Ο Νοέλ Γκοντέν (Noël Godin), ο οποίος πέθανε σε ηλικία 80 ετών, ήταν ένας Βέλγος αναρχικός που πήρε την παλιά παράδοση των αγγλικών μιούζικ-χολ με τη ρίψη ταρτών κρέμας (entartement στα γαλλικά) και τη μετέτρεψε σε μια πολιτική μορφή τέχνης.

Γνωστός στον στρατό των θαυμαστών του ως L’Entarteur ή Georges le Gloupier, ο Γκοντέν ξεκίνησε την καριέρα του ως ένας κατά συρροή αποδομητής των εγωισμών το 1969, όταν προσγείωσε μια τάρτα με κρέμα (tarte à la crème) στο πρόσωπο της Γαλλίδας μυθιστοριογράφου Μαργκερίτ Ντυράς (Marguerite Duras) («Έχει ένα είδος ευφυΐας και εξυπνάδας που εξυπηρετεί μόνο τη δική της ματαιοδοξία», παραπονέθηκε) και συνέχισε να «ταρτάρει» μια ολόκληρη λίστα διασημοτήτων για αμαρτήματα που κυμαίνονταν από την πομπώδη συμπεριφορά μέχρι την «επιλογή να λειτουργούν στην υπηρεσία του καπιταλιστικού στάτους κβο».

Αυτή η τελευταία κατηγορία ήταν μία από αυτές που αποδόθηκαν στο πιο διάσημο θύμα του, τον δισεκατομμυριούχο της Microsoft Μπιλ Γκέιτς (Bill Gates), στον οποίο επιτέθηκε τον Φεβρουάριο του 1998 κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Βέλγιο μια ομάδα οπαδών που ο Γκοντέν αποκαλούσε Διεθνή Ταξιαρχία Ζαχαροπλαστικής (International Patisserie Brigade). Φωνάζοντας «Gloup! Gloup! Gloup!», εξαπέλυσαν μια μικρή μοίρα από τάρτες κρέμας, τέσσερις εκ των οποίων βρήκαν τον στόχο τους, καλύπτοντάς τον με σαντιγί.

Ο Γκέιτς, αν και «έκπληκτος και απογοητευμένος» από την επίθεση, κατάφερε να διατηρήσει ένα ίχνος αξιοπρέπειας, παραπονούμενος αστειευόμενος ότι η τάρτα «δεν ήταν καν τόσο νόστιμη».

Το ίδιο δεν μπορούσε να ειπωθεί για τον Μπερνάρ-Ανρί Λεβί (Bernard-Henri Lévy), έναν από τους «νέους φιλοσόφους» της Γαλλίας, του οποίου οι προκλητικές απόψεις για το σεξ, οι συχνές εμφανίσεις στην τηλεόραση και η προτίμηση στα λευκά μεταξωτά πουκάμισα ξεκούμπωτα πρακτικά μέχρι τον αφαλό, τον είχαν καταστήσει καλτ φιγούρα — και ένα από τα πιο ικανοποιητικά θύματα του Γκοντέν.

Ο Λεβί είχε δηλώσει κάποτε: «Είμαι ο πιο ταλαντούχος συγγραφέας της γενιάς μου», και συχνά καυχιόταν για τη λογική και την ανεκτικότητά του, αλλά αναγκάστηκε να υπομείνει πλάνα που προβάλλονταν επανειλημμένα στη γαλλική τηλεόραση να δείχνουν τον ίδιο, καλυμμένο με κρέμα, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη βελγική πόλη της Λιέγης, να προσπαθεί να στραγγαλίσει τον Γκοντέν και να ουρλιάζει: «Σήκω πάνω, αλλιώς θα σου σπάσω το κεφάλι με κλοτσιές».

Αυτή ήταν μία από τις επτά επιθέσεις εναντίον του φιλοσόφου από τον Γκοντέν και τους συνεργούς του: «Παίρνει τον εαυτό του τερατωδώς στα σοβαρά», παραπονιόταν ο Γκοντέν. «Είναι απόλυτα ερωτευμένος με τον εαυτό του στον πιο θεαματικό βαθμό ηλιθιότητας».

Τόσο επιτυχημένη ήταν η εκστρατεία του Γκοντέν που για πολλά χρόνια, όποτε η μαριονέτα του Λεβί στη σατιρική γαλλική τηλεοπτική εκπομπή Les Guignols de l’info άρχιζε να μιλάει, τη φίμωνε μια τάρτα με κρέμα. Ο Γκοντέν υποσχέθηκε να αφήσει ήσυχο τον φιλόσοφο μόνο εάν τραγουδούσε ένα ανόητο τραγούδι μετά την επόμενη επίθεση.

«Τα πρώτα πέντε δευτερόλεπτα μετά τη ρίψη μιας τάρτας», παρατήρησε ο Γκοντέν, «προσφέρουν μια ξεκάθαρη αποκάλυψη του πραγματικού χαρακτήρα του θύματος».

Ο Νοέλ Γκοντέν γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1945 και στράφηκε στη ρίψη ταρτών μετά από μια επαναστατική νεότητα κατά την οποία σκανδάλιζε τους ιερείς στο εξομολογητήριο μιλώντας για τη «φρικτή σεξουαλική του ζωή», ενώ εκδιώχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης αφού άδειασε ένα δοχείο κόλλας στο κεφάλι ενός λέκτορα νομικής που είχε βοηθήσει στη σύνταξη του συντάγματος για τον Πορτογάλο δικτάτορα Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ (António de Oliveira Salazar).

