Στους λόγους της παραίτησής του από εκπρόσωπος Τύπου της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, αναφέρθηκε με συνέντευξή του στο κανάλι του Κύπριου ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Αυγερινός παραιτήθηκε από το γραφείο Τύπου του κόμματος καταγγέλλοντας παρασκηνιακές κινήσεις από σκιώδες γραφείο Τύπου για να ακολουθήσει η διαγραφή του από την Μαρία Καρυστιανού.

Στο βασικό πολιτικό σκέλος ο Αυγερινός λέει ότι:

• Υπήρξε μέλος του στενού ιδρυτικού πυρήνα της ΕΛΠΙΔΑΣ και τρίτος υπογράφων της ιδρυτικής διακήρυξης, μετά τη Μαρία Καρυστιανού και τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία. Υποστηρίζει ότι εκπροσωπούσε περισσότερο τον κεντροαριστερό κόσμο του εγχειρήματος.
• Δηλώνει ότι αποχώρησε επειδή οι απόψεις του δεν συνυπολογίζονταν και δεν υπήρχε ουσιαστική εσωτερική δημοκρατία. Κατά την εκδοχή του, οι διαφωνίες ήταν γνωστές επί μήνες και είχαν καταγραφεί σε επανειλημμένες συνεδριάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου.
• Κατηγορεί την ηγεσία ότι αρνήθηκε να δημιουργήσει σαφές καταστατικό, ώστε τα μέλη να γνωρίζουν ποιος αποφασίζει, πώς εκλέγεται η ηγεσία και ποια δικαιώματα έχουν. Αναφέρει ως ενδεικτικό περιστατικό ότι η πρότασή του να γραφτεί στην ιδρυτική διακήρυξη πως οι πολίτες «συνδιαμορφώνουν» τις κυβερνητικές πολιτικές απορρίφθηκε από Καρυστιανού και Γρατσία.
• Περιγράφει την ΕΛΠΙΔΑ ως κόμμα «δύο γυναικών και πολλών στρατιωτών», εννοώντας την Καρυστιανού, τη Γρατσία και στελέχη που καλούνται κυρίως να εκτελούν αποφάσεις.
• Αποκαλύπτει ότι η Καρυστιανού τον εμφάνισε ως συμμετέχοντα σε εσωτερική «πραξικοπηματική κίνηση». Ο ίδιος χαρακτηρίζει την κατηγορία παράλογη: εάν τον θεωρούσαν εξαρχής επίδοξο πραξικοπηματία, λέει, δεν θα του ανέθεταν την κεντρική παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης.
• Καταγγέλλει ότι στο κόμμα μπήκαν «φυτευτά» παλαιοκομματικά στελέχη και πολιτικοί γυρολόγοι, ενώ εμφανίζονταν άνθρωποι ως υποψήφιοι βουλευτές επειδή τους είχε «διορίσει» κάποιο κεντρικό πρόσωπο, χωρίς διαφανή διαδικασία.
• Θεωρεί ότι η ΕΛΠΙΔΑ έχασε τον αρχικό προσανατολισμό της και μετατράπηκε σε προσωποπαγές, εκλογικίστικο κόμμα που ενδιαφέρεται κυρίως για την είσοδο στη Βουλή.
• Επιμένει ιδιαίτερα στη ζημιά που προκλήθηκε στο Κίνημα των Τεμπών. Αναφέρεται στην αποχώρηση του Βασίλη Κοκοτσάκη και στις επιθέσεις που δέχθηκε, εκτιμώντας ότι η ηγεσία της ΕΛΠΙΔΑΣ, αντί να ενώσει, ευνοεί τη διάσπαση και τελικά τη διάλυση του ευρύτερου κινήματος.
• Αναγνωρίζει και δική του ευθύνη: λέει ότι έκανε λάθος επιλογές και όφειλε να είχε δημοσιοποιήσει νωρίτερα τις διαφωνίες του.

Δεν ανακοινώνει νέο κόμμα. Αφήνει, όμως, ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας, ευρύτερης συλλογικής προσπάθειας ενεργών πολιτών.