31.8 C
Chania
Wednesday, July 17, 2024

Η φρίκη του να γίνεσαι αντιληπτός από τους άλλους και γιατί μισείς τις φωτογραφίες του εαυτού σου

Ημερομηνία:

“Πώς σταματάμε να γινόμαστε αντιληπτοί από τους άλλους;” αναρωτιέται κάποιος χρήστης του Twitter. “Έχω βαρεθεί τόσο πολύ που οι άλλοι έχουν άποψη για μένα, δεν μπορώ άλλο να το αντέξω”, προσθέτει ένας άλλος. “Θέλω να τα διαγράψω όλα, να απενεργοποιήσω όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχω χρησιμοποιήσει ποτέ στη ζωή μου. Θέλω να εξαφανιστεί κάθε ίχνος μου και να μην με αντιλαμβάνεται κανείς”, συλλογίζεται ένα δημοφιλές ηχητικό απόσπασμα στο TikTok, αρχικά από τον @jacobvanlue. Η ιδέα ότι κάθε άτομο που συναντάμε έχει μια διαφορετική αντίληψη για εμάς, πέρα από τον έλεγχό μας, είναι ανησυχητική, ακόμα και λίγο τρομακτική. Ωστόσο, το να γινόμαστε αντιληπτοί από τους άλλους είναι ένα έμφυτο στοιχείο της ύπαρξής μας ως άτομα στον κόσμο – μια θεμελιώδης ανταλλαγή στον ιστό της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης. Άρα, γιατί η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος προκαλεί μια τόσο έντονη αντίδραση;

Στο σημερινό ψηφιακό τοπίο, το παράδοξο της αντίληψης δεν ήταν ποτέ πιο έντονο. Από τις επιμελημένες διαδικτυακές περσόνες μέχρι τον φόβο να μας δουν χωρίς φίλτρα, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιαζόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τους άλλους έχει υποστεί μια βαθιά μετατόπιση. Αυτό το συναίσθημα αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα δοκίμιο των New York Times το 2013 με τίτλο “Ξέρω τι σκέφτεστε για μένα”. Σε αυτό, ο συγγραφέας Tim Kreider συζητά το συναίσθημα του να παρατηρείσαι αντικειμενικά. Το συναίσθημα που περιγράφει είναι το ίδιο με το να βγάζετε μια selfie με την μπροστινή κάμερα και να αντικρίζετε με τρόμο την ανεστραμμένη εικόνα ή να ακούτε τη φωνή σας στο παρασκήνιο της ιστορίας κάποιου στο Instagram: αποκρουστική.

“Είναι πραγματικά η επίγνωσή μας για την [κριτική των άλλων ανθρώπων] που κάνει την αντίληψη τόσο άβολη”, εξηγεί η ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας Eloise Skinner. “Ένα παράδειγμα αυτού θα ήταν όταν οι άνθρωποι παραδέχονται ότι βλέπουν τις δικές τους ιστορίες στο Instagram μέσω ενός ψεύτικου λογαριασμού – μας δίνει την αίσθηση ότι αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, για να αντικατοπτρίσουμε τη διαδικασία αντίληψης που πιστεύουμε ότι κάνουν οι άλλοι για εμάς. Η διαδικασία της αυτο-παρατήρησης με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε άγχος ή να αναδείξει συναισθήματα ανασφάλειας.”

Ωστόσο, την ίδια στιγμή που αποφεύγουμε να μας δουν στην πραγματική ζωή, έχουμε γίνει υπερβολικά ορατοί στους διαδικτυακούς χώρους. Η ζωή μας ξετυλίγεται σε ιστορίες Instagram, καταγράφεται σε φωτογραφίες και οι λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μας αποτυπώνονται σε vlogs. Ωστόσο, ακόμα και καθώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαπερνούν κάθε πτυχή της ύπαρξής μας, υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα ανθρώπων που αποφεύγει το βλέμμα της κάμερας, σβήνει γρήγορα selfies και ζητάει επίμονα να κοπεί από ομαδικές φωτογραφίες. Οι φίλοι μας στις φωτογραφίες; Εκθαμβωτικοί, αγγελικοί.

