Το μάθημα των 72 δόσεων και ο κίνδυνος αποκλεισμού των συνεπών επιχειρήσεων
Αναλύοντας την εμπειρία των προηγούμενων παρεμβάσεων, η διοίκηση του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων επισημαίνει ότι η επιτυχία οποιουδήποτε σχεδίου αποπληρωμής δεν κρίνεται από τις αρχικές εξαγγελίες, αλλά από τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να το εξυπηρετήσουν έως το τέλος:
«Το σχήμα των 72 δόσεων αποδεικνύει ότι η βιωσιμότητα μιας ρύθμισης κρίνεται από την αντικειμενική ικανότητα των Μικρών και Μικρομεσαίων επιχειρήσεων να παραμείνουν σε αυτήν μέχρι την ολοκλήρωσή της. Αν και αναγνωρίζουμε τη μετατόπιση αυτή ως μια αρχική θετική κατεύθυνση που ανταποκρίνεται σε πάγια αιτήματα του εμπορικού κόσμου, υπογραμμίζουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι το μέτρο, ως έχει, κινδυνεύει να αποτελέσει άλλη μια χαμένη ευκαιρία εάν δεν προσαρμοστεί στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς».
Κεντρικό σημείο τριβής αποτελεί το πεδίο εφαρμογής του μέτρου. Ο σύλλογος τονίζει ότι εάν η νέα ρύθμιση περιοριστεί αποκλειστικά σε αρρύθμιστα χρέη, θα οδηγήσει στον αποκλεισμό των υγιών επιχειρήσεων που κατέβαλαν προσπάθειες να παραμείνουν φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμερες:
«Η ρύθμιση πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα στις Μικρές και Μικρομεσαίες επιχειρήσεις να ενσωματώσουν το σύνολο των υποχρεώσεών τους —ρυθμισμένα και αρρύθμιστα χρέη— μέχρι και την προηγούμενη ημέρα της επίσημης ανακοίνωσής της. Οι συνεπείς, λειτουργούσες επιχειρήσεις δεν διαθέτουν στην πλειονότητά τους αρρύθμιστα χρέη, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η ΑΑΔΕ και το ΚΕΑΟ θα είχαν ήδη προχωρήσει σε δεσμεύσεις και κατασχέσεις λογαριασμών. Συνεπώς, μια ρύθμιση που αφορά μόνο αρρύθμιστες οφειλές αποκλείει την υγιή και πραγματική αγορά».
Οι πέντε «κόκκινες γραμμές»: Αλγόριθμος ταμειακών ροών, διαγραφή προσαυξήσεων και επιτόκιο 3%
Προκειμένου να αποκτήσει η νέα ρύθμιση ουσιαστικό αντίκρισμα για την τοπική και την εθνική οικονομία, ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις που διαρθρώνονται σε πέντε βασικούς άξονες:
-
Καθολική ένταξη όλων των χρεών: Δυνατότητα ενσωμάτωσης τόσο των ρυθμισμένων όσο και των αρρύθμιστων οφειλών έως την παραμονή της επίσημης ανακοίνωσης του μέτρου.
-
Μόνιμος αλγοριθμικός μηχανισμός προσαρμογής: Θεσμοθέτηση πάγιου συστήματος όπου το ύψος της μηνιαίας δόσης θα υπολογίζεται βάσει των πραγματικών ταμειακών ροών και των οικονομικών δυνατοτήτων κάθε επιχείρησης, αποτρέποντας τη δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων υπολοίπων.
-
Γενναία διαγραφή προσαυξήσεων: Ριζική απαλλαγή από τόκους και προσαυξήσεις κατά την ολοκλήρωση της ρύθμισης, ως έμπρακτη επιβράβευση για όσους τηρήσουν με συνέπεια το πρόγραμμα αποπληρωμής μέχρι την τελευταία δόση.
-
Ίση μεταχείριση και επανένταξη: Ειδική πρόβλεψη για τις επιχειρήσεις που εξυπηρετούν ήδη παράλληλα άλλες ενεργές ρυθμίσεις.
-
Θέσπιση προνομιακού επιτοκίου 3%: Μείωση του επιτοκίου από το ισχύον 5% —το οποίο κρίνεται ανασταλτικό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις— σε ένα ευνοϊκότερο 3%, ώστε να δοθεί αναπτυξιακή ανάσα στο επιχειρείν.
Έλεγχος των servicers και το ενεργειακό-μεταφορικό κόστος στην περιφέρεια
Πέρα από το σκέλος των οφειλών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων αξιολογεί θετικά τις παράλληλες πρωτοβουλίες για την εντατικοποίηση των ελέγχων στη δράση των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers).
Παράλληλα, θέτει ως επιτακτική ανάγκη την ενίσχυση της επιδότησης στο πετρέλαιο κίνησης, αναδεικνύοντας τις ειδικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι περιφερειακές αγορές:
«Το δυσβάσταχτο ενεργειακό και μεταφορικό κόστος πλήττει καίρια την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της περιφέρειάς μας και επιβαρύνει την τελική κατανάλωση».
Η ραχοκοκαλιά της οικονομίας αναζητά βιώσιμη διέξοδο
Η παρέμβαση του εμπορικού κόσμου των Χανίων συμπυκνώνει τη διαρκή αγωνία των επαγγελματιών της αγοράς απέναντι στο συσσωρευμένο ιδιωτικό χρέος. Όπως υπογραμμίζεται στην κατακλείδα της ανακοίνωσης, η επιβίωση των μικρών και μεσαίων εμπορικών μονάδων δεν μπορεί να διασφαλιστεί με αποσπασματικές παρεμβάσεις:
«Πρέπει να έχουμε ένα σταθερό, δίκαιο και βιώσιμο εθνικό σύστημα οφειλών. Η Πολιτεία χρειάζεται να στηρίξει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Επιθυμούμε ριζικές και ρεαλιστικές λύσεις».
Καθώς η οικονομική συγκυρία στην περιφέρεια δοκιμάζεται από τις πληθωριστικές πιέσεις και το αυξημένο κόστος λειτουργίας, η αποτελεσματικότητα του νέου πλαισίου των 120 δόσεων θα κριθεί στην πράξη από την προσαρμογή του στις πραγματικές ανάγκες της λειτουργούσας αγοράς.
Στην κυβέρνηση, άραγε, μπορούν να το αντιληφθούν αυτό;



