίμηση για το πότε θα τελείωνε η κρίση των φυκιών.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν τα ακριβή αίτια της ασυνήθιστης άνθισης φυκιών, η οποία αναμφίβολα ξεκίνησε από το Δέλτα του Νείλου προτού μετακινηθεί βόρεια προς τις μεσογειακές ακτές του Ισραήλ. Είναι πιθανό ότι εντάθηκε λόγω των μεγάλων ποσοτήτων ανεπεξέργαστων λυμάτων που απορρίπτονται στη Μεσόγειο από τη Γάζα, ως αποτέλεσμα της καταστροφής των μονάδων επεξεργασίας λυμάτων και των αγωγών αποχέτευσης στη Λωρίδα από τον ισραηλινό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Από τότε που τέθηκε σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός τον Οκτώβριο του 2025, το Ισραήλ αρνείται να επιτρέψει σε ανθρωπιστικές οργανώσεις να εισαγάγουν στη Λωρίδα τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τις γεννήτριες, τους σωλήνες και τα ηλεκτρικά συστήματα που απαιτούνται για την αποκατάσταση της λειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας της Γάζας. Το τίμημα πληρώνεται όχι μόνο από τους κατοίκους της Λωρίδας, οι οποίοι ζουν σε ένα μολυσμένο, επικίνδυνο περιβάλλον, αλλά και από το Ισραήλ.

Είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι η χώρα δεν θα επηρεαζόταν από την κατάσταση κατά την οποία ο πληθυσμός της Γάζας – περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι – ζει ανάμεσα σε ερείπια καθώς ανεπεξέργαστα λύματα ρέουν στη θάλασσα. Όπως με κάθε ζήτημα, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν προέβλεψε το μέλλον και δεν κατανόησε τις επιπτώσεις της καταστροφής που προκάλεσε το κράτος στη Λωρίδα.

Η κρίση των φυκιών αποκάλυψε επίσης την ευθραυστότητα της υδατικής οικονομίας του Ισραήλ, την οποία διαχειρίστηκαν ανεύθυνα ο υπουργός Ενέργειας Έλι Κοέν (Eli Cohen) και οι προκάτοχοί του. Ο Κοέν αγνόησε τις συστάσεις των ειδικών για επιτάχυνση της κατασκευής πρόσθετων μονάδων αφαλάτωσης και για προστασία των εθνικών πηγών νερού – της λίμνης Κινερέτ και του παράκτιου υδροφόρου ορίζοντα. Προτίμησε να ακολουθήσει μια λαϊκίστικη πολιτική που εξοικονομούσε στα νοικοκυριά μερικές δεκάδες πένες τον μήνα.

Η άνθιση των φυκιών έχει επίσης επηρεαστεί από την άνοδο της θερμοκρασίας των υδάτων στη Μεσόγειο Θάλασσα τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι άμεσο αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, την οποία η κυβέρνηση του Ισραήλ αγνοεί. Οι επιστήμονες δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι ο κίνδυνος παρόμοιων, πιο σοβαρών φαινομένων άνθισης μόνο θα αυξάνεται. Μια κυβέρνηση που δεν αναλαμβάνει δράση για να προετοιμάσει την υδατική οικονομία για τέτοια συμβάντα παραμελεί το καθήκον της και εγκαταλείπει τους πολίτες της.

Το παραπάνω άρθρο είναι το κύριο άρθρο (lead editorial) της Haaretz, όπως δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στην εβραϊκή και την αγγλική γλώσσα στο Ισραήλ.