«Ο επιμένων νικά». Η διαπίστωση, για την Πολωνία, ότι η διεκδίκηση της για τις   κατοχικές  γερμανικές  αποζημιώσεις  εισακούστηκε…..έστω μετά από την παρέλευση 85 ετών, και ότι η Γερμανία δεσμεύτηκε επισήμως να καταβάλει τα χρέη της, ανοίγει το δρόμο και για την Ελλάδα. Που σαφώς θα ακολουθήσει, με ανάλογες απαιτήσεις της Πολωνίας, που ανάγονται σε πάνω από τρισεκατομμύριο Ευρώ.

Η διαφορά μας, βέβαια,  με την Πολωνία είναι, δυστυχώς,  σαφής και επί τάπητος πάλι, με την ευκαιρία των πρόσφατα επαναλαμβανόμενων σχετικών δηλώσεων του κ. Σκέρτσου. Ότι, δηλαδή …… «εμείς δεν ενδιαφερόμαστε για τις γερμανικές αποζημιώσεις, επειδή μας ενδιαφέρει το μέλλον»!!!!

Η παραπάνω εθνικά θλιβερή, όσο και αδιανόητη κυβερνητική άποψη, καθώς τα γερμανικά χρέη αποτελούν απαραβίαστη διεκδίκηση του ελληνικού λαού και όχι των σχετικών αντιλήψεων και της «μεγαλοψυχίας» (βλ.προσβλητικής υποτέλειας) του κάθε πολιτικού, προσπάθησε να διασκεδαστεί επί σειρά δεκαετιών, από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Με ενώσεις, αρχής γενομένης με τον αείμνηστο Γλέζο, που τον διαδέχθηκε ο δρ Ι. Συγγελάκης, αλλά και με τη Διεθνή Επιτροπή Διεκδίκησης των Γερμανικών χρεών, στην οποίαν και έχω την τιμή να ανήκω ως Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη.

Παρότι αυτές οι ενώσεις διεκδίκησης των γερμανικών χρεών, στην Ελλάδα, είχαν άχαρο ρόλο, καθώς υποστήριζαν το «αδιαμφισβήτητο», χωρίς ωστόσο την κρατική συμπαράσταση, η οποία επιπλέον και κατά καιρούς, δια στόματος εκπροσώπων της, ουσιαστικά, γελοιοποιούσε ανάλογες προσπάθειες, δηλώνω περήφανη που αντέξαμε.

Και όχι μόνο. Αλλά με την παρούσα σπεύδω να επαναλάβω ό,τι υποστήριξα  αναρίθμητες φορές στο παρελθόν, αλλά  και  εντελώς πρόσφατα (εκτός των άλλων και με συνέντευξη στον κ. Πάρη Καρβουνόπουλο, πριν μερικές μέρες,  κ.α.).  Ότι δηλαδή, η όποιας μορφής και ονόματος κυβέρνηση προκύψει από τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, οφείλει να θέσει ως πρώτο θέμα, με τρόπο απόλυτο και επιτακτικό, αυτό των γερμανικών αποζημιώσεων. Ταυτόχρονα, βέβαια, όπως  επίσης το υποστήριξα κατ’ επανάληψη, η διεκδίκηση οφείλει να γίνει   από κοινού και με το θέμα της άμεσης και ριζικής αναθεώρησης των εδαφίων εκείνων των Μνημονίων, που καταστρέφουν συθέμελα και εσαεί τον ελληνικό λαό και καταδικάζουν την Ελλάδα, σε εξαφάνιση. ΟΧΙ……φυσικά ΟΧΙ: τα Μνημόνια δεν τελείωσαν, όπως υποστηρίχθηκε από επίσημα χείλη. Ειδικά τώρα που επισήμως βεβαιωθήκαμε ότι «πληρώνουμε δάνειο που δεν είναι δικό μας, αλλά των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών».

Με το παραπάνω διπλό αίτημα, που η όποια νέα Κυβέρνηση οφείλει να απαιτήσει με νύχια και δόντια, θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια, για να κτιστεί από την αρχή η πλήρως διαλυμένη ελληνική οικονομία.

Εξυπακούεται, ότι η όποια νέα κυβέρνηση έρθει στην εξουσία, στις προσεχείς εκλογές, θα χρειαστεί να έχει σύσσωμο τον ελληνικό λαό στο πλευρό της, για τη διεκδίκηση των αναφαίρετων  δικαιωμάτων του.

Περιττό να υπενθυμίσω,  ότι η διεκδίκηση των όσων δικαιούται η χώρα μας δεν έχει ούτε αριστερό, ούτε δεξιό πρόσημο. Με τα χρώματα της σημαίας μας θα διεκδικήσει ό,τι της οφείλουν. Και πάνω απ’όλα χωρίς υποτέλεια, χωρίς υποκλίσεις στον Κανένα. Με το κεφάλι ψηλά.