Η ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων την Τρίτη 23 Ιουνίου 2026, με αποκλειστικό αντικείμενο την πορεία και τις προκλήσεις του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων «Ο Άγιος Γεώργιος», αποτέλεσε το έναυσμα για μια εκτενή συζήτηση γύρω από το μέλλον του κοινωνικού κράτους στην περιφέρεια.
Στο πλαίσιο αυτό, ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, πραγματοποίησε μια αναλυτική παρέμβαση, συνδέοντας την υγειονομική κρίση με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές. Κατά την τοποθέτησή του, ο κ. Πολάκης υπεραμύνθηκε του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατέθεσε μια πλήρως κοστολογημένη πρόταση ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ για την ενίσχυση του προσωπικού του ΕΣΥ και εστίασε στις ιδιαίτερες ανάγκες των Χανίων, αναδεικνύοντας τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού στο κόστος διαβίωσης των υγειονομικών λειτουργών.
Η ιστορική συμβολή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η διαχείριση της περιφέρειας
Απαντώντας σε ζητήματα που τέθηκαν από την έναρξη της συνεδρίασης, ο κ. Πολάκης υπογράμμισε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση διαδραματίζει διαχρονικά καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση των κοινωνικών υποδομών, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης μεταξύ 2010 και 2015. Επικαλούμενος την προσωπική του εμπειρία από τη θητεία του ως δήμαρχος Σφακίων, περιέγραψε πώς η τοπική κοινωνία οργάνωσε αυτόνομα τις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας μέσω εθελοντικής εργασίας και δωρεών, καλύπτοντας κενά που άφηνε η κεντρική διοίκηση, παρά τις επικρίσεις που δέχθηκε ο ίδιος για τις συγκεκριμένες πρακτικές χρηματοδότησης.
Παράλληλα, ο πρώην αναπληρωτής Υπουργός Υγείας υπεραμύνθηκε της σκοπιμότητας των στοχευμένων επιδοματικών πολιτικών για την προσέλκυση επιστημονικού δυναμικού σε απομακρυσμένες περιοχές, αναφέροντας ως παράδειγμα τη διαχείριση των άγονων αγροτικών ιατρείων κατά τη διάρκεια της υπουργικής του θητείας.
«Όταν ανέλαβα ως υπουργός, το πρώτο πράγμα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε —και ήταν πάρα πολύ έντονο— δεν ήταν μόνο ότι γκρεμιζόταν το σύμπαν παντού […] Ήταν το εξής θέμα: υπήρχαν τότε 315 άγονα αγροτικά ιατρεία. Πόσα από αυτά είχαν γιατρό; Μόλις 50. […] Θεσπίσαμε 400 ευρώ επίδομα άγονης περιοχής. Πόσα ιατρεία γέμισαν; Όλα! Πόσα αφήσαμε; 435, όλα γεμάτα! Γιατί με 1.100 ευρώ βασικό μισθό, συν τα 400 ευρώ του επιδόματος, συν τις εφημερίες που τους επιτρέψαμε να κάνουν, συν το ότι δώσαμε τη δυνατότητα και σε στρατιωτικούς γιατρούς να πηγαίνουν εκεί, οι αποδοχές ξεπερνούσαν τα 2.000 ευρώ.»
Ο κ. Πολάκης υπενθύμισε ότι η τότε κυβέρνηση νομοθέτησε τη δυνατότητα των Δήμων και των Περιφερειών να χορηγούν επιδόματα ενοικίου ή οικονομικές ενισχύσεις σε επικουρικούς και μόνιμους γιατρούς, μια πρακτική που εφαρμόστηκε με θετικά αποτελέσματα σε περιοχές όπως το Νότιο και το Βόρειο Αιγαίο.
Κριτική στην τρέχουσα κατάσταση και συγκριτικά στοιχεία για το Νοσοκομείο Χανίων
Αναφερόμενος στην παρούσα κατάσταση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ άσκησε δριμεία κριτική στις κυβερνητικές διακηρύξεις, κάνοντας λόγο για θεσμική υπονόμευση του συστήματος μέσω δύο συγκεκριμένων επιλογών: την απελευθέρωση του ιδιωτικού έργου των νοσοκομειακών γιατρών εκτός ΕΣΥ και την παράλληλη είσοδο ιδιωτών γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία.
