Σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή αγγίζουν επικίνδυνα την ελληνική επικράτεια μέσω της στρατηγικής βάσης της Σούδας, οι τοπικές αρχές των Χανίων παραμένουν απούσες. Την ώρα που η σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ κλιμακώνεται και η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών καθιστά την Κρήτη κόμβο στρατιωτικών επιχειρήσεων, η δημόσια τοποθέτηση των τοπικών φορέων απουσιάζει.

Η αμερικανική παρουσία στη Σούδα αποτελεί πλέον στρατηγική μεταβλητή στον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών καταδεικνύουν ότι τα Χανιά έχουν μετατραπεί σε επιχειρησιακή βάση υψηλού ρίσκου, γεγονός που εγείρει ανησυχίες για την ασφάλεια των κατοίκων αλλά και για το ρόλο της χώρας.

Παρόλα αυτά, οι τοπικοί αιρετοί εκπρόσωποι — οι ίδιοι που επί χρόνια έχουν στηρίξει με πολιτική σιωπή ή και δημόσιες σχέσεις την παρουσία των βάσεων — δεν έχουν εκδώσει ούτε μία ανακοίνωση, ούτε έχουν τοποθετηθεί επίσημα για τον ρόλο των βάσεων της Σούδας στον εξελισσόμενο πολεμικό σχεδιασμό.

Η σιωπή του Δήμου Χανίων στο ζήτημα της Γάζας

Την ίδια στιγμή που ο Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων έχει τοποθετηθεί δημοσίως για το Παλαιστινιακό, και ενώ ο Δήμος Ηρακλείου αλλά και η Περιφέρεια Κρήτης έχουν εκδώσει ψηφίσματα καταδίκης της βίας στη Γάζα, ο Δήμος Χανίων παραμένει αμέτοχος, χωρίς καμία επίσημη δήλωση ή συμβολική παρέμβαση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελευταία φορά που ο Δήμος Χανίων εξέδωσε ψήφισμα για το Παλαιστινιακό ήταν στις 12 Φεβρουαρίου 2018, επί δημαρχίας Τάσου Βάμβουκα. Έκτοτε, 7 χρόνια μετά, παρά τις διαδοχικές κρίσεις και τις συνεχείς αιματοχυσίες, η παρούσα δημοτική αρχή σιωπά, αφήνοντας αναπάντητα τα αιτήματα πολιτών και συλλογικοτήτων για ξεκάθαρη στάση.

Κενό λόγου σε καιρό κρίσης

Η σιωπή αυτή δεν είναι απλώς πολιτική απουσία. Την ώρα που τοπικές κοινωνίες προβληματίζονται έντονα για τον ρόλο των Χανίων στον χάρτη των διεθνών συγκρούσεων, και ενώ φορείς της κοινωνίας των πολιτών υψώνουν τη φωνή τους, οι αιρετοί της πόλης δείχνουν να αποφεύγουν συστηματικά την έκφραση θέση, στάση που εύλογα εγείρει ερωτήματα.

Ο δημόσιος διάλογος για τις επιπτώσεις της στρατιωτικοποίησης, τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της τοπικής αυτοδιοίκησης και την ανάγκη υπεράσπισης της ειρήνης, απουσιάζει δραματικά από την ατζέντα της τοπικής εξουσίας.

Αναπάντητα ερωτήματα

• Ποια είναι η θέση του Δήμου Χανίων για την επιχειρησιακή εμπλοκή της Σούδας στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις;

• Γιατί δεν υπάρχει καμία δημόσια τοποθέτηση για την κατάσταση στη Γάζα;

• Πώς εξηγείται η διαφορά στάσης σε σχέση με άλλους μεγάλους Δήμους και θεσμικά όργανα της Κρήτης τη στιγμή μάλιστα που οι εξελίξεις αφορούν κυρίως το νομό Χανίων;

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε το ψήφισμα το οποίο είχε βγει κατά πλειοψηφία (με αποχή Σ. Ρίζου από ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Βαρβάρας Περράκη που ψήφισε Λευκό) από τον Δήμο Χανίων, επί Δημαρχίας Τάσου Βάμβουκα στις 12 Φεβρουαρίου του 2018:

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Αφού άκουσε τα παραπάνω έχοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 65 του Ν. 3852/2010

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Απέχοντος από τη ψηφοφορία του Δημοτικού Συμβούλου κ. Ρίζου Σεραφείμ.

Η κ. Περράκη Βαρβάρα ψήφισε Λευκό.

Εκδίδει το ακόλουθο ψήφισμα για το Παλαιστινιακό ζήτημα

– Την αναγνώριση από την Ελληνική Κυβέρνηση ενός ελεύθερου, ανεξάρτητου και κυρίαρχου
Παλαιστινιακού Κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

– Την αποκατάσταση των ανθρώπινων και εθνικών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

– Τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ.

– Την απελευθέρωση των πολιτικών κρατούμενων.

– Τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής της Παλαιστίνης.

– Τον τερματισμό του παράνομου εποικισμού στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.

– Τη δίκαιη και συμφωνημένη λύση στο δράμα των προσφύγων, βάσει του ψηφίσματος 194 του ΟΗΕ.

– Την ειρηνική συνύπαρξη δύο κυρίαρχων, δημοκρατικών κρατών, χωρίς διαχωριστικά τείχη, με
καθορισμένα, ασφαλή και αμοιβαία αναγνωρισμένα σύνορα, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Διεθνούς Κοινότητας.

– Την ενδυνάμωση της αλληλεγγύης και της φιλίας των λαών, με την αυτοδιοικητική συνεργασία που περιλαμβάνει την αδελφοποίηση μεταξύ Δήμων, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και εμπειριών, την ανάπτυξη πολιτιστικών σχέσεων κα της γενικότερης αλληλοβοήθειας.