Του Ειρηναίου Μαράκη

Η αμερικανική βάση της Σούδας, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα Χανιά, εμπλέκεται άμεσα στη νέα φάση του πολέμου εναντίον του Ιράν, που διεξάγει ο αμερικανοσιωνιστικός άξονας, εκθέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την εργατική τάξη και τον λαό του τόπου μας. Τα αιτήματα για να κλείσουν και να απομακρυνθούν, εδώ και τώρα, οι αμερικανικές βάσεις από τη Σούδα, καθώς και για να σταματήσει η ενεργός συμμετοχή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, είναι σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ.

Στη νέα αυτή επίθεση εμπλέκονται ακόμη πιο βαθιά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η αστική τάξη, πιστές στον σχεδιασμό του ιμπεριαλιστικού και αντιδραστικού άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Ισραήλ, στέλνοντας φρεγάτες και F-16 στην Κύπρο. Εντείνουν τη στήριξή τους προς τον Τραμπ και τον Νετανιάχου και πρέπει να τους σταματήσουμε. Η επίθεση του Τραμπ με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν δεν αποτελεί μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση. Πρόκειται για ένα ευρύ σχέδιο με απρόβλεπτες διαστάσεις και τεράστιες συνέπειες, όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή αλλά και για την παγκόσμια οικονομία. Ήδη η τιμή του πετρελαίου εκτινάχθηκε χθες στα 100 δολάρια το βαρέλι, προμηνύοντας επιπτώσεις που θα αγγίξουν όλες τις χώρες. Κι όμως, για την υποβάθμιση της ευρύτερης περιοχής μας και για τους κινδύνους που εγκυμονεί η πολεμική εμπλοκή της χώρας δεν θεωρείται υπεύθυνη η αμερικανική στρατιωτική βάση της Σούδας. Υπεύθυνη παρουσιαζόταν η κεραία των μεσαίων κυμάτων της ΕΡΤ, που «έπρεπε να φύγει» – και τελικά την έριξαν. Αυτά δεν μας έλεγαν οι λαλίστατοι «εκπρόσωποι» των κατοίκων της περιοχής; Τώρα που ο πραγματικός κίνδυνος αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας, επικρατεί σιωπή. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Γίνεται συχνά συζήτηση για την καταπίεση του λαού του Ιράν από το καθεστώς που κυβερνά τη χώρα. Υπάρχει, όμως, μια βασική δημοκρατική αρχή: δεν υπάρχει κανενός είδους «απελευθέρωση» όταν σκοτώνονται οι ίδιοι οι πολίτες μιας χώρας στο όνομα της προστασίας των δικαιωμάτων τους. Αυτό ακριβώς συνέβη το περασμένο Σάββατο, με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που στοίχισε τη ζωή σε 165 μαθήτριες και στο προσωπικό του σχολείου τους. Σε έναν τέτοιο πόλεμο, άδικο και απρόκλητο, που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και επιχειρεί να επιβάλει το «δίκαιο του ισχυρού», αναπαράγοντας κατά γράμμα την τακτική που ανέπτυξε το κράτος του Ισραήλ κατά τη διάρκεια της γενοκτονικής εκστρατείας σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή καμία συμμετοχή της χώρας μας.

Οι τοπικές κοινωνίες και, ευρύτερα, οι δημοκρατικές δυνάμεις δεν μπορούν να σιωπούν. Οφείλουν να αναδείξουν τα παραπάνω αιτήματα και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους στον δημόσιο χώρο. Το οριστικό κλείσιμο της βάσης, το άνοιγμα της νήσου Σούδας στο κοινό και η άρση του αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης, σε αγαστή συνεργασία με την «Τοπική Αυτοδιοίκηση» – Δήμο και Περιφέρεια Χανίων – συνιστούν μια στοιχειώδη και υγιή διεκδίκηση.

Όμως αυτά δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς ένα μεγάλο, μαζικό αντιπολεμικό κίνημα, τόσο εδώ όσο και διεθνώς. Αυτή είναι η πραγματική απάντηση στην επίθεση και στον πόλεμο. Δεν περιμένουμε την κλιμάκωση. Οργανωνόμαστε από τώρα. Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε το πρώτο αντιπολεμικό συλλαλητήριο με πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία και την πρεσβεία του Ισραήλ, ενώ κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις. Ήταν μια μικρή απάντηση μπροστά στο μέγεθος της επίθεσης. Χρειάζεται συνέχεια, οργάνωση και συντονισμός με αντιπολεμικές πρωτοβουλίες στις ΗΠΑ, για μια καμπάνια που μπορεί να γράψει ιστορία.

Αυτό σημαίνει ότι δεν καλούμε τον Μητσοτάκη «να ξεκαθαρίσει τη θέση του», όπως του ζητά ο Τσίπρας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στηρίζει και συμμετέχει ενεργά σε αυτόν τον πόλεμο και το αντιπολεμικό κίνημα αποτελεί τη δύναμη που μπορεί να τη σταματήσει και να την ανατρέψει. Μέσα από αυτή τη σύγκρουση θα αναδειχθούν και όλα τα υπόλοιπα αιτήματα.

Ειρηναίος Μαράκης