Στον αντίποδα, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την εξέλιξη των υποδομών του Νοσοκομείου Χανίων, σημειώνοντας ότι η εισαγωγή του στεφανιογράφου (που πλέον πραγματοποιεί 1.500 επεμβάσεις ετησίως), η λειτουργία της γάμμα κάμερας, του λιθοτρίπτη, καθώς και η επαναλειτουργία της θωρακοχειρουργικής και της παιδοχειρουργικής κλινικής αποτέλεσαν έργα της περιόδου 2015-2019. Παράλληλα, παρέθεσε συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για την ενίσχυση του προσωπικού του ιδρύματος κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας, συγκρίνοντάς τα με τα τρέχοντα δεδομένα.
«Παραλάβαμε 140 γιατρούς, παραδώσαμε 170 —για μόνιμους μιλάω. Παραλάβαμε 478 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό, παραδώσαμε 510. Παραλάβαμε 304 διοικητικό και λοιπό προσωπικό, παραδώσαμε 453. Δηλαδή, είχαμε μια αύξηση πάνω από 200 άτομα προσωπικό μέσα στα μνημόνια. Πόσο είναι το παραπάνω προσωπικό που έχει τώρα το νοσοκομείο, μετά από μια πανδημία, ένα Ταμείο Ανάκαμψης, τεράστια έσοδα και όλη αυτή την ιστορία;»
Το κύμα φυγής των γιατρών και η πρόταση χρηματοδότησης του ενός δισεκατομμυρίου
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο φαινόμενο της μετανάστευσης του ιατρικού προσωπικού στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Πολάκης, την περίοδο 2010-2015 αποχώρησαν 10.000 γιατροί, την περίοδο 2015-2019 ο αριθμός περιορίστηκε στους 2.000 με παράλληλες επιστροφές λόγω μαζικών προκηρύξεων και καταβολής δεδουλευμένων εφημεριών ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ την περίοδο 2020-2025 η φυγή ανήλθε εκ νέου στους 5.400 γιατρούς.
Για την αναστροφή αυτής της τάσης, ο κ. Πολάκης κατέθεσε την επίσημη πρόταση του κόμματός του, η οποία προβλέπει τον διπλασιασμό των αμοιβών του ιατρικού προσωπικού και οριζόντια αύξηση στο υπόλοιπο προσωπικό.
«Για τους 25.000 με 27.000 γιατρούς, ο διπλασιασμός των αμοιβών κοστίζει μισό δισεκατομμύριο ευρώ. Για τα 75.000 άτομα του υπόλοιπου προσωπικού όλων των κατηγοριών, μια καθαρή αύξηση της τάξεως των 500 με 700 ευρώ κοστίζει άλλο μισό δισεκατομμύριο. Αυτό είναι όλο. Η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει, μέσω μιας καθαρής πολιτικής επιλογής, να τα δώσει.»
Απαντώντας στο ερώτημα σχετικά με την ανεύρεση των απαραίτητων πόρων, πρότεινε τη φορολόγηση με 15% αντί για 5% των μερισμάτων των 1.500 πλουσιότερων Ελλήνων, την αξιοποίηση μέρους του κρατικού υπερπλεονάσματος των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ ή την επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης παραχώρησης της Αττικής Οδού, ώστε τα έσοδα από τα διόδια να κατευθυνθούν στους υγειονομικούς.
Υπερτουρισμός, κόστος στέγασης στα Χανιά και θεσμικές παρεμβάσεις
Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας του, ο βουλευτής εστίασε στις οικονομικές ιδιαιτερότητες της πόλης των Χανίων, συνδέοντας την άνθιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb) με την κατακόρυφη άνοδο των ενοικίων, γεγονός που δυσχεραίνει τη διαμονή των γιατρών. Ζήτησε από τη δημοτική αρχή να θέσει περιορισμούς στη φέρουσα ικανότητα της πόλης όσον αφορά τις ξενοδοχειακές μονάδες, εκφράζοντας την αντίθεσή του με την αλλαγή χρήσης του κτιρίου του Ναυτικού Ομίλου.