Βρήκε δουλειά στο Friends of Film, ένα άγνωστο περιοδικό που εξέδιδε η Βελγική Καθολική Ένωση. Είχε ελάχιστο αναγνωστικό κοινό, πράγμα που ήταν και το καλύτερο, καθώς ο Γκοντέν επινοούσε τα περισσότερα από τα άρθρα του. Σε ένα από αυτά ισχυρίστηκε ότι ο Λούις Άρμστρονγκ (Louis Armstrong) υπήρξε κάποτε κανίβαλος και είχε επενδύσει σε μια ταινία με τίτλο The Vegetables of Good Will [Τα Λαχανικά της Καλής Θέλησης], στην οποία η Κλαούντια Καρντινάλε (Claudia Cardinale) έπαιζε ένα γιγάντιο αντίδι.

Σε ένα άλλο επινόησε μια φανταστική τυφλή Ταϊλανδή κινηματογραφίστρια ονόματι Βίβιαν Πέι (Vivian Pei), περιγράφοντας την ταινία της, The Lotus Flower Will Never Again Grow on the Edge of Your Island [Το Άνθος του Λωτού Δεν θα Ανθίσει Ποτέ Ξανά στην Άκρη του Νησιού σας], με τόσο πειστικούς όρους που ένας ειδικός στον ασιατικό κινηματογράφο ταξίδεψε στην Ταϊλάνδη σε μια προσπάθεια να την εντοπίσει.

Ο Γκοντέν ασχολήθηκε επίσης περιστασιακά με την υποκριτική, συμπεριλαμβανομένης μιας εμφάνισης στην ταινία Sexual Life of the Belgians [Η Σεξουαλική Ζωή των Βέλγων], μια κωμωδία του 1994 σε σκηνοθεσία του Βέλγου προβοκάτορα Γιαν Μπουκουά (Jan Bucquoy).

Ο Γκοντέν ενέπνευσε έναν άγνωστο αριθμό ομάδων ρίψης ταρτών σε όλο τον κόσμο. «Μέσω τηλεφωνημάτων, φαξ, επιστολών, στον δρόμο, οι άνθρωποι συνεχίζουν να μας προσφέρουν τις υπηρεσίες τους», υποστήριζε. Στο Σαν Φρανσίσκο αυτοαποκαλούνταν Biotic Baking Brigade [Βιοτική Ταξιαρχία Αρτοποιίας], και οι τάρτες τους ήταν vegan. Ο Γκοντέν, ωστόσο, προτιμούσε την κλασική τάρτα (tarte classique), γεμάτη με σαντιγί και ίσως λίγη σοκολάτα, σε μαλακό παντεσπάνι.

«Προσέχουμε πολύ να μην τραυματίζουμε τους ανθρώπους», εξήγησε. «Ε, πληγώνονται, αλλά πάντα στο amour-propre [στον εγωισμό/στην αυταρέσκειά τους]».

Το 1995 ο Γκοντέν δημοσίευσε μια αυτοβιογραφία με τίτλο Cream and Punishment [Κρέμα και Τιμωρία]. Στους άλλους στόχους του με την πάροδο των ετών περιλαμβάνονταν ο σκηνοθέτης της Νουβέλ Βαγκ Ζαν-Λικ Γκοντάρ (Jean-Luc Godard) (ο οποίος γοήτευσε τον επιτιθέμενό του χαιρετίζοντας την επίθεση ως φόρο τιμής στον βωβό κινηματογράφο), ο Γάλλος πολιτικός Νικολά Σαρκοζί (Nicolas Sarkozy), ο χορογράφος Μορίς Μπεζάρ (Maurice Béjart) και ο πρόεδρος της Ryanair Μάικλ Ο’Λίρι (Michael O’Leary). Έτεινε να μην επιλέγει Βέλγους ως θύματα, όπως εξήγησε, επειδή λίγοι θα το πρόσεχαν αν το έκανε.

Ο Γκοντέν χρηματοδοτούσε τις εξορμήσεις του πουλώντας βίντεο και φωτογραφίες των επιθέσεων στα μέσα ενημέρωσης, αλλά ισχυρίστηκε ότι απέρριψε προσοδοφόρες προσφορές για να στοχοποιήσει γνωστούς αστέρες του κινηματογράφου, όπως η Κατρίν Ντενέβ (Catherine Deneuve). «Δεν υπήρξαμε ποτέ μισθοφόροι της τάρτας», δήλωσε: «Αγαπώ την Κατρίν Ντενέβ».

Ο Γκοντέν ζούσε σε ένα λιτό σπίτι στις βόρειες Βρυξέλλες με πέντε γάτες και τη σύζυγό του Σιλβί Βαν Χιλ (Sylvie Van Hiel), ηθοποιό, η οποία επιζεί του ιδίου.

Νοέλ Γκοντέν, γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1945, πέθανε στις 23 Αυγούστου 2026.

Ειδησεογραφικό βίντεο με τον Γκοντέν να ρίχνει τάρτα στον Μπιλ Γκέιτς το 1998:

Κεφάλαιο για τον Γκοντέν από το βιβλίο της AK Press του 2004 Pie Any Means Necessary: The Biotic Baking Brigade Cookbook: https://books.google.com.br/books?id=PSK_l32a4NMC&pg=PA27