Κάποιοι φαίνεται ότι έχουν ξεχάσει ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης μπήκε φυλακή όχι για λόγους… πολιτικούς όπως αρέσει σε κάποιους να λένε, αλλά επειδή ήταν πρωτοπαλήκαρο ενός ανοιχτά νεοναζιστικού κόμματος που δρούσε ως εγκληματική οργάνωση.
Λοιπόν, επειδή όμως εμείς δεν ξεχνάμε όπως δεν πρέπει να ξεχνά κανένας Δημοκράτης, υπενθυμίζουμε από όσα είχαν ειπωθεί στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Κατά τη φάση ανάγνωσης των εγγράφων και των καταγεγραμμένων συνομιλιών που προέκυψαν από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, καταγράφεται με ανατριχιαστική ενάργεια ότι ο αδικοχαμένος αντιφασίστας μουσικός αποτελούσε επί μήνες συνειδητό στόχο των ομάδων κρούσης της οργάνωσης. Οι καταγραφές πιστοποιούν την οργανωμένη κινητοποίηση δεκάδων μελών στο Κερατσίνι, αποκαλύπτουν τον ρόλο του Ρουπακιά στις «ομάδες ασφαλείας» προς όφελος του κόμματος, ενώ επιβεβαιώνουν τη στρατιωτική ιεραρχία που απαιτούσε τελική έγκριση από τον επικεφαλής Νίκο Μιχαλολιάκο, υπενθυμίζοντας το πραγματικό περιεχόμενο της δράσης που οδήγησε τα ηγετικά στελέχη, ανάμεσά τους και τον Ηλία Κασιδιάρη, στη φυλακή για διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση.
Η κατάρριψη της θεωρίας περί «οπαδικών διαφορών» και το οργανωμένο ανθρωποκυνηγητό
Από την πρώτη στιγμή μετά το έγκλημα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013, υποστηρικτές και στελέχη της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να αποδώσουν τη δολοφονία σε συμπλοκή με οπαδικά κίνητρα ή σε μεμονωμένη πρωτοβουλία, φτάνοντας στο σημείο να διακινούν ισχυρισμούς περί σχέσεων του δράστη με την Αριστερά. Οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες του Νικόλαου Αποστόλου, ωστόσο, διαλύουν κάθε τέτοιο επιχείρημα, καταδεικνύοντας ότι το τάγμα εφόδου κινήθηκε συντεταγμένα και καταδίωξε τον Φύσσα εκτός του καταστήματος.
Στην πρώτη καταγεγραμμένη συνομιλία, ο Αποστόλου απορρίπτει ειρωνικά τις περί οπαδικών δικαιολογίες, περιγράφοντας την επίθεση:
«Να σου πω… καλά, αφού λένε ότι ξεκίνησε το θέμα από οπαδικά… μαλακίες πρόλαβαν να πουν! Ολυμπιακός ήταν ο ένας, Ολυμπιακός κι ο άλλος, και ο πατέρας της μικρής ήταν Ολυμπιακός, κι αυτός ο μαλάκας ήταν Ολυμπιακός, κι όλοι οι μαλάκες ήταν… Ο Τσάκας κι όλοι αυτοί ήτανε, αυτοί πήγανε στο σκηνικό. […] Μα τους κυνηγήσανε, ρε! Τους κυνηγήσανε, δεν έγινε μες στην καφετέρια. Τους κυνηγήσανε και τρέξανε… αλλού τρέξανε. […] Αυτός έλεγε στο τηλέφωνο: “Θα τον εφάω τον πούστη”, τέτοια. Έγινε θέμα χοντρό, σου λέω, σοβαρό».
Η παρουσία γνωστών τοπικών στελεχών, όπως του αναφερόμενου με το προσωνύμιο «Τσάκας», επιβεβαιώνει την ενεργό συμμετοχή του πυρήνα της οργάνωσης στη συμπλοκή και στην καταδίωξη.