«Ο υπερτουρισμός της πόλης, αν δεν αποδώσει πίσω στην κοινωνία, θα μας πνίξει. Πρέπει από τα έσοδα του υπερτουρισμού να υπάρξει αναδιανομή, για παράδειγμα με μια ενίσχυση ενοικίου 500-600 ευρώ ή με ένα ειδικό επίδομα σε όσους έρχονται να υπηρετήσουν εδώ, πέρα από αυτά που οφείλει να δώσει η κεντρική πολιτεία», υπογράμμισε.
Κλείνοντας, ο κ. Πολάκης δήλωσε υποστηρικτής της μεταφοράς ουσιαστικών αρμοδιοτήτων και αδειοδοτικών πόρων προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, στηλιτεύοντας παράλληλα την απουσία των κυβερνητικών βουλευτών του νομού από τη συνεδρίαση, στους οποίους καταλόγισε αθέτηση υποσχέσεων σχετικά με την κατάθεση νομοθετικών τροπολογιών για το κτηματολόγιο και τους δασικούς χάρτες της Κρήτης.
Η ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο στην περιφερειακή υγεία
Η παρέμβαση του Παύλου Πολάκη στο Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων αναδεικνύει τις δομικές και οικονομικές παραμέτρους που απαιτούνται για τη σταθεροποίηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην περιφέρεια. Η συζήτηση ξεπερνά τα στενά όρια της διαχείρισης ενός νοσηλευτικού ιδρύματος και αγγίζει τη γενικότερη ανάγκη αναδιανομής των πόρων που παράγονται από την τοπική οικονομική δραστηριότητα, όπως ο τουρισμός, προς όφελος των κοινωνικών υποδομών. Η επίλυση του προβλήματος της υποστελέχωσης των νοσοκομείων συνδέεται άρρηκτα με τη λήψη γενναίων κεντρικών πολιτικών αποφάσεων για τη μισθολογική αναβάθμιση του προσωπικού, αλλά και με τη θεσμική ενδυνάμωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία οφείλει να διαθέτει τα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία για να στηρίξει έμπρακτα τους λειτουργούς της δημόσιας υγείας.
Αναλυτικά, η παρέμβαση στη συζήτηση του πρώην αναπληρωτή Υπουργού Υγείας και βουλευτή Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ Παύλου Πολάκη:
«Θα ξεκινήσω απαντώντας σε ένα θέμα που τέθηκε από την αρχή, καθώς και σε όσα έθεσε ο κύριος Καραβιτάκης, τα οποία θεωρώ πολύ σοβαρά για την εξέλιξη της κουβέντας.
Σαφώς και η Τοπική Αυτοδιοικοήση είχε, έχει και πρέπει να έχει καθοριστικό ρόλο στις κοινωνικές υποδομές του κάθε νομού. Είναι αυτή που έσωσε το δημόσιο σύστημα υγείας την περίοδο της κρίσης —και εννοώ την περίοδο ’10-’15, τότε που μας οδήγησε η χρεοκοπία, στην οποία μας έφεραν τα δύο μεγάλα κόμματα εκείνης της εποχής. Και πρέπει να είμαστε σαφείς: θα μιλήσω με συγκεκριμένα παραδείγματα, γιατί εγώ δεν μιλάω γενικώς.
Ξέρετε, στα Σφακιά, όταν εκλέχθηκα δήμαρχος, είχαμε ένα αχούρι για ιατρείο. Μέσα σε πέντε μήνες, με την εθελοντική εργασία των Σφακιανών και με δωρεές που είχε μαζέψει η Ένωση Σφακιανών, φτιάξαμε το πρώτο Κέντρο Υγείας. Εκεί βγάζαμε ακτινογραφίες, κάναμε συρραφές τραυμάτων και διανοίξεις σηπτικών περιστατικών με νευροληπταναλγησία. Εκεί, με μένα. Και σώθηκε μια ολόκληρη περιοχή για μια περίοδο, και το έκανε αυτό ο Δήμος. Είναι αυτά για τα οποία με έχουν κατηγορήσει, για τα δήθεν “μαύρα ταμεία”, επειδή έπεισα τους Σφακιανούς, αντί για στεφάνια στις κηδίες, να μαζεύουν αυτά τα λεφτά, με τα οποία τελικά πληρώναμε δημοτικό γιατρό και δημοτική νοσηλεύτρια. Άρα, η Τοπική Αυτοδιοίκηση είχε, έχει και πρέπει να έχει ρόλο.
