Το «Οι Πρόσφυγες» (The Refugees) είναι ένα ποίημα που γράφτηκε από τον Μπόμπι Σαντς, του γελαστού παιδιού του IRA, όσο ήταν φυλακισμένος στη φυλακή Maze Prison Long Kesh.
Εξιστορεί τον αναγκαστικό εκτοπισμό Καθολικών και Εθνικιστών στο Μπέλφαντ κατά τη διάρκεια των πογκρόμ του Αυγούστου του 1969, περιγράφοντας την οδυνηρή απόδρασή τους στο στρατόπεδο προσφύγων του Γκόρμανσταουν (Gormanstown) στην κομητεία Μιθ (Co Meath).
Το ποίημα ζωγραφίζει μια ζωντανή, θλιβερή εικόνα οικογενειών που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους υπό την απειλή βίας.
Το Γκόρμανσταουν ξυπνά θλιβερές αναμνήσεις για πολλές ιρλανδικές οικογένειες…
«Οι Πρόσφυγες»
Του Μπόμπι Σαντς
Ένας βιαστικός, ανήσυχος λαός, μια ανθρώπινη φυγή προς ο Θεός ξέρει πού, Φτύστηκαν έξω από τα στενά σοκάκια, για να τους νοιαστεί ο Θεός ξέρει ποιος.
Τα μικρά σπιτάκια τους με τις κουζίνες φώτισαν τη νύχτα ολόγυρα, «Για τον Θεό και το Όλστερ» ήταν ο λόγος που οι πρόσφυγες εκδιώχθηκαν.
Ω, μικρά ταπεινά σπιτικά όπου οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω από την ανοιχτή φωτιά, Πατώματα στρωμένα με μουσαμά και μικρά στολισμένα ντουλάπια που οι γείτονες θα θαύμαζαν.
Τα μικρά καταφύγια της πίσω αυλής όπου έπαιζαν οι νεαροί, Και στον διάδρομο το μικρό σκεύος με τον αγιασμό για να σε ευλογεί στον δρόμο σου!
Ήταν μικρά στενά δρομάκια όπου η πόρτα δεν έκλεινε ποτέ, Όπου οι χαρακτήρες και η λαϊκή παράδοση γεννιούνταν και δεν επινοούνταν.
Και εκεί όπου, δίπλα στο φανάρι του δρόμου στη γωνία, Τα παιδιά έφτιαχναν μια κούνια, Σε μια τσιμεντένια ζούγκλα όπου ο πλανόδιος πωλητής ήταν ο βασιλιάς.
Ω, ένας ευγενικός λαός, δεν ήταν υπερβολικά κλειστός στον εαυτό του, Ένα απλό φλιτζάνι τσάι ή το αντίτιμο του γαλατά, ήταν πράγματα που δεν ξεχνιούνταν.
Και όταν υπήρχε φασαρία, σίγουρα δεν βοηθούσαν όλοι μαζί με ζήλο; Δεν θα έβγαινε κάθε άντρας ανάμεσά τους να ριχτεί στη μάχη;
Αχ, σίγουρα κάποιοι επέστρεψαν· οι άλλοι; Ο Θεός ξέρει πού έχουν πάει, Διωγμένοι μες στον τρόμο από εκείνο το φανατικό πορτοκαλί πλήθος.
Καλά θυμάμαι εκείνους τους βιαστικούς, ανήσυχους ανθρώπους, τα μικρά τους «παλάτια» καμένα ολοσχερώς, Καθώς τους έβλεπα να φεύγουν κατά χιλιάδες στον δρόμο για το Γκόρμανσταουν.
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
