Κρήτη: Γιατρός φτιάχνει έργα τέχνης με… ληγμένα φάρμακα στο νοσοκομείου Ρεθύμνου | Φωτός

Κανένα σχόλιο

Μία έξυπνη ιδέα αξιοποίησης φαρμάκων που έχουν λήξει βρήκε η διευθύντρια της Παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου Ρεθύμνου Ελένη Ιωαννίδου: δημιουργεί πίνακες με την τέχνη του ψηφιδωτού καθώς όπως λέει «τίποτα δεν πρέπει να αφήνουμε να πηγαίνει χαμένο ή να το θεωρούμε άχρηστο».

«Όταν πρωτοξεκίνησα διαπίστωσα πως ο άνθρωπος τελικά από εκεί που δεν το περιμένει μπορεί να βρει τρόπο έκφρασης και διεξόδους, που θα τού προσδώσουν αξία και αποτέλεσμα τόσο στη ζωή του όσο και στο αποτέλεσμα της εργασίας του», λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ κυρία Ιωαννίδου, η οποία αν και δεν είχε ξανά ασχοληθεί με το ψηφιδωτό – πέραν της ζωγραφικής που από μικρή είχε ως χόμπι – εν μέσω πανδημίας μία απλή παρατήρηση στις ποσότητες ληγμένων χαπιών στο Κοινωνικό Ιατρείο του Ρεθύμνου την ενέπνευσαν στο να δημιουργήσει πίνακες με χρωματική παλέτα, τα χρώματα των φαρμάκων.

«Στο Κοινωνικό Ιατρείο Ρεθύμνου, στο φαρμακείο, προσπαθώντας να ανακυκλώσουμε τα ληγμένα, ξεχωρίζαμε τις συσκευασίες από τα χάπια, τα μαζεύαμε ξεχωριστά για τους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης των φαρμάκων και εκείνα δημιουργούσαν ένα σωρό από πολύχρωμα σχέδια. Μάλιστα λέγαμε ο ένας στον άλλον να δει πόσο ωραίο ήταν αυτό το πολύχρωμο που βλέπαμε μπροστά μας. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα. Έτσι ξεκίνησα να δημιουργώ πίνακες διαστάσεων ακόμα και 1,20 χ 0,90. Αφιέρωσα χρόνο, σκεπτόμενη πάντα ότι αυτή η δική μου χειροτεχνία είναι ακόμα και η θεραπεία μου στο να αντλήσω δύναμη για να την προσφέρω μετά στους ανθρώπους, στους ασθενείς μου, σε όσους έχουν την ανάγκη υγειονομικής βοήθειας. Είναι αλήθεια πως μέσω της τέχνης υπάρχει θεραπεία. Είναι μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα και προσωπικά βρήκα έναν νέο δρόμο την πραγματικότητα αυτή να την ενισχύω, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο», αναφέρει η κυρία Ιωαννίδου.

"Sponsored links"

farmaka222

Έχει υπολογίσει πως ένας μεγάλος πίνακας διαστάσεων μέτρου, χρειάζεται από 8.000 έως και πλέον των 10.000 ληγμένων πολύχρωμων χαπιών. «Στο μόνο χρώμα που αντιμετωπίζω ένα θέμα είναι το μαύρο. Δεν υπάρχουν πολλά μαύρα χάπια. Στο 90% και πλέον, τα χάπια στα ψηφιδωτά μου δεν έχουν καμία χρωματική επεξεργασία. Όμως όπου χρειάζομαι το μαύρο χρώμα ή κάποιους τόνους του μαύρου, εκεί παρεμβαίνω και χρωματίζω πριν αρχίσω να τα χρησιμοποιώ. Άλλωστε προτιμώ το χρώμα που έχουν τα χάπια, διότι είναι πιο σταθερό».