Δεύτερον, δεν υπάρχει κακή επιδοματική πολιτική. Όταν ανέλαβα ως υπουργός, το πρώτο πράγμα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε —και ήταν πάρα πολύ έντονο— δεν ήταν μόνο ότι γκρεμιζόταν το σύμπαν παντού (και θα πω για την Υγεία μετά τι παραλάβαμε, τι παραδώσαμε και πώς πρέπει να προχωρήσει το πράγμα). Ήταν το εξής θέμα: υπήρχαν τότε 315 άγονα αγροτικά ιατρεία. Πόσα από αυτά είχαν γιατρό; Μόλις 50. Να κλαίνε οι χήρες, να κλαίνε οι παντρεμένες… Κλάμα στα νησιά, στα βουνά, στα λαγκάδια! Δεν είχαμε γιατρούς από τα Άγραφα μέχρι τη Σύμη. Τι κάναμε λοιπόν, τσακωνόμενος ακόμα και με πολλούς μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, και με κάτι τύπους που τώρα μου το παίζουν δεν ξέρω κι εγώ τι —κάτι Χουλιαράκηδες, κάτι Κουτεντάκηδες κ.λπ.; Όχι. Θεσπίσαμε 400 ευρώ επίδομα άγονης περιοχής. Πόσα ιατρεία γέμισαν; Όλα! Πόσα αφήσαμε; 435, όλα γεμάτα! Γιατί με 1.100 ευρώ βασικό μισθό, συν τα 400 ευρώ του επιδόματος, συν τις εφημερίες που τους επιτρέψαμε να κάνουν, συν το ότι δώσαμε τη δυνατότητα και σε στρατιωτικούς γιατρούς να πηγαίνουν εκεί, οι αποδοχές ξεπερνούσαν τα 2.000 ευρώ. Και γέμισαν όλα, γιατί και το κόστος ζωής τότε, μέχρι το ’19, δεν ήταν τόσο υψηλό. Άρα, ορθώς πράξαμε.
Επίσης, ζητήσαμε και νομοθετήσαμε από τότε να μπορούν και οι Δήμοι και οι Περιφέρειες να δίνουν επιδόματα, είτε για ενοίκιο είτε ως οικονομική ενίσχυση, σε γιατρούς που έρχονταν είτε στα Κέντρα Υγείας είτε στα νοσοκομεία. Και κάποιοι το έκαναν πράξη. Το είχαν κάνει για τους επικουρικούς γιατρούς, στους οποίους δίναμε αυτό το 500άρικο τότε. Αυτό έγινε και στο Νότιο Αιγαίο και στο Βόρειο Αιγαίο από Δήμους, και είχε αποτέλεσμα.
Λοιπόν, η κατάσταση σήμερα δεν είναι καλή. Το “καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών” το παίρνει ο διάολος και το ανασηκώνει! Και το παίρνει ο διάολος και το ανασηκώνει, γιατί στο τέλος αναφέρατε και τις δύο βόμβες που έβαλε η κυβέρνηση: δηλαδή το ιδιωτικό έργο των νοσοκομειακών γιατρών προς τα έξω και το να επιτρέπεται το ιδιωτικό έργο ιδιωτών γιατρών μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Αυτό το πράγμα υπονομεύει, παραχαράσσει, διαλύει και εξανδραποδίζει το περιεχόμενο του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Χρειάζεται εντελώς άλλη πολιτική. Εντελώς άλλη πολιτική.
Και εγώ θα τα πω με τη σειρά τους. Αλλά πριν αναφερθώ στο τι πρέπει να γίνει, πρέπει να επισημάνω κάποια πράγματα, γιατί χάρηκα για κάποια που είπε ο διοικητής σήμερα. Κοιτάξτε, το Νοσοκομείο Χανίων δεν ήταν διαχρονικά έτσι. Δεν ήταν διαχρονικά σε αυτή την καλή κατάσταση. Κάποια στιγμή έγιναν πράγματα για τα οποία σήμερα είμαστε περήφανοι. Και εδώ βρίσκεται και ο διοικητής που ήταν τότε στη διοίκηση όταν ξεκίνησαν αυτά: ο Μηνάς Βουλγαρίδης.
Λοιπόν, το νοσοκομείο δεν είχε στεφανιογράφο. Τώρα κάνει 700-800 στεφανιογραφίες και αγγειοπλαστικές τον χρόνο, ή μάλλον 1.500, και είναι ένα από τα πρώτα. Χαίρομαι πάρα πολύ, αυτό είναι πραγματικότητα. Ναι, είμαι περήφανος που έγινε τότε, το ’17. Δεύτερον, η γ-κάμερα (γάμμα κάμερα). Ξέρετε ότι υπήρχε από την εποχή του Σουλάκη που φτιάχτηκε το νοσοκομείο, αγορασμένη γ-κάμερα παρατημένη στις αποθήκες. Κατεβάσαμε μία από το νοσοκομείο “Αλεξάνδρα” και λειτούργησε, και ορθώς προχώρησε μετά. Τρίτον, ο λιθοτρίπτης. Τέταρτον, η θωρακοχειρουργική κλινική ξαναλειτούργησε. Πέμπτον, η παιδοχειρουργική, το δερματολογικό ιατρείο, το ιατρείο διατροφής, η λίστα χειρουργείου… Αυτά δεν υπήρχαν διαχρονικά, έγιναν την περίοδο 2015-2019, μέσα στα μνημόνια, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με εμένα και τον Ξανθό υπουργούς τότε.
Και να πω και τα νούμερα: παραλάβαμε 140 γιατρούς, παραδώσαμε 170 —για μόνιμους μιλάω. Παραλάβαμε 478 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό, παραδώσαμε 510. Παραλάβαμε 304 διοικητικό και λοιπό προσωπικό, παραδώσαμε 453. Δηλαδή, είχαμε μια αύξηση πάνω από 200 άτομα προσωπικό μέσα στα μνημόνια. Πόσο είναι το παραπάνω προσωπικό που έχει τώρα το νοσοκομείο, μετά από μια πανδημία, ένα Ταμείο Ανάκαμψης, τεράστια έσοδα και όλη αυτή την ιστορία; Σε μια Ελλάδα που πλέον είναι εκτός μνημονίων, πόσο αυξήθηκε; Κανονικά έπρεπε να είναι πολύ παραπάνω.
Και βέβαια, εδώ πάμε στο ζητούμενο. Κοιτάξτε, την περίοδο ’10-’15 έφυγαν 10.000 γιατροί στο εξωτερικό. Το ’15-’19 έφυγαν 2.000, αλλά επέστρεψαν κιόλας γιατροί τότε. Αυτό δεν το λέει κανένας! Είχαμε προκηρύξει 4.000 θέσεις μόνιμων γιατρών τότε, οι οποίες καλύφθηκαν όλες. Όλες! Γιατί έρχονταν τότε οι γιατροί και τώρα δεν έρχονται; Έρχονταν επειδή προκηρύσσαμε μαζικά θέσεις για πολλά τμήματα μαζί, και όχι μία-μία σκόρπια. Δεύτερον, το κόστος ζωής δεν ήταν τόσο υψηλό. Και δώσαμε όγ,τι μπορούσαμε τότε —μια μικρή αύξηση, αυτή που μας επιτρεπόταν, συν τα αναδρομικά ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ. Υπήρχαν γιατροί που πήραν 15 και 16 χιλιάδες ευρώ καθαρά στην τσέπη τους, επειδή πληρώσαμε και δεδουλευμένες εφημερίες παλαιότερων ετών. Γι’ αυτό έρχονταν. Ενώ τώρα, την περίοδο ’20-’25, πόσοι έχουν φύγει; Έχουν φύγει 5.400 γιατροί από τη χώρα! Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Πρόεδρε και δήμαρχε, αυτό είναι το τεράστιο πρόβλημα. Αν δεν το αντιστρέψουμε αυτό, την έχουμε “κάτσει” ως χώρα. Ποιος θα σας χειρουργήσει αύριο; Το λέω πολύ ανοιχτά. Και ξέρετε κάτι; Δεν υποτιμώ τίποτα, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία είναι γιατροί που έχουν αποφοιτήσει από τις ελληνικές ιατρικές σχολές. Και καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό που σας λέω; Δεν είναι μόνο ότι έχουμε επενδύσει σε αυτούς ως κοινωνία και τους έχουμε πληρώσει τις σπουδές κ.λπ. Έχει να κάνει και με την ποιότητα αυτού του επιστημονικού δυναμικού που μας εγκαταλείπει.
Άρα, πρώτη λύση —αυτό που πάλεψα πάρα πολύ και το κόμμα μου το έκανε επίσημη απόφαση, και πρέπει να το αποφασίσουν κι άλλα κόμματα: διπλασιασμός των αμοιβών του ιατρικού προσωπικού και σοβαρή αύξηση, της τάξεως του 40%, στο υπόλοιπο προσωπικό. Εγώ το έχω υπολογίσει “φραγκοδίφραγκα”. Για τους 25.000 με 27.000 γιατρούς, ο διπλασιασμός των αμοιβών κοστίζει μισό δισεκατομμύριο ευρώ.»
«Για τα 75.000 άτομα του υπόλοιπου προσωπικού όλων των κατηγοριών, μια καθαρή αύξηση της τάξεως των 500 με 700 ευρώ κοστίζει άλλο μισό δισεκατομμύριο. Αυτό είναι όλο. Η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει, μέσω μιας καθαρής πολιτικής επιλογής, να τα δώσει. Αλλιώς, η κατάσταση δεν αντιστρέφεται· τελειώσαμε. Και προσέξτε, μη μου πείτε πού θα τα βρούμε. Μπορώ να σας πω 300 τρόπους για να βρεθούν αυτά τα χρήματα.
Αν φορολογήσεις με 15% αντί για 5% τους 1.500 πλουσιότερους Έλληνες, οι οποίοι δηλώνουν 4,5 με 5 δισεκατομμύρια ευρώ σε μερίσματα, έχεις βγάλει ήδη το μισό δις. Αν χρησιμοποιήσεις μέρος από το υπερπλεόνασμα των 6 δισεκατομμυρίων που μαζεύουμε εδώ και τρία χρόνια —δώσε το ένα δις από εκεί! Αν πάμε να επαναδιαπραγματευτούμε τη σύμβαση της Αττικής Οδού, που κακώς και ληστρικώς παραχωρήσαμε, θα μπορούσαμε μόνο από τα διόδια αυτά να εξασφαλίσουμε καθαρή αύξηση 600 ευρώ σε όλους τους υγειονομικούς. Ας μη λένε λοιπόν “πού θα τα βρείτε”. Ξέρουμε πολύ καλά πού θα τα βρούμε. Είναι καθαρά θέμα πολιτικής επιλογής και τίποτα άλλο.
Τώρα, υπάρχει και μια άλλη ιδιαιτερότητα εδώ στην πόλη: έχει ανθίσει το Airbnb και έχει εκτοξευθεί το κόστος των ενοικίων. Γι’ αυτό, κύριε δήμαρχε, νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να μπει ένα φρένο στη φέρουσα ικανότητα της πόλης όσον αφορά τα ξενοδοχεία. Εγώ στην αρχή δεν διαφώνησα μαζί σας στο να υπάρξει μια ανάπτυξη, γιατί έφερνε έσοδα. Αλλά όπα, εδώ πλέον αρχίζουμε να έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Πήγα και είδα σήμερα, ερχόμενος από κάτω, την κατάσταση με το κτίριο του Ναυτικού Ομίλου, που αλλοιώθηκε η χρήση του και έγινε ξενοδοχείο, ενώ κακώς έγινε —έπρεπε να παραμείνει αθλητικός ξενώνας κ.λπ. Απέναντι υπάρχουν δύο τεράστια ξενοδοχεία, ενώ ένα άλλο κτίριο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, αναγκαστικά χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ.
Ο υπερτουρισμός της πόλης, αν δεν αποδώσει πίσω στην κοινωνία, θα μας πνίξει. Πρέπει από τα έσοδα του υπερτουρισμού να υπάρξει αναδιανομή, για παράδειγμα με μια ενίσχυση ενοικίου 500-600 ευρώ ή με ένα ειδικό επίδομα σε όσους έρχονται να υπηρετήσουν εδώ, πέρα από αυτά που οφείλει να δώσει η κεντρική πολιτεία.»
Φωνή από το ακροατήριο: «Στις ευρωπαϊκές χώρες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση προκηρύσσει η ίδια τις θέσεις των μόνιμων γιατρών…»
Ομιλών: «Θα το άφηνα τελευταίο αυτό, κύριε συνάδελφε, θα το άφηνα τελευταίο. Να πω όμως κάτι άλλο για τα Σφακιά, ας πούμε. Γιατί εκεί δεν μένει ποτέ κενή θέση αγροτικού γιατρού, ούτε καν στην Αγία Ρούμελη, μέσα στο φαράγγι; Γιατί εκεί έχουν όλοι σπίτι. Και ο Ανωπολίτης, και ο Χωραΐτης Σφακιανός, και οι υπόλοιποι, έχουν όλοι σπίτι και δεν πληρώνουν ενοίκιο, ή τους το καλύπτει ο Δήμος αξιοποιώντας παλιά κτίσματα.
Αυτό που συζητάμε απαιτεί ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης της ελληνικής κοινωνίας. Εγώ, ως πρώην δήμαρχος, είμαι φανατικός οπαδός της μεταφοράς αρμοδιοτήτων —ακόμα και αδειοδοτικών— στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αλλά αυτό, εννοείται, πρέπει να συνοδεύεται από πόρους. Χαιρόμαστε να τις αναλαμβάνουμε, αλλά χωρίς πόρους δεν γίνεται τίποτα. Όχι “πάρ’τες και βγάλ’τα πέρα μόνος σου με κακομοιριές”.
Δυστυχώς, κύριοι συνάδελφοι και κύριε δήμαρχε, έχετε καταλάβει πάρα πολύ καλά ότι το κεντρικό κράτος δεν παραδίδει εύκολα ένα πράγμα. Και δεν είναι τα λεφτά γενικώς· είναι η δυνατότητα αδειοδότησης. Το να μπορείς εσύ να αδειοδοτήσεις ένα έργο μόνος σου, με συγκεκριμένους όρους και κανόνες. Δεν στο παραδίδει αυτό η κεντρική εξουσία, γιατί η αδειοδότηση μεταφράζεται τελικά σε χρήμα και επιρροή, και το φυλάει σαν την κότα με τα χρυσά αυγά, πέρα από το καθαρά οικονομικό κομμάτι.
Αυτό όμως προϋποθέτει ένα άλλο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο λειτουργεί σε μια σειρά από προηγμένες χώρες. Εδώ, με το μετεμφυλιακό κράτος, ζήσαμε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Μετά τον Εμφύλιο, βιώσαμε τρεις κύκλους εξαγοράς της ελληνικής κοινωνίας, όπου το βασικό χαρακτηριστικό κάθε κύκλου ήταν ο απόλυτος έλεγχος του κράτους σε κάθε πτυχή της δραστηριότητας: από το ποιος θα διοριζόταν αστυφύλακας στο πάλαι ποτέ χωριό του, μέχρι το ποιος θα γινόταν διευθυντής σε ένα επαρχιακό νοσοκομείο. Για να αλλάξει αυτό, χρειάζεται άλλη νοοτροπία.
Επομένως, χρειάζεται πίεση στην κεντρική κυβέρνηση για να διπλασιάσει τους μισθούς. Και βλέπετε ότι σήμερα οι κυβερνητικοί βουλευτές είναι απόντες. Ενώ έπρεπε να είναι εδώ παρόντες, λείπουν, γιατί την προηγούμενη φορά που ήρθαν μας έταξαν πολλά, δεσμευόμενοι να φέρουν μια τροπολογία για το κτηματολόγιο και τους δασικούς χάρτες με βάση την ιδιαιτερότητα της κρητικής ιδιοκτησίας και γης. Τους είδατε όμως πουθενά; Την είδατε πουθενά τη “δυνατή φωνή των Χανίων” ή την κυρία υφυπουργό; Δεν τους είδαμε πουθενά.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος και το ΤΕΕ είχαν κλείσει ένα ραντεβού μαζί τους, το οποίο μετά ακυρώθηκε, επειδή πίστευαν ότι οι τρεις κυβερνητικοί βουλευτές θα προχωρούσαν την τροπολογία, πράγμα που φυσικά δεν έκαναν. Κλείνοντας, επαναλαμβάνω πολύ καθαρά: η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να συμββάλει, αξιοποιώντας μέρος από τα έσοδα του τουρισμού για να στηρίξει έμπρακτα τους υγειονομικούς μας.»
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