Συνήθως, όμως, όταν έρχεται η σειρά μας, οι εικόνες δεν αντικατοπτρίζουν πάντα τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας ή πώς φανταζόμαστε ότι μας βλέπουν οι άλλοι. Αυτό συμβαίνει επειδή, συνήθως, βασίζουμε την εικόνα του εαυτού μας στην αντανάκλαση του καθρέφτη. Ως αποτέλεσμα, το μυαλό μας αναπτύσσει μια προτίμηση για αυτή την οικεία εικόνα, περιμένοντας να τη δούμε και όταν μας κάνουν tag σε κάποια ανάρτηση. Έτσι, η σύγκρουση με την πραγματικότητα μπορεί να είναι αναπάντεχη.

«Οι φωτογραφίες, ιδιαίτερα οι αυθόρμητες που βγάζουν άλλοι όταν δεν το περιμένουμε, είναι διαβόητες για το πόσο δύσκολο είναι να μας κολακεύσουν», εξηγεί η εγγεγραμμένη ψυχολόγος Dr. Carolyne Keenan. «Όταν κοιτάμε στον καθρέφτη, συχνά προσαρμόζουμε τη στάση του σώματός μας ή την έκφραση του προσώπου μας για να δημιουργήσουμε μια πιο ελκυστική γωνία. Επίσης, βιώνουμε τον εαυτό μας με τον τρόπο που μας βλέπουν οι άλλοι όταν είμαστε μαζί τους σε πραγματικό χρόνο. Μια φωτογραφία μας παγιδεύει σε μια στιγμή που μπορεί να καθόμαστε με έναν τρόπο που κάνει το σώμα μας να φαίνεται άγνωστο, ή να έχουμε μια έκφραση που δεν συνηθίζουμε να βλέπουμε στον καθρέφτη.»

«Μπορεί να δείχνετε χειρότερα από την ψηφιακή σας περσόνα, αλλά έτσι δείχνουν και όλοι οι άλλοι», σύμφωνα με την Dr. Petya Eckler. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο μπορεί να μην είμαστε ευχαριστημένοι με την εικόνα μας όπως αποτυπώνεται στη φωτογραφία, είναι ότι δεν ανταποκρίνεται στα πρόσωπα που μας βομβαρδίζουν ασταμάτητα οι αλγόριθμοι του διαδικτύου. Το τρέχον ιδεώδες ομορφιάς, που ονομάστηκε από την Jia Tolentino το 2019 ως “Instagram face” (πρόσωπο Instagram), είναι σχεδιασμένο να φωτογραφίζεται καλά. Αυτός είναι συχνά ο λόγος που όσοι δεν έχουν τελειοποιήσει το “Instagram face” ή απλά τους έχουν τραβήξει φωτογραφία από μια μη κολακευτική ή άγνωστη γωνία, απογοητεύονται με τις εικόνες τους.

Ωστόσο, όσο ελκυστική κι αν φαίνεται η επιλογή να αποφύγουμε την αντίληψη των άλλων, προφανώς δεν είναι μια καλή επιλογή. Διατρέχουμε τον κίνδυνο να γίνουμε μια πιο απομονωμένη κοινωνικά γενιά, καθώς ο κόσμος σχεδιάζεται όλο και περισσότερο για να αποφεύγει την ταλαιπωρία της ανθρώπινης επαφής. Από την απομακρυσμένη εργασία μέχρι τα περίπτερα self-service και τα chatbots, είναι πιο εύκολο από ποτέ να ζήσουμε την καθημερινή μας ζωή απολύτως χωρίς ανθρώπινη αλληλεπίδραση. «Είμαι ένθερμος υποστηρικτής της άποψης ότι η κοινωνική απομόνωση δεν έκανε ποτέ τα πράγματα καλύτερα. Τα κάνει χειρότερα», δηλώνει στο Dazed η Dr. Petya Eckler, επίκουρη καθηγήτρια Δημοσιογραφίας, Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Strathclyde.

"google ad"

Ακολουθήστε το agonaskritis.gr στο Google News, στο facebook και στο twitter και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Αγώνας της Κρήτηςhttp://bit.ly/agonaskritis
Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Τελευταία Νέα

Περισσότερα σαν αυτό
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