Η στοχοποίηση του Παύλου Φύσσα: «Τους ψάχναμε πολύ καιρό στο Ρεσάλτο»
Τα ηχητικά πειστήρια αποδεικνύουν ότι η επίθεση δεν υπήρξε στιγμιαία αντίδραση, αλλά η κατάληξη μίας μακράς περιόδου αναζήτησης και στοχοποίησης του Παύλου Φύσσα και του αντιφασιστικού περιβάλλοντος στο Κερατσίνι. Ο Αποστόλου ακούγεται επανειλημμένα να αναφέρει ότι τα τάγματα εφόδου είχαν επιχειρήσει επανειλημμένα να εντοπίσουν τη συγκεκριμένη ομάδα στον κοινωνικό χώρο «Ρεσάλτο»:
«Μόλις τον πέτυχε αυτόν, σάλταρε. Γιατί τους ψάχναμε καιρό αυτούς, ρε. Είναι αυτοί που έχουν το “Ρεσάλτο” κάτω. […] Καλά, από τα μεγαλύτερα στέκια τους, ρε. Κάνουνε κουμάντο δυο-τρία άτομα, είναι δίπλα από το Porto Leone. Τους ψάχναμε, πενήντα φορές είχαμε πάει. Τίποτα, ρε! Και μόνο βγαίνανε και λέγανε ότι μας ψάχνουν αυτοί και τέτοια, και ότι μας έχουνε πεθάνει στη φάπα. Ε, τον πέτυχε, του λέει, βγάζει τα δικά του και τον… γάμησε!».
Η ίδια παραδοχή επαναλαμβάνεται και σε μεταγενέστερη συνομιλία, όπου εξηγείται η μαζική κινητοποίηση τριάντα ατόμων της Χρυσής Αυγής λόγω της σωματικής ισχύος του Φύσσα:
«Γιατί άμα του την πέφτανε, θα τον είχε διαλύσει ο Φύσσας, έδινε πολύ ξύλο αυτός. Ήταν γερός… Γι’ αυτό πήγανε και τριάντα άτομα, ρε μαλάκα! Αυτούς τους ψάχναμε πόσο καιρό, ρε! Όλη αυτή την παρέα που έχουν το “Ρεσάλτο” κι όλοι αυτοί… Είχαμε πάει και με τους Περαματιώτες τότε. […] Ψάχναμε πολύ καιρό, ρε. Τρεις φορές είχαμε πάει “Ρεσάλτο”».
Σε άλλη επικοινωνία, ο στρατολογητής ανακαλεί παλαιότερο περιστατικό καταδίωξης στη Νίκαια, γύρω από την πλατεία στο Περιβολάκι, όταν στελέχη της οργάνωσης —μεταξύ των οποίων κατονομάζονται ο Δεβελέκος και ο Μάκης— αναζητούσαν τον Φύσσα την ώρα που κολλούσε αφίσες.
Η ένταξη του Ρουπακιά στις «ομάδες ασφαλείας» και το «καλό για το κόμμα»
Κομβικό στοιχείο της ποινικής δικογραφίας αποτελεί η παραδοχή του Νικόλαου Αποστόλου για τον τρόπο ένταξης του φυσικού αυτουργού της δολοφονίας στον επιχειρησιακό βραχίονα της Χρυσής Αυγής. Ο συνομιλητής περιγράφει πώς ο 45χρονος τότε Γιώργος Ρουπακιάς στρατολογήθηκε απευθείας στα τάγματα εφόδου:
«Κι αυτός ο κακομοίρης, τον είχα βάλει εγώ σ’ αυτά, ρε μαλάκα… Δεν είχε τσακωθεί ποτέ μέχρι τώρα και τον έβαλα εγώ σ’ αυτά. Μου ‘λεγε η μικρή: “Για ποιο λόγο τον έβαλες σ’ αυτά;”. Λέω: “Αφού ήθελε να μπει! Δεν ήταν κανένα παιδάκι”, λέω, “45 χρονών άνθρωπος ήτανε”».
Αντίστοιχα αποκαλυπτική για το κίνητρο και την αντίληψη των μελών είναι η αποτίμηση της πράξης. Στις συνομιλίες, η δολοφονική ενέργεια χαιρετίζεται ως κομματική προσφορά:
«…και πήγε και… βγάλαν όλοι οι δικοί μας μαχαίρι στην καρδιά του κάθε αντιφά. — Μπράβο! Μαγκιά του, ρε! — Δεν πειράζει, έκανε κάτι χρήσιμο. Τόσο καιρό δεν είχε τσακωθεί ποτέ… το ‘κανε μια καλή! Καμάρι τώρα αυτός! Μαγκιά τώρα αυτός! — Ε, ναι ρε μαλάκα, εννοείται. Έκανε κάτι καλό για το κόμμα».