«Όσο κι αν προσπαθήσει ένας γιατρός», συνεχίζει η κυρία Ιωαννίδου, «με τα εξαντλητικά ωράρια, τις εξαντλητικές αρκετές φορές σχέσεις με τους ανθρώπους και τα διάφορα υγειονομικά περιστατικά που αντιμετωπίζει, ας μην γελιόμαστε, επιβαρύνεται ψυχολογικά. Αυτήν τη διέξοδο, αυτή την άλλη οδό που θα τού προσφέρει ψυχική κυρίως ανάπαυση και ενίσχυση, την εντόπισα κατά την περίοδο της καραντίνας. Είχαμε πάρα πολλή δουλειά και αρκετή πίεση. Δεν είχαμε καμία διέξοδο μετά την εργασία. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησα περισσότερο να δουλεύω τα συγκεκριμένα έργα και αποτέλεσε για μένα έναν τρόπο έκφρασης σε πολλά πράγματα που με έπνιγαν, εκείνη την περίοδο. Συνάμα όμως μία ευχάριστη χαλάρωση. Ξεκουραζόταν το μυαλό μου, λειτούργησε πολύ ψυχοθεραπευτικά και το αποτέλεσμα ήταν κάτι που μου ταίριαξε».

Σε ερώτηση για τη θεματολογία στα έργα της είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Αντλήθηκε από την επαγγελματική μου ζωή, από την εργασία μου ως ιατρός και στη συνέχεια από θέματα που είχαν να κάνουν με την καραντίνα, με τους νέους ανθρώπους, με την κοινωνική αλληλεγγύη. Λίγο αργότερα, επικοινώνησα στον κόσμο τα έργα μου στέλνοντας το μήνυμα για τους εμβολιασμούς, για τη μάσκα, για τη δωρεά οργάνων, για την αξία της αιμοδοσίας».

Έργα της υπάρχουν σε πολλά σημεία της πόλης του Ρεθύμνου και όχι μόνο. Υπάρχουν σε φαρμακεία, σε σημεία όπου ο κάθε πολίτης μπορεί να σταθεί και να αφουγκραστεί ένα μήνυμα, ένα προβληματισμό της. Η κυρία Ιωαννίδου, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρει ότι ήταν κουραστική η διαδικασίας αναζήτησης ενός τρόπου διατήρησης των έργων της απέναντι στη φθορά: «Η αλήθεια είναι, ότι κανένας συντηρητής τέχνης, κάποιος ειδικός, δεν ήξερε να με βοηθήσει μιας και το χάπι είναι ένα υλικό πέρα από τα γνωστά και καθιερωμένα. Κατάφερα τελικά να βρω τεχνικό τρόπο ώστε να αντέχουν τα έργα μου στο χρόνο. Ένα από τα κυρίαρχα υλικά που χρησιμοποιώ για τη συντήρηση και διατήρηση είναι το υγρό γυαλί με αποτέλεσμα, έργα μου που είναι πέντε ετών, μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει κάποια φθορά. Ελπίζω ότι θα διατηρηθούν στο χρόνο. Άλλωστε προσπαθώ να εστιάζω σε μικρές ανάγκες των έργων μου όπως για παράδειγμα, στο βάρος που θα έχουν. Για το λόγο αυτό, αδειάζω τα χάπια που έχουν τη μορφή κάψουλας. Για να είναι ακόμα και πιο ελαφρύ το έργο. Παράλληλα χρησιμοποιώ καλύτερα τα μέρη της κάψουλας στις χρωματικές ανάγκες του πίνακα. Από την άλλη πάλι, κάποια χάπια είναι πορώδη και ως εκ τούτου, πολλές φορές δημιουργώ μία εικόνα και όταν μπαίνει το υγρό γυαλί ή κάποια άλλα συστατικά συντήρησης, βλέπω μπροστά στα μάτια μου, να αλλάζουν τα χρώματα, είτε με θετικά είτε με αρνητικά αποτελέσματα, σίγουρα πάντως με έντονες εκπλήξεις».

farmaka333

"Sponsored links"

Στα : Τοπικα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live