Το ελληνικό κράτος είναι αθάνατο, όχι όμως και οι πολίτες αυτού του κράτους…
Η γραφειοκρατική αναλγησία του κράτους πρόνοιας αποτυπώνεται με τον πιο σκληρό τρόπο στην τραγική ιστορία μιας καρκινοπαθούς στο Ηράκλειο, καθώς η επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας(ΚΕΠΑ) εμφανίστηκε στο σπίτι της για την αξιολόγηση του επιδόματος παραπληγίας τρεις ημέρες μετά τον θάνατό της, έχοντας αφήσει την αίτηση σε εκκρεμότητα για τρεις ολόκληρους μήνες.
Η συγκλονιστική καταγγελία έγινε από τον σύζυγό της, συνταξιούχο δάσκαλο, στην εκπομπή του Λευτέρη Βαρδάκη στο Ράδιο Κρήτη, φέρνοντας στο φως ένα ακόμη περιστατικό όπου οι πολίτες έρχονται αντιμέτωποι με ένα απρόσωπο και δυσκίνητο σύστημα.
Ο σύζυγος της θανούσης, συνταξιούχος δάσκαλος, βαθιά πληγωμένος και εξοργισμένος από την αντιμετώπιση των αρχών, μίλησε για την απίστευτη αναλγησία που βίωσε. Όπως τόνισε, η σύζυγός του έφυγε από τη ζωή χωρίς να προλάβει να λάβει τη στήριξη που δικαιούνταν και για την οποία το ίδιο το κράτος είχε γνώση, αφού το ποσοστό του 98% αποδείκνυε την απόλυτη ανάγκη για φροντίδα.
Τριετής Γολγοθάς
Η άτυχη γυναίκα έδινε επί τρία χρόνια μια άνιση μάχη με τον καρκίνο, βιώνοντας παράλληλα την ψυχική και σωματική κόπωση των συνεχών ιατρικών εξετάσεων. Η σοβαρότητα της κατάστασής της είχε ήδη πιστοποιηθεί επίσημα από τις εξετάσεις των γιατρών. Ο ΕΦΚΑ είχε εγκρίνει αρχικά ποσοστό αναπηρίας 98%, και 800 ευρώ, βάσει των εγγράφων που εκκρεμούσαν.
Ο σύζυγός της είχε καταθέσει εγκαίρως όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο υποκατάστημα του ΕΦΚΑ στον Άγιο Μηνά στο Ηράκλειο, ζητώντας το αυτονόητο: τη χορήγηση του επιδόματος παραπληγίας. Παρά την κρισιμότητα της υγείας της, η αίτηση παρέμεινε στα συρτάρια της υπηρεσίας για τρεις μήνες, χωρίς καμία άμεση ανταπόκριση.
Η πολυπόθητη κατ’ οίκον επιτροπή του ΚΕΠΑ κινητοποιήθηκε τελικά και μετέβη στο σπίτι της οικογένειας, τρεις ημέρες αφού η γυναίκα είχε ήδη αφήσει την τελευταία της πνοή δηλ η γυναίκα πέθανε 15 Μαρτίου και η επιτροπή χτύπησε το κουδούνι για να την εξετάσει στις 18 Μαρτίου 2025. “Δεν θα το αφήσω έτσι και ακόμη και σήμερα ψάχνω να βρω το δίκιο μου” ανέφερε χαρακτηριστικά ο σύζυγός της.
Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει για ακόμη μια φορά τις τεράστιες παθογένειες και τις καθυστερήσεις των υγειονομικών επιτροπών. Η ιστορία της συνταξιούχου δασκάλας δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική δυσλειτουργία, αλλά μια πράξη διοικητικής απάνθρωπης αδιαφορίας, που στερεί από τους βαριά πάσχοντες την αξιοπρέπεια στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