Απομαγνητοφώνηση Συνομιλιών
Συνομιλία 1
— Να σου πω… καλά, αφού λένε ότι ξεκίνησε το θέμα από οπαδικά… μαλακίες πρόλαβαν να πουν! Ολυμπιακός ήταν ο ένας, Ολυμπιακός κι ο άλλος, και ο πατέρας της μικρής ήταν Ολυμπιακός, κι αυτός ο μαλάκας ήταν Ολυμπιακός, κι όλοι οι μαλάκες ήταν… Ο Τσάκας κι όλοι αυτοί ήτανε, αυτοί πήγανε στο σκηνικό.
— Καλά, συγγνώμη ρε παιδάκι μου, και δεν μπορούσαν να στήσουν, δηλαδή, μια άλλη κουφή φάση; Μια άλλη μέρα;
— Μα τους κυνηγήσανε, ρε! Τους κυνηγήσανε, δεν έγινε μες στην καφετέρια. Τους κυνηγήσανε και τρέξανε… αλλού τρέξανε.
— Το ξέρω. Τώρα… στο τάδε έγινε αυτό. Αυτός έλεγε στο τηλέφωνο: «Θα τον εφάω τον πούστη», τέτοια.
— Ναι, ρε. Έγινε θέμα χοντρό, σου λέω, σοβαρό.
— Ε, ναι ρε. Κλασικά…
Συνομιλία 2
— …και πήγε και… βγάλαν όλοι οι δικοί μας μαχαίρι στην καρδιά του κάθε αντιφά.
— Μπράβο! Μαγκιά του, ρε!
— Δεν πειράζει, έκανε κάτι χρήσιμο. Τόσο καιρό δεν είχε τσακωθεί ποτέ… το ‘κανε μια καλή! Καμάρι τώρα αυτός! Μαγκιά τώρα αυτός!
— Ε, ναι ρε μαλάκα, εννοείται. Έκανε κάτι καλό για το κόμμα.
— Τι; Έκανε κάτι καλό για το κόμμα; Ξέρεις ποιος το ‘κανε;
— Ποιος;
— Τη μικρή τη θυμάσαι που είχα φέρει εγώ στην Αργυρούπολη;
— Ναι, ναι.
— Ο πατέρας της!
— Έλα, ρε μαλάκα!
— Τώρα πήρε η μικρή και μου ‘πε… Σάλταρε, ρε μαλάκα! Μόλις τον πέτυχε αυτόν, σάλταρε. Γιατί τους ψάχναμε καιρό αυτούς, ρε. Είναι αυτοί που έχουν το «Ρεσάλτο» κάτω.
— Το «Ρεσάλτο» που έχουν στο Κερατσίνι; Τι είναι αυτό; Δεν το ξέρω.
— Καλά, από τα μεγαλύτερα στέκια τους, ρε. Κάνουνε κουμάντο δυο-τρία άτομα, είναι δίπλα από το Porto Leone. Τους ψάχναμε, πενήντα φορές είχαμε πάει. Τίποτα, ρε! Και μόνο βγαίνανε και λέγανε ότι μας ψάχνουν αυτοί και τέτοια, και ότι μας έχουνε πεθάνει στη φάπα. Ε, τον πέτυχε, του λέει, βγάζει τα δικά του και τον… γάμησε!
Συνομιλία 3
— Κι αυτός ο κακομοίρης, τον είχα βάλει εγώ σ’ αυτά, ρε μαλάκα… Δεν είχε τσακωθεί ποτέ μέχρι τώρα και τον έβαλα εγώ σ’ αυτά. Μου ‘λεγε η μικρή: «Για ποιο λόγο τον έβαλες σ’ αυτά;». Λέω: «Αφού ήθελε να μπει! Δεν ήταν κανένα παιδάκι», λέω, «45 χρονών άνθρωπος ήτανε».
Συνομιλία 4
— Σήκωσέ το τώρα, γιατί δεν το σηκώνεις; Έλα… Τι έγινε; Πες μου κάτι: αυτό το σκηνικό που έγινε, είναι ο γνωστός ο Γιώργος;
— Ναι, ο… ρε.
— Καλά του ‘κανε! Καλά του ‘κανε! Μπράβο!
— Άσ’ τονε…
— Καλά, δεν ντρέπεσαι;
— Τι να ντραπώ ρε, πας καλά; Καλά του ‘κανε! Αυτός την έψαχνε, το μπάσταρδο! Τον ψάχναμε τόσο καιρό με τον άλλον τον μαλλιά!
— Έχουνε καταγράψει στο κινητό τη δολοφονία;
— Τι έχουν καταγράψει; Ε, αυτό… Μάρτυρες. Ωραίο παλικάρι ήταν αυτός…
— Έλα μωρέ με τον βλάκα, τον πρεζάκια! Να ξέρεις πού τον είχαμε πετύχει… Θυμάσαι όταν είχε γίνει φασαρία που ήμασταν με το παιδί σε κάτι φανάρια στη Νίκαια;
— Δεν θυμάμαι.
— Με το παιδί που τους έλεγα, που τους έβριζα… που ήμασταν και μου ‘λεγες «πάμε να φύγουμε», και μετά πήρα κι άφησα εσένα πιο πάνω, άφησα και το παιδί και κατέβηκα μετά με τους τέτοιους, με τον Δεβελέκο και τον Μάκη —δεν θυμάμαι— και τους ψάχναμε στη Νίκαια, γύρω-γύρω στο Περιβολάκι;
— Α, ναι! Που κολλούσαν τις αφίσες;
— Ναι, ναι, που του ‘λεγε «έλα, έλα»… Αυτό το μπάσταρδο ήταν!
Συνομιλία 5
— Έχει κάτσει και τα έχει πει αυτός τώρα…
— Τα ξέρω, τα διαβάζω, τα διαβάζω.
— Τα πάντα! Μέχρι και ότι προστατεύετε Πακιστανούς και παίρνετε λεφτά…
— Ναι, ναι, ναι, τα πάντα.
— Κανόνισε λίγο να μου ‘ρθουν εδώ… Τα ‘χεις πετάξει όλα τα πράγματα τώρα;
— Δεν ξέρω, πρέπει να υπάρχουν φωτογραφίες… Τον Δεβελέκο έχουνε βγάλει, τον Σωτήρη…
— …μιλούν στο Star οι γονείς του Παύλου.
— Λέει, και είπανε —γι’ αυτό είπε αυτό το μεγαλοστέλεχος του Πειραιά, αυτός ο πρώην χρυσαυγίτης του Πειραιά— ότι ενημερώσανε το μεγαλοστέλεχος της Νίκαιας, αυτός πήρε βουλευτή, και ο βουλευτής πήρε τον Μιχαλολιάκο και πήγε και τον σκότωσε.
— Ναι, μωρέ, εντάξει, αυτή είναι η ιεραρχία. Πώς πήγαινε; Για να κάνεις κάτι, παίρνεις πρώτα τον Γιάννη, ο Γιάννης το λέει στον μεγάλο, κι αν δώσει το ΟΚ ο μεγάλος, πας.
Συνομιλία 6
— Γιατί άμα του την πέφτανε, θα τον είχε διαλύσει ο Φύσσας, έδινε πολύ ξύλο αυτός. Ήταν γερός…
— Γι’ αυτό πήγανε και τριάντα άτομα, ρε μαλάκα! Αυτούς τους ψάχναμε πόσο καιρό, ρε! Όλη αυτή την παρέα που έχουν το «Ρεσάλτο» κι όλοι αυτοί… Είχαμε πάει και με τους Περαματιώτες τότε.
— Α, συχνάζουνε και στο «Ρεσάλτο» κι αυτά;
— Άσε, «Ρεσάλτο», όλοι αυτοί είναι, ναι. Ψάχναμε πολύ καιρό, ρε. Τρεις φορές είχαμε πάει «Ρεσάλτο».
— Σώπα!
— Αλλά το θέμα ήταν ότι στο ένας με έναν δύσκολα τον έπαιρνες.
— Τόσο δυνατός ήτανε, ρε μαλάκα;
— Αλλά κοίταξε, για μας ήταν δυνατός. Για σένα που είσαι πυγμάχος δεν είναι τίποτα.
— Έξω, έξω… Σε έφτιαξα, να πεις!
— Έλα, άσε, μαλάκα, δεν αστειεύομαι. Με δύο μπουκέτα ξαπλώνεις άνθρωπο.
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
