Κόστισε 69.609 ευρώ όμως λειτούργησε μόλις λίγες μέρες;

Η εξασφάλιση της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία στις ελληνικές ακτές αποτελεί σταθερά ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της θερινής περιόδου, με την πολιτεία να επενδύει σημαντικά κονδύλια για την εγκατάσταση ειδικών υποδομών.

Ωστόσο, η περίπτωση της Γαύδου αναδεικνύει τις προκλήσεις της πρακτικής εφαρμογής αυτών των έργων, καθώς η νέα εγκατάσταση πρόσβασης ΑμεΑ, προϋπολογισμού σχεδόν 70.000 ευρώ, τέθηκε εκτός λειτουργίας ελάχιστες ημέρες μετά την έναρξη της χρήσης της.

Η βλάβη της υποδομής, σε συνδυασμό με τις καταγγελλόμενες σχεδιαστικές αστοχίες και την καθυστέρηση στην αποκατάστασή της λόγω της γεωγραφικής απόστασης από την Κρήτη, επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ουσιαστική αποτελεσματικότητα και τη συντήρηση των δημόσιων υποδομών στις ακριτικές περιοχές της χώρας.

Το χρονικό της βλάβης και η ταλαιπωρία των λουομένων

Η δυσλειτουργία της εγκατάστασης έγινε γνωστή μέσω επίσημης καταγγελίας της κατοίκου Έφης Γεωργακά στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης «ΓΑΥΔΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ».

Σύμφωνα με την καταγγελία, το έργο, το κόστος του οποίου αγγίζει τις 70.000 ευρώ, παρουσίασε προβλήματα από τις πρώτες κιόλας ημέρες της θέσης του σε λειτουργία, προτού υποστεί ολική βλάβη.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Γεωργακά στην παρέμβασή της:

«Σχεδόν 70.000€ κοστίζει η εγκατάσταση για την πρόσβαση ΑΜΕΑ στην Γαύδο. Λειτούργησε με προβλήματα στην πρόσβαση περίπου 5 μέρες πριν χαλάσει. Εδώ και μέρες περιμένουμε τεχνικό από την Κρήτη».

Η διακοπή λειτουργίας της ειδικής πολυθρόνας είχε ως αποτέλεσμα να καταγραφούν εικόνες που προκαλούν έντονο προβληματισμό για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες καλούνται να εξυπηρετηθούν οι επισκέπτες με κινητικά προβλήματα στο ακριτικό νησί. Η κ. Γεωργακά περιγράφει ένα συγκεκριμένο περιστατικό που εκτυλίχθηκε στην παραλία:

«Σήμερα είδα τον πρώτο άνθρωπο που την χρησιμοποίησε να τον μεταφέρει ο φίλος του και ένας παραθεριστής στα χέρια στην θάλασσα και μετά πάλι στο καροτσάκι. Η πολυθρόνα των ΑΜΕΑ χάλασε, μετά από λίγες μέρες χρήσης».

Κατασκευαστικές αστοχίες και το ζήτημα της άνωσης

Πέρα από την τεχνική βλάβη που έθεσε την υποδομή εκτός λειτουργίας, οι καταγγελίες εστιάζουν και σε δομικά προβλήματα στον σχεδιασμό και την τοποθέτηση του έργου. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των ίδιων των χρηστών της εγκατάστασης, η χωροθέτηση του συστήματος δεν επιτρέπει την εύκολη και ασφαλή είσοδο στο νερό, καθώς το σημείο κατάληξης της υποδομής στερείται του απαραίτητου βάθους.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του λουόμενου που επιχείρησε να χρησιμοποιήσει την εγκατάσταση, η οποία μεταφέρεται μέσω της καταγγελίας της κ. Γεωργακά, το σύστημα:

«είναι λάθος κατασκευή και καταλήγει σε πολύ ρηχά νερά που δυσκολεύει την μετάβαση από την πολυθρόνα στη θάλασσα και αντίστροφα, μια και δεν υπάρχει αρκετή άνωση».

Η έλλειψη επαρκούς βάθους στο σημείο απόληξης της ράμπας εμποδίζει τη φυσική άνωση του σώματος στο νερό, με αποτέλεσμα ο χρήστης να μην μπορεί να αποδεσμευτεί εύκολα από το κάθισμα ή να επιστρέψει σε αυτό χωρίς τη σημαντική σωματική προσπάθεια και τη συνδρομή τρίτων, ακυρώνοντας εν μέρει τον σκοπό της αυτόνομης πρόσβασης.