Του Δημήτρη Μπαρνιά

Η δήμαρχος Γαύδου εξέδωσε μια πρόσφατη δήλωση που διαστρεβλώνει τα δεδομένα, φτάνοντας στο σημείο να δανείζεται και να αλλοιώνει τα επιχειρήματα της κοινότητας της παραλίας.

Ας δούμε τις θέσεις με τη σειρά:

☆ Για την ευθύνη του Δήμου ως προς τις κατεδαφίσεις:

Η Δήμαρχος παρουσιάζει τον Δήμο ως απλό εκτελεστή αποφάσεων ανώτερων αρχών. Αλλά η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι ταχυδρομείο. Έχει θεσμικό ρόλο υπεράσπισης των κατοίκων της και τη δυνατότητα να αντιταχθεί, να ζητήσει διαβούλευση, να καθυστερήσει διαδικασίες έως ότου αναζητηθεί μια βιώσιμη και ανθρώπινη λύση. Η παθητική συμμόρφωση δεν είναι ουδέτερη στάση αλλά επιλογή και φέρει ευθύνες.

Το επιχείρημα αυτό αποδυναμώνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Δήμος είχε τον πιο ενεργό ρόλο στην εκκίνηση των διαδικασιών κατεδαφίσεων. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για απλή εκτέλεση, αλλά για συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση.

☆ Για την ενημέρωση κατεδαφίσεων:

Τέσσερις μέρες προειδοποίηση για την εγκατάλειψη χώρου όπου ζουν άνθρωποι επί χρόνια, σε νησί με ακανόνιστα δρομολόγια και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, δεν συνιστούν ουσιαστική ενημέρωση. Ακόμη και όταν τηρούνται τυπικές διαδικασίες, η επάρκεια του χρόνου και η απουσία διαλόγου θέτουν σοβαρό ζήτημα αναλογικότητας και σεβασμού βασικών συνθηκών διαβίωσης. Η ενημέρωση που σέβεται τον άνθρωπο δίνει χρόνο, προτείνει λύσεις και ανοίγει διάλογο. Δεν περιορίζεται σε τελεσίγραφα.

☆ Για το άβατο:

Δεκάδες ιδιωτικά νησιά και παραλίες κάτω από ακριβά ξενοδοχεία είναι άβατα με τον τρόπο που το εννοεί η δήμαρχος. Στη Γαύδο δεν υπάρχει άβατο. Απόδειξη εκατοντάδες κόσμου που επισκεπτονται τις παραλίες το καλοκαίρι. Η κοινότητα του Λαυρακά και του Αι Γιάννη ζει με τους δικούς της κανόνες, που περιλαμβάνουν σεβασμό στο περιβάλλον, αμοιβαιότητα και φροντίδα για τον τόπο. Το ‘χωρίς κανόνες’ που επικαλείται η Δήμαρχος Γαύδου είναι μια ρητορική κατασκευή που εξισώνει την αυτοοργάνωση με το χάος, ακριβώς για να νομιμοποιήσει την επιβολή εξωτερικής τάξης σε ανθρώπους που δεν την χρειάζονταν. Άβατο υπάρχει στο μυαλό αυτών που φοβούνται την ελευθερία.

☆ Για τη φράση “Η Γαύδος ανήκει σε όλους’:

Ωραία φράση, “πιασάρικη”… Αλλά ας τη μετρήσουμε με πράξεις.

Τα σκουπίδια στον Λαυρακά τα μαζεύει η κοινότητα, όχι ο Δήμος.

Την πυρασφάλεια στην περιοχή την οργανώνει η κοινότητα, όχι ο Δήμος.

Ιατρική βοήθεια σε δύσκολες περιπτώσεις  την οργανώνει η κοινότητα, όχι ο Δήμος.

Η κοινότητα αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις που ο Δήμος αγνοεί, ενω ο Δήμος εμφανίζεται μόνο για να ασκήσει εξουσία.

‘Η Γαύδος ανήκει σε όλους’, αλλά κάποιοι από τους ‘όλους’ καθαρίζουν, φυλάνε, φροντίζουν και παραμένουν.Κάποιοι άλλοι από τους ‘όλους’ εμφανίζονται με αλυσοπρίονα.

Αν ο τόπος ανήκει σε όλους, τότε η ευθύνη για τον τόπο ανήκει επίσης σε όλους. Αυτός που αποφεύγει τη δεύτερη δεν έχει δικαίωμα στην πρώτη. Ανήκεις σε έναν τόπο όταν τον φροντίζεις. Όχι όταν τον κατεδαφίζεις.

☆ Για το ποιος είναι πολίτης αυτού του Δήμου:

Υπάρχει ένα ερώτημα που η δήλωση της δημάρχου δεν θέτει αλλά έχει αναδειχθεί από πολλες πλευρές και χρειάζεται να τεθεί ξανά και ξανά δημόσια.

Ο Δήμος Γαύδου έχει αρνηθεί επανειλημμένα την μεταφορά εκλογικών δικαιωμάτων σε ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στο νησί για πολλά χρόνια. Ανθρώπων που συνεισφέρουν στην τοπική οικονομία, που φροντίζουν τον τόπο με την περισυλλογή σκουπιδιών, που ενημερώνουν τους παραθεριστες για τις ιδιαιτερότητες του δάσους, που είναι παρόντες τον χειμώνα όταν το νησί αδειάζει. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και οι κάτοικοι των καλυβίων που κατεδαφίστηκαν.

Αν ο Δήμος αρνείται να τους αναγνωρίσει ως δημότες, με ποια συνέπεια τους αντιμετωπίζει ως παράνομους καταπατητές;

Δεν μπορείς να αποκλείεις ανθρώπους από τη θεσμική ιδιότητα και ταυτόχρονα να τους αντιμετωπίζεις μόνο ως αντικείμενο επιβολής.

Δεν μπορείς να αρνείσαι σε κάποιον τη δημοτική ιδιότητα και ταυτόχρονα να του αφαιρείς τον τόπο όπου ζει, επικαλούμενος τον νόμο.

Αυτή είναι μια πολιτική επιλογή που ορίζει ποιος ‘ανήκει’ στη Γαύδο και ποιος όχι.

Αν η Γαύδος, όπως λέει η δήμαρχος, ανήκει σε όλους, τότε γιατί επιλεκτικά κάποιοι από τους ‘όλους’ δεν μπορούν καν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους της;

Η κοινότητα του Λαυρακά παραμένει. Οργανωμένη, σαφής και χωρίς πρόθεση να εξαφανιστεί